ซ่งหวั่นถิงผู้ซึ่งกำลังดิ้นรนเพื่อหาโอกาส และจู่ ๆ เย่เฉินก็นำยาอายุวัฒนะมาให้เธอทำการประมูล ซึ่งทำให้เธอรู้สึกซาบซึ้งเย่เฉินเป็นอย่างมาก ขณะเดียวกันก็รู้สึก ตื่นเต้นมากเช่นกัน
นั่นเป็นเพราะเธอรู้อย่างชัดเจนถึงมูลค่าของยาอายุวัฒนะ บางทีอาจจะไม่มีของสะสมอื่นใดในโลกนี้ที่สามารถเทียบกับยาอายุวัฒนะที่เป็นยาวิเศษระดับสูงนี้ได้
ดังนั้น ดูเหมือนเธอจะสามารถคาดการณ์ได้ว่าการประมูลของยาอายุวัฒนะนั้นจะสร้างประวัติศาสตร์อย่างแน่นอน
นี่เป็นโอกาสดีที่จี๋ชิ่งถังจะสามารถสร้างชื่อได้
เหมือนกับดาราเกรดสาม ที่ในที่สุดก็มีโอกาสได้แสดงบนเวทีเดียวกับดาราชั้นนำของโลก โอกาสดี ๆ ที่ยิ่งใหญ่!
ดังนั้น เธอจึงกล่าวด้วยความตื่นเต้นกับเย่เฉินว่า “อาจารย์เย่ คุณวางใจเถอะ ฉันจะพยายามจัดงานประมูลครั้งนี้ออกมาให้ดีที่สุด!”
เย่เฉินพยักหน้าและกล่าวว่า “ถึงแม้จี๋ชิ่งถังจะเป็นธุรกิจของตระกูลซ่ง แต่ก็มีความหมายพิเศษสำหรับผม.....ดังนั้นหวั่นถิง คุณต้องทำให้จี๋ชิ่งถังมีชื่อเสียงและยิ่งใหญ่ขึ้น จะได้ไม่เสียดายที่ผมมีวาสนากับมัน”
ย้อนกลับไปตอนอยู่ที่จี๋ชิ่งถัง ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะว่าเซียวฉางควนพ่อตาของเขาทำแจกันโบราณแตกโดยไม่ตั้งใจ เย่เฉินคงไม่มีโอกาสได้รับ《ตำราเก้าเสวียนเทียน》
หากไม่มี《ตำราเก้าเสวียนเทียน》วันนี้เมืองจินหลิงจะไม่มีอาจารย์เย่ แต่จะมีเพียงคุณชายเย่เท่านั้น
ดังนั้น เย่เฉินจึงรู้สึกว่าจี๋ชิ่งถังมีความหมายกับตนเองมาก
อย่างไรก็ตาม เขาจะรู้ได้อย่างไรว่าตอนนี้เมื่อซ่งหวั่นถิงได้ยินประโยคนี้ แล้วเกิดความเข้าใจผิด
เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เฉิน ซ่งหวั่นถิงรู้สึกหวั่นไหว และมองไปที่ดวงตาของเย่เฉิน ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก
ความจริง สำหรับซ่งหวั่นถิงที่รักเย่เฉินมาโดยตลอด เธอถือว่าจี๋ชิ่งถังนั้นเป็นหนึ่งในสถานที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเธอมานานแล้ว
เพียงแต่ เธอไม่คิดว่าเย่เฉินจะรู้สึกว่าจี๋ชิ่งถังนั้นมีความหมายมากขนาดนี้เช่นกัน
และพ่อแม่ของซ่งหวั่นถิงนั้นเสียชีวิตไปนานแล้ว เมื่อก่อนตอนที่เธออยู่ในตระกูลซ่งนั้นเป็นเหมือนหัวเดียวกระเทียมลีบ และเป็นเรื่องยากสำหรับเธอที่จะตั้งหลักได้ภายใต้การกดขี่อย่างลับ ๆ ของซ่งเทียนหมิงกับซ่งหรงวี่สองพ่อลูก
ดังนั้น ตอนนั้นการที่ตระกูลซ่งมอบธุรกิจของจี๋ชิ่งถังให้กับเธอ มันก็เหมือนกับการใช้ผลกำไรเพียงเล็กน้อย เพื่อให้เธอไปพ้นทาง
ตอนนั้นซ่งหวั่นถิงไม่ได้สนใจเรื่องพวกนั้น เธอรู้ว่าตนเองเป็นเพียงผู้หญิง และไม่มีพ่อแม่ให้พึ่งพาอาศัย การที่ตระกูลซ่งมอบจี๋ชิ่งถังให้เธอนั้น เธอก็รู้สึกพอใจแล้ว
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เธอนึกไม่ถึงคือชีวิตของเธอได้พบจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่ที่สุดในจี๋ชิ่งถัง
จุดเปลี่ยนนั้นคือเย่เฉิน
หากไม่มีเย่เฉิน เธออาจเสียชีวิตที่ค่ายล็อกมังกรแล้ว หรือเสียชีวิตด้วยน้ำมือของลุงใหญ่และลูกพี่ลูกน้องของเธอ แล้วจะสามารถเอาชีวิตรอดจากภัยพิบัติทั้งหมดอย่างปลอดภัย และกลายเป็นหัวหน้าตระกูลซ่งคนปัจจุบันได้อย่างไร?

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...