สำหรับเย่เฉิน ฮามิดก็ชื่นชมในใจอย่างมาก
ไม่เพียงแต่เป็นเพราะว่าเย่เฉินรักษาขาของตัวเองให้หาย ก็ไม่เพียงแต่เป็นเพราะว่าเย่เฉินชี้แนะให้ตัวเองต่อต้านการโจมตีสำนักว่านหลง ก็เป็นเพราะความสามารถของเย่เฉินที่จะพลิกสถานการณ์ได้อย่างง่ายดายในสถานการณ์ใหญ่แบบนี้
ก่อนหน้านี้ ประเทศนี้มีการทำสงครามบ่อยครั้ง สงครามทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันจนอยู่ในสภาพที่กดดัน และการแทรกแซงของสำนักว่านหลง ก็ทำให้ฮามิดและค่ายของเขาตกอยู่ในอันตราย
อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ผ่านการชี้แนะชาติบ้านเมืองของเย่เฉิน ทั้งสองฝ่ายหยุดการสู้รบอย่าแท้จริงเป็นเวลานานมาก ในช่วงเวลานี้ ทุกคนก็ถือได้ว่าโล่งใจอย่างสมบูรณ์
ตอนนี้ เย่เฉินก็สอดแทรกสำนักว่านหลงเข้ามาใหม่ ยิ่งไปกว่านั้นยังวางเขาอยู่ในตำแหน่งร่วมกันในการป้องกัน คราวนี้ชดเชยปัญหาในการป้องกันที่อ่อนแอของฝ่ายซัยยิตได้พอดี
ต้องรู้ว่า ถ้าหากแก้ไขปัญหานี้ไม่ได้ ฝ่ายซัยยิตอยู่ตรงหน้าของความกดดันในการเอาชีวิตรอดและความกดดันในการป้องกัน ก็ยิ่งจะต้องการกำจัดฝ่ายค้านทั้งหมดอย่างเร่งด่วน
และตอนนี้ การเข้าร่วมของสำนักว่านหลง ทำให้อารมณ์ของพวกเขาผ่อนคลายลงเป็นอย่างในทันที
เมื่อเชื่อมโยงกันสำนักว่านหลงซึ่งจงรักภักดีต่อเย่เฉินแล้ว ในใจของฮามิดก็ยิ่งเลื่อมใสศรัทธาต่อเขาเป็นอย่างยิ่ง
ในเวลานี้ เย่เฉินเอ่ยปากถามฮามิดว่า: “ใช่แล้ว พวกผู้ชายหลายคนที่ฉันให้คนส่งมาหลายวันก่อน ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง?”
ฮามิดพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “จัดการให้ขุดป้อมปราการบนภูเขา รวมทั้งพวกเพื่อนร่วมชั้นเรียนก่อนหน้านี้ของคุณเฮ่อ ฉันก็ได้จัดระบบให้พวกเขาเข้างานขุดอุโมงค์ ก็มีหน้าที่รับผิดชอบทำงานหนักอยู่แถวหน้าที่สุดของอุโมงค์ทุกวัน”
ขณะที่กำลังพูดอยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงอู้อี้ดังมาจากบริเวณภูเขาที่ใกล้เคียงอย่างกะทันหัน ต่อจากนั้นก็เป็นการสั่นสะเทือนของพื้นดินที่เหมือนแผ่นดินไหวอย่างฉับพลัน
ฮามิดอธิบายอย่างรวดเร็วว่า: “น้องชาย นี่ก็เป็นการวางระเบิดเจาะอุโมงค์ วางระเบิดเจาะรูในกำแพงหิน ขนก้อนหินที่แตกเป็นเสี่ยงๆออกไป ต่อจากนั้นค่อยทำการเชื่อมต่อเหล็กให้เรียบร้อย พื้นฐานของอุโมงค์ก็สร้างเสร็จแล้ว”
เย่เฉินพยักหน้า และพูดด้วยรอยยิ้ม: “สถานที่ของพี่นี้ใช้ได้จริงๆ ขังคนไว้สถานที่แห่งนี้ก็ไม่ต้องกังวลว่าเขาจะหนีได้ ต่อให้หนีก็เป็นไปไม่ได้ที่จะหนีออกไปได้อย่างมีชีวิต”
“ใช่แล้ว!”ฮามิดพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “บริเวณโดยรอบก็เป็นภูเขาทั้งหมด อยากจะหนีออกไปไม่ง่ายจริงๆ ยิ่งไปกว่านั้นต่อให้บริเวณโดยรอบเป็นครอบครัวเกษตรกร ก็เป็นคนของฉัน ทุกที่ก็สอดแทรกด้วยคนของฉันจับตามองอยู่ ตราบใดที่น้องชายส่งคนมา ฉันเอาหัวของฉันรับประกันว่าพวกเขาไม่มีวันหนีพ้นไปได้ ยิ่งไปกว่านั้นก็ไม่มีใครสามารถที่จะหาที่นี่เจอได้อย่างแน่นอน”
รอเขาถึงสนามบินเบรุต เตรียมตัวที่จะเปลี่ยนเครื่องไปที่เครื่องบินคองคอร์ดกลับประเทศ เขาได้รับสายที่ว่านพั่วจวินโทรมา
เนื่องจากเย่เฉินได้บอกเงื่อนไขกับซัยยิตชัดเจนเป็นอย่างมาก ดังนั้นหลังจากที่ว่านพั่วจวินพบเจอพวกเขาที่ดามัสกัส ก็ได้เซ็นข้อตกลงทั้งหมดอย่างราบรื่น
ยิ่งไปกว่านั้นหัวหน้าของซัยยิตยังวางแผนที่ไว้ด้านหน้าว่านพั่วจวินด้วยตัวเอง และให้เขาเลือกตำแหน่งที่เหมาะสมจากแผนที่โดยตรง
ว่านพั่วจวินก็ปฏิบัติตามข้อตกลง เลือกที่ดินผืนหนึ่งที่ค่อนข้างตามกฎระเบียบในพื้นที่ตรงกลางระหว่างดามัสกัสกับพื้นที่สลัมของฝ่ายค้าน เตรียมตัวใช้เป็นฐานทัพด้านหลังของสำนักว่านหลง
แม้ว่าพื้นที่โดยรวมของแผ่นดินนั้นจะมีเกือบหนึ่งร้อยห้าสิบตารางกิโลเมตรแล้ว แต่หัวหน้าของซัยยิตก็ตกลงอย่างมีความสุขเป็นอย่างมาก
สำหรับเขา ที่ดินผืนนี้เพิ่งเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับการสร้างเขตกันชน จากนี้ไปมีสำนักว่านหลงประจำการอยู่ที่นั่น และชีวิตของเขาจะสบายใจขึ้นมาก

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...