ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3511

เว่ยเลี่ยงคาดไม่ถึงว่า ในบ้านของอีกฝ่ายจะมีเรื่องราวแบบนี้ และเข้าอกเข้าใจความรู้สึกของอีกฝ่ายในชั่วขณะหนึ่ง

ดังนั้น เขากล่าวขอโทษว่า: “คุณสมิธ เสียใจมากที่ได้ยินเรื่องราวแบบนี้ ขอเสียมารยาทถามหน่อย ตอนนี้อาการของลูกชายคุณเป็นยังไงบ้าง?”

เมื่อสมิธได้ยินคำถามนี้ ความก้าวร้าวเมื่อกี้นี้ก็หายไปในทันที สิ่งแทนที่ คือความสิ้นหวังและหมดหนทางมาจากก้นบึ้งของหัวใจ

เขาถอนหายใจยาว และพึมพำว่า: “เมื่อครึ่งเดือนที่แล้ว เขาเพิ่งได้รับการบำบัดรักษาภูมิต้านทานเซลล์เม็ดเลือดขาวมูลค่าสี่แสนเจ็ดหมื่นดอลลาร์สหรัฐของบริษัทยาโนวาร์ตีส แต่ผลลัพธ์ก็น้อยมาก…….”

“ตอนนี้ เนื้องอกในสมองของเขากำเริบและลุกลามไปทั่วร่างกาย……”

“เมื่อสามวันก่อน เนื้องอกที่ใหญ่ที่สุดในสมองของเขา ไปกดทับเส้นประสาทตาของเขาแล้ว ดังนั้นตอนนี้เขาจึงสูญเสียการมองเห็น…….”

“เหตุผลที่ผมมาสายเมื่อกี้นี้ เป็นเพราะว่าก่อนเลิกงานหนึ่งชั่วโมง ภรรยาของผมบอกผมว่า การได้ยินของเขาก็ได้รับผลกระทบไปด้วย และเขาไม่ได้ยินคนอื่นพูดอะไร…….”

“ดังนั้นผมจึงเร่งรีบไปโรงพยาบาล หมอบอกกับผมว่า ตอนนี้สถานการณ์ของเขา ได้สูญเสียคุณค่าการบำบัดรักษาไปแล้ว อย่างมากชีวิตเหลือเวลาอีกไม่เกินหนึ่งเดือน”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ สมิธกำหมัดแน่น และพูดด้วยความไม่พอใจอย่างยิ่งว่า: “แต่ผมอยากลองบำบัดรักษาเซลล์เม็ดเลือดขาวดูอีก หนึ่งครั้งไม่ได้ บางทีสองครั้งสามครั้งก็อาจจะมีผลก็ได้ แม้ว่าทำได้ให้เขามีชีวิตอยู่ต่อสองสามเดือน ผมก็ยอม! เพราะว่ามีเพียงเขารอดชีวิต ปาฏิหาริย์ก็อาจจะเกิดขึ้นได้......”

หลังจากนั้น ก็พูดกับสมิธอย่างจริงจังว่า: “คุณสมิธ ผมขอให้คุณจำยาตัวนี้ไว้ด้วย มันชื่อยาเกิดใหม่เก้าเสวียน! เป็นปรมาจารย์ท่านหนึ่งที่ผมนับถือเป็นอย่างมากผลิตขึ้นมาด้วยตัวเอง! คุณไม่เชื่อยาตัวนี้ก็ไม่เป็นไร สักวันหนึ่ง ผมจะทำให้คุณรู้ว่า คุณในวันนี้ โง่มากแค่ไหนกัน! สิ่งที่คุณเรียกว่าหยิ่งยโสและเชื่อมั่น ในความคิดของผม ก็แค่กบก้นบ่อ มองฟ้าจากก้นบ่อน้ำเท่านั้นเอง!”

ทันทีที่พูดจบ เขาก็หยิบกระเป๋าเดินทางขึ้นมาในทันที และพูดอย่างเย็นชาว่า: “อาหารมื้อนี้ไม่จำเป็นต้องทานต่อไปแล้ว! เงินก็ไม่ต้องคืน! ลาก่อน!”

สมิธตกตะลึงเล็กน้อย แต่ก็ยังปากแข็งพูดว่า: “ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นผมก็ไม่ส่งคุณแล้ว!”

ในเวลานี้เว่ยเลี่ยงหันหน้ากลับมา มองดูเขา ใจอ่อนลงเล็กน้อย วางยาเกิดใหม่เก้าเสวียนหนึ่งในนั้นกลับไปตรงหน้าของเขา และพูดอย่างราบเรียบว่า: “แม้ว่าคุณจะหยิ่งยโส แต่ว่าลูกเป็นคนบริสุทธิ์ กล่องนี้ให้คุณ ใช้หรือไม่ใช้ก็แล้วแต่คุณ พยายามทำให้ดีที่สุด”