ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3538
คำพูดของหัวหน้ากระทรวงทำให้สมิธหายใจออกมาอย่างโล่งอก
ถ้าให้เขาหาเงินห้าล้านนี้มา เขาคงหามาไม่ได้แน่ๆ
ดังนั้น เขาจึงรีบกลับไปที่เทียนเซียงฝู่ เมื่อได้รับเลขบัญชีจากหงห้า เขาก็รีบแจ้งกลับไปที่หัวหน้ากระทรวง ไม่นานหลังจากนั้น เงินห้าล้านดอลล่าก็ถูกโอนเข้ามาในบัญชีของหงห้า
เมื่อเห็นแจ้งเตือนเงินเข้า หงห้าก็นิ่งอึ้ง
เขาไม่คาดคิดเลยว่า จะได้เงินมาอย่างง่ายดายขนาดนี้
เขาไม่ได้ทำอะไรไปมากกว่ารินชาให้อีกฝ่าย คุยกันแค่ไม่กี่ประโยค อีกฝ่ายไม่ได้แตะชาสักคำด้วยซ้ำ ไม่ทันไรเงินห้าล้านดอลล่าก็ถูกโอนเข้าบัญชีเสียแล้ว
ซึ่งในเงินนี้เป็นของตัวตั้งครึ่งหนึ่งด้วย
หลังจากมั่นใจว่าเขาได้รับเงินแล้ว สมิธก็เอ่ยถามอย่างไม่รีรอว่า “คุณหง รบกวนสอบถามผมจะสามารถเจอคุณเว่ยได้ตอนไหนครับ?”
หงห้ามองเวลา เอ่ยพูดขึ้นมาว่า “คุณก็เห็นว่าตอนนี้ดึกมากแล้ว วันนี้คงไม่เหมาะเท่าไหร่ คุณกลับไปรอที่โรงแรมก่อนไหม ถ้าผมตกลงเวลากับคุณเว่ยเสร็จแล้ว จะโทรแจ้งคุณอีกที”
สมิธเอ่ยถามว่า “ถ้าเป็นพรุ่งนี้ได้ไหมครับ?”
หงห้าพูดยิ้มๆ “มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับผม คงต้องรอสื่อสารกับคุณเว่ยก่อนว่าเขาว่างตอนไหน”
พูดจบ หงห้าก็เอ่ยถามว่า “คุณสมิธดูรีบร้อนมาที่นี่ซะขนาดนี้ คงยังไม่ได้จองโรงแรมสินะครับ?”
สมิธพูดอะไรไม่ออก
อย่าว่าแต่จองโรงแรมเลย ตั้งแต่เขาลงจากเครื่องบินจนถึงตอนนี้ ยังไม่มีข้าวตกถึงท้องเลยสักคำ
หงห้าหัวเราะออกมา แล้วพูดว่า “ไม่ต้องห่วงๆ ผมจะนำข่าวนี้ส่งต่อให้ประธานเว่ยทราบแน่นอน”
สมิธถอนหายใจอย่างโล่งอก จากนั้นก็เอ่ยขอบคุณหงห้า แล้วเดินตามลูกน้องคนนั้นออกไปจากเทียนเซียงฝู่
ทางด้านหงห้ารีบรายงานสถานการณ์ให้เย่เฉินทราบในทันที
เขาโทรหาเฉินเย่ เมื่อปลายสายกดรับก็กล่าวรายงานว่า “อาจารย์เย่ สมิธโอนเงินห้าล้านดอลล่าเข้ามาในบัญชีผมแล้ว!”
เย่เฉินเอ่ยพูดอย่างประหลาดใจ “ไวขนาดนี้เลยเหรอ?”
“ใช่ครับ” หงห้าพูดยิ้มๆว่า “เขาบอกว่าขอกลับไปคิด แต่ไม่ถึงชั่วโมง เงินก็โอนเข้าบัญชีมาแล้ว”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...