ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 354
บทที่ 354
เย่เฉินตั้งวงแขน หนึ่งฝ่ามือ ตบไปที่หน้าของอู๋ฉี จนกลิ้งลงกับพื้น
อู๋ฉีตลอดชีวิตนี้ไม่เคยโดนใครแตะแม้กระทั่งปลายนิ้ว ถูกประคับประคองมาตลอด ไหนเลยจะเคยโดนฝ่ามือแบบนี้ ทันใดนั้นลุกขึ้นมาแล้วโวยวายว่า “เย็xแม่ง เอานายตายแน่!"
"ทำให้ผมตาย?" เย่เฉินพูดอย่างเย็นชา "ไอ้เด็กเปรต นายฟังให้ดีนะ ปู่แซ่เย่ ชื่อว่าเย่เฉิน！คุณชายตระกูลเย่แห่งเย่นจิง เป็นประธานของตี้เหากรุ๊ป！ตอนนี้นายพิจารณาๆดู นายเป็นแค่ตระกูลอู๋แห่งซูหางที่อยู่ในอำเภอ ยังคู่ควรที่จะมาวางก้ามต่อหน้าผมหรอ!”
ทันใดนั้นอู๋ฉีราวกับถูกฟ้าผ่า!
ตระกูลเย่แห่งเย่นจิง? !
นี่คือครอบครัวอันดับต้น ๆ ของประเทศ!
แม้ว่าตระกูลอู๋จะเหนือกว่าตระกูลซ่งหน่อย แต่ถ้าเทียบกับตระกูลเย่ยังไม่เท่าหนึ่งในสิบ
แม้ว่าเขาจะเคยสงสัย ว่าเย่เฉินกำลังข่มขู่ตัวเองหรือเปล่า แต่พอหวนคิดอีกที คนๆนี้ได้ยินตระกูลของตัวเองไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย ยังกล้าตบหน้าตัวเอง ดูจากเย่นจิงน่าจะมั่นใจเต็มที่！
นี่ยังแฝงความหมายว่า เรื่องที่เขาพูดนั้น เป็นความจริงแปดส่วน!
ในตอนนี้ อู๋ฉีก็รู้สึกกังวลขึ้นมาทันที!
เขาคิดว่าตัวเองสามารถแผลงฤทธิ์ในจินหลิงแม้แต่กระทั่งในเจียงหนานได้ แต่คิดไม่ถึง คุณชายตระกูลเย่แห่งเย่นจิง จะมาปรากฏตัวที่จินหลิง แถมยังปรากฏตัวต่อหน้าตัวเอง ยังหาเรื่องตัวเองด้วย
อย่างน้อยแล้วเขาก็เป็นตัวท๊อป ได้รับการฝึกฝนเลี้ยงดูตั้งแต่เด็กจากตระกูลที่มีชื่อกลายมาเป็นคุณชายตระกูลใหญ่ IQ, EQ และวิธีการทำสิ่งต่าง ๆ คนในรุ่นของเซียวไห่หลงไม่มีทางมาเทียบได้ เขาตระหนักได้ทันทีว่าตัวเองได้ก่อเรื่องใหญ่แล้ว กระทั่งทำให้ครอบครัวได้รับความยุ่งยาก
ดังนั้นเขารีบคุกเข่าลงอย่างรู้จักกาลเทศะมาก อ้อนวอนว่า “คุณชายเย่ ผมมีตาหามีแววไม่ล่วงเกินท่านแล้ว ขอร้องท่านผู้ใหญ่อย่าถือสาเด็ก!"
เย่เฉินแสยะยิ้ม พูด "ผมอยากใช้วิธีหนามยอก ก็ต้องเอาหนามบ่ง!"
อู๋ฉีตกใจเล็กน้อย
หมายความว่าอะไร? หรือว่าคุณก็อยากจะใช้วิธีจิตวิทยากับผม?
จะเป็นไปได้อย่างไร?
กูถึงจะเป็นจิตวิทยามืออาชีพ วิชาที่เลือกในมหาลัยก็คือจิตวิทยา คุณจะล้างสมองผมได้ไง?
เย่เฉินเห็นสีหน้าเขาแปลกๆ ยิ้มแล้วพูด "คุณชอบใช้จิตวิทยากับผู้หญิงไม่ใช่หรอ? ผมเตรียมไว้ เพิ่มจิตวิทยานี้ให้คุณ ชั่วโมงเว้นชั่วโมง ก็ต้องกินอึหนึ่งมื้อ กินไม่เกลี้ยงก็จะไม่หยุด!”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...