ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3543

ความจริงแล้วคำว่า I don't give a shit’ เป็นภาษาหยาบคายในภาษาอังกฤษของชาวอเมริกัน ซึ่งมันหมายความว่า แม่งฉิบหายผมไม่สนใจ หรือผมไม่สนใจคุณหรอก

เหตุผลที่เย่เฉินเลือกภาษาหยาบคายของอเมริกัน คือการแสดงทัศนคติต่อสมิธอย่างเรียบง่ายและหยาบคาย ต่อหน้ายาเกิดใหม่เก้าเสวียนแล้ว คุณยังต้องการจะพูดเกี่ยวกับกฎเกณฑ์ของพวกคุณอีก?

คุณ! คู่ควร! หรือ?!

ตอนที่สมิธได้ยินประโยคนี้ เขาก็เข้าใจทัศนคติของเย่เฉินทันที

สำหรับยาเกิดใหม่เก้าเสวียนแล้ว ถึงแม้ว่าจะเป็นยาช่วยชีวิต แต่เมื่ออยู่ต่อหน้ากฎเกณฑ์แล้ว มันคืออาวุธที่ไม่มีใครสามารถสกัดกั้นได้

ประกอบกับผลผลิตที่น้อย จึงเป็นที่ต้องการของคนมากมาย

ในสถานการณ์เช่นนี้ ทุกอย่างจะเป็นตลาดของผู้ขาย และผู้ขายคือจ้าว

ดังนั้น เขาจึงทำได้เพียงกล่าวว่า “คุณเย่ ผมขอโทษด้วย เมื่อสักครู่ผมใช้คำพูดไม่เหมาะสม...... ”

หลังจากกล่าวจบ เขาก็แสดงทัศนคติอย่างรวดเร็ว “คุณวางใจเถอะ พวกเรายินดีจ่ายเงินค่ายาให้คุณ เพียงแต่ไม่รู้ว่าจะกำหนดราคายาชนิดนี้อย่างไร?”

เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ในเมื่อคุณเป็นผู้ที่รับผิดชอบของ FDA คุณควรรู้ว่าค่าใช้จ่ายในการวิจัยและพัฒนายาเฉพาะนั้นสูงมาก ดังนั้นราคาของยาเหล่านี้จึงค่อนข้างสูงมากเช่นกัน......”

เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ เย่เฉินเจตนาเปลี่ยนหัวข้อและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ยังไงก็ตาม ผมได้ยินมาว่าเมื่อไม่นานมานี้ FDA ของพวกคุณเพิ่งอนุมัติยาเฉพาะไปหนึ่งล็อต และแค่เข็มเดียวก็มีมูลค่ากว่าสองล้านดอลลาร์สหรัฐ? มีเรื่องเช่นนั้นหรือไม่?”

“มีครับ......” สมิธปาดเหงื่อเย็นเยียบและกล่าวตะกุกตะกักว่า “ยาชนิดนั้นมาจากโนวาร์ตีส และเป็นยาเฉพาะสำหรับรักษาอาการกล้ามเนื้อกระดูกสันหลังลีบในเด็ก”

เมื่อได้ยินประโยคนี้ สมิธแทบเสียสติและกล่าวโพล่งออกมา “กล่องละหนึ่งล้านดอลลาร์สหรัฐ หนึ่งปีต้องใช้ 52 กล่อง.....กล่าวคือต้องเสียค่ารักษาปีล่ะห้าสิบสองล้านดอลลาร์สหรัฐ นี่.....นี่มันสูงเกินไปแล้ว.....”

เย่เฉินกางมือและกล่าวว่า “จนปัญญา ต้นทุนการวิจัยและพัฒนาของพวกเราสูงมาก ต้นทุนการผลิตสูงมาก และผลผลิตน้อยมาก ไม่เกินหนึ่งแสนกล่องต่อปี ขายกล่องล่ะหนึ่งล้านดอลลาร์สหรัฐ มียอดขายต่อปีไม่เกินหนึ่งพ้นล้านดอลลาร์สหรัฐ มันสูงหรือ? ยาโมโนโคลนอลแอนติบอดีที่บริษัทตะวันตกของพวกคุณผลิต มียอดขายต่อปีเกินหมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ ผมยังไม่ว่าอะไรพวกคุณเลย?”

หลังจากนั้น เย่เฉินกล่าวอีกว่า “คุณต้องเข้าใจว่ายาแผนโบราณตะวันออกของพวกเรานั้น อาศัยวัตถุดิบธรรมชาติชนิดพิเศษต่าง ๆ ซึ่งแตกต่างจากยาสารเคมีของพวกคุณ ขอเพียงแค่สามารถพัฒนาสูตรโมเลกุลได้ ก็สามารถนำไปผลิตในสายการผลิตได้ และสามารถผลิตได้เป็นจำนวนมาก”

สำหรับยาเกิดใหม่เก้าเสวียนแล้ว เย่เฉินไม่สามารถผลิตได้เป็นจำนวนมาก อย่างน้อยตอนนี้เขายังห่างไกลจากความสามารถนั้น

เพราะสิ่งที่ยานี้ต้องอาศัยคือยาช่วยหัวใจ และเป็นไปไม่ได้ที่วัน ๆ เขาไม่ทำอะไรเลย และนั้นจะเอาแต่ปรุงยาอยู่ที่บ้าน

ดังนั้น แม้ว่าเขาจะมีหัวใจที่จะกอบกู้โลก แต่เขาก็ไม่มีความสามารถที่จะช่วยทุกคนได้