ภายใต้ความจำใจ สมิธทำได้เพียงถามเย่เฉินว่า “คุณเย่ หากพวกเราตัดสินใจที่จะนำเข้ายาเกิดใหม่เก้าเสวียนในราคากล่องละหนึ่งล้านดอลลาร์สหรัฐ คุณจะให้ยาพวกเราได้กี่กล่อง?”
เย่เฉินโบกมือ “ตอนนี้ยังไม่สามารถให้ราคาต่ำขนาดนี้ได้ ถ้าพวกคุณอยากจะนำเข้า ต้องเป็นเงินห้าล้านดอลลาร์สหรัฐต่อกล่อง และให้ครั้งละยี่สิบกล่อง”
สมิธแทบกระอักเลือดและถามตามสัญชาตญาณว่า “คุณเย่ เมื่อสักครู่คุณบอกว่าขายยานี้ไม่แพงกว่ายาโนวาร์ตีสไม่ใช่หรือ? แต่ตอนนี้ราคามันแพงกว่ายาของโนวาร์ตีสสามล้านดอลลาร์สหรัฐแล้ว!”
เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ราคาหนึ่งล้านดอลลาร์สหรัฐนั้นเป็นราคาหลังจากวางจำหน่ายในตลาดอย่างเป็นทางการ ผมเป็นคนที่พูดคำไหนคำนั้น หลังจากวางจำหน่ายในตลาดอย่างเป็นทางการแล้ว ถ้าราคาเกินหนึ่งล้านดอลลาร์สหรัฐต่อกล่อง พวกเราจะยินดีที่จะให้สิทธิบัตรกับพวกคุณฟรี แต่ตอนนี้ขายราคาห้าล้านดอลลาร์สหรัฐต่อกล่อง ไม่สามารถต่อรองได้”
สมิธไม่สามารถกล่าวถากถางความไร้ยางอายของเย่เฉินได้
ตอนนี้เขาเข้าใจแล้ว ในเมื่อบริษัทผลิตยาเก้าเสวียนไม่เต็มใจที่จะขายสิทธิบัตร เมื่อเป็นเช่นนั้นภารกิจตอนนี้ของตนเองคือพยายามนำยาเกิดใหม่เก้าเสวียนกลับไปให้ได้มากที่สุด ด้านหนึ่งคือให้ลูกชายมียากิน และอีกด้านหนึ่งคือสามารถทำให้บริษัทผลิตยาสามารถแอบพิชิตยาสูตรนี้ได้
เมื่อยาสูตรนี้ถูกพิชิตแล้ว และเมื่อสามารถผลิตเป็นจำนวนมากในอินเดีย เมื่อถึงตอนนั้นรับรองว่าถึงแม้บริษัทผลิตยาเก้าเสวียนจะร้องไห้ก็ไม่มีน้ำตา
ดังนั้น เขาจึงกล่าวว่า “ประธานเว่ย คุณเย่ ผมจะจัดเตรียมคำร้องของพวกคุณก่อน แล้วส่งไปยังคณะกรรมการของFDA และรัฐสภาตรวจสอบโดยเร็วที่สุด หากมีผลใด ๆ ผมจะตอบกลับพวกคุณสองคนทันที!”
เว่ยเลี่ยงคิดว่าในเมื่อเย่เฉินให้ตนเองวางมาด ดังนั้นเขาจึงใช้มือเคาะโต๊ะแล้วกล่าวว่า “คุณสมิธ ให้คนของประเทศของคุณดำเนินการโดยเร็ว พวกเราไม่มีความอดทนที่จะรอนานขนาดนั้น”
สมิธพยักหน้าอย่างรวดเร็ว “คุณทั้งสองวางใจเถอะ ผมจะจัดการเรื่องนี้ให้เสร็จโดยเร็วที่สุด!”
หลังจากรับปากด้วยวาจาต่อเงื่อนไขที่โหดร้ายหลายข้อของเย่เฉินแล้ว เว่ยเลี่ยงได้กล่าวยุติการรับประทานอาหาร และหงห้าก็สั่งลูกน้องไปส่งสมิธกลับไปที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกงทันที
……
ทันทีที่กลับมาถึงโรงแรมป๋ายจินฮ่านกง สมิธรีบรายงานความคืบหน้าอย่างละเอียดต่อหัวหน้ากรมอนามัยทันที
สำหรับสหรัฐอเมริกาแล้ว ถึงแม้ว่าเงื่อนไขหลายข้อของเย่เฉินนั้นจะโหดร้ายมาก แต่ก็ใช่ว่าจะไม่สามารถรับปากได้
ดังนั้น หลังจากพวกเขาปรึกษาหารือกันคร่าว ๆ แล้ว พวกเขารับปากข้อเรียกร้องทั้งหมดของเย่เฉินทันที รวมถึงการลดภาษีและการยกเว้นภาษีศุลกากรสำหรับยาและผลิตภัณฑ์ดูแลสุขภาพทั้งหมด และออกหน้ารับประกันให้กับบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน และอื่น ๆ
สำหรับเรื่องราคายาเกิดใหม่เก้าเสวียนที่นำเข้าชุดแรกห้าล้านดอลลาร์สหรัฐต่อกล่องนั้น ทำเนียบขาวตกลงโดยไม่คิดอะไรมาก

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...