ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3609

ทุกคนถูกพาไปตรงหน้ากรงอันแข็งแกร่ง หงห้าฉีกถุงสีดำที่คลุมหัวออกทีละคน เมื่อเห็นผู้ชายหลายสิบคนที่มีสีผิวต่างกัน เขาพูดอย่างเย็นชาว่า:"ในเมื่อพวกนายล้วนเป็นสายลับ คาดว่าคงจะเข้าใจและเก่งภาษาจีนกันหมด ข้าจะแนะนำตัวให้รู้จัก ข้าชื่อท่านหงห้า เกิดในจินหลิง! ในดินแดนแห่งนี้ ฉันไม่กลัวใครนอกจากอาจารย์เย่ ไอ้พวกขยะอย่างพวกแกมาที่นี่ ก็เท่ากับว่าเป็นหมาที่ข้าเลี้ยง ต้องเชื่อฟังคำสั่งสอนของข้า มิฉะนั้น ข้ามีวิธีทำให้พวกแกไปเสียยังจะดีกว่ามีชีวิตอยู่ซะอีกชีวิต!"

เมื่อสายลับสิบกว่าคนเห็นว่าตัวเองอยู่หน้ากรงเหล็กขนาดใหญ่ ก็เริ่มประหม่าทันที

หนึ่งในนั้นโพล่งออกมาว่า:"เราต้องการปฏิบัติต่ออย่างมีมนุษยธรรม!"

หงห้าเข้าไปตบหน้าเขาอย่างแรง และด่าว่า:"เย็×แม่ง พวกมึงมาเป็นโจรในที่ๆของกู อยากมาขโมยของของพวกกู แล้วยังมีหน้ามาขอให้กูปฏิบัติอย่างมนุษยธรรม?! แกไว้ชีวิตหมาๆของพวกมึง ก็เพราะยังเห็นว่าอย่างน้อยพวกมึงยังมีประโยชน์ในอนาคตบ้าง มึงไม่คุกเข่าลงขอบคุณอาจารย์เย่ที่ไว้ชีวิตพวกมึง แถมยังหน้าด้านมาพล่ามกับกูอีก?"

หลังจากนั้น หงห้าก็พูดกับลูกน้องของเขาทันที:"ไป ให้ช่างเชื่อมเชื่อมที่ครอบเหล็กที่เราทำไว้สำหรับทิเบตันมาสทิฟก่อนหน้านี้ ครอบไว้ให้เขาตรงนี้สักอันเลย เอาหัวของไอ้โง่นี้มาครอบล็อคไว้ซะ ห้ามให้เขากินข้าวสามวัน! ถ้ายังกล้าส่งเสียงโวยวายอีก ก็เย็บปากหมาของมันซะ! "

ความดุร้ายของหงห้า ทำให้สายลับที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีรู้สึกเสียวสันหลังทันที

ดังนั้นทุกคนจึงหุบปากอย่างรู้มาก รอการตัดสินใจของหงห้าอย่างหวาดหวั่น

จริงๆแล้วพวกเขารู้ดีว่า การแอบเข้าไปในบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน เพื่อขโมยความลับหลักนั้นผิดกฎหมาย บวกทั้งตัวตนของพวกเขาพิเศษ หากเกิดเรื่องอะไรขึ้นมาทางตะวันตกจะไม่ยอมรับ ดังนั้นตอนนี้ได้แต่ยอมให้คนอื่นทำอะไรก็ได้ ในเวลาเดียวกันก็ฝากความหวังให้กับประเทศของตนจะมาช่วยเหลือตนเอง

ในไม่ช้า ช่างเชื่อมภายใต้ทีมของหงห้าก็ใช้เหล็กเส้นบาง ๆ เชื่อมหน้ากากกับชายผู้เคราะห์ร้าย แล้วสวมสิ่งนี้บนหัวของเขา คนที่ไม่รู้ว่าคงคิดว่าเลียนแบบนักฟันดาบ

หงห้าล็อคที่ครอบหน้าตรงด้วยล็อคสามห่วงที่ธรรมดามาก และพูดกับชายคนนั้นด้วยเสียงเย็นชา:"ฟังให้ดีนะ ถ้าแกกล้าเปิดที่ครอบหน้าด้วยตัวเอง ฉันจะมีคนเชื่อมเหล็กโลงศพ เชื่อมแกไว้เข้าไป! เข้าใจไหม?"

ทันทีที่ชายคนนั้นได้ยินดังนั้น เขาก็โค้งคำนับอย่างรวดเร็วและพูดว่า:"ผมเข้าใจ เข้าใจแล้วครับ!"

คนพวกนี้ส่วนใหญ่เป็นยอดฝีมือในการไขกุญแจ ตราบใดที่เป็นตัวล็อคที่มีโครงสร้างทางกลปกติ ในสายตาพวกเขามันไม่ได้ยากเลย ตราบใดที่ถึงเวลาเหมาะสม จะแอบไขกุญแจล็อคเงียบ ๆ และมีโอกาสหนีรอด

แต่ว่า ในตอนที่พวกเขาคิดว่าจะไขประตูห้องขังได้อย่างไร พวกเขาเห็นลูกน้องของหงห้าสองสามคนลากสายไฟและเครื่องเชื่อมไฟฟ้าวิ่งเข้ามา นั่งยองๆ ที่ประตูห้องขัง และทำเสียงเปรี้ยงๆ ที่หน้าประตูเหล็ก

ทันใดนั้น ไฟที่เกิดจากการเชื่อมมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง

สีหน้าของคนกลุ่มนี้ซีดทันที และหัวใจก็สิ้นหวังสุดๆแล้ว

ประตูเหล็กถูกเชื่อมตาย ถ้าพวกเขาต้องการหนีจากที่นี่ แทบจะไม่มีทางเป็นไปได้ นอกจากการสับตัวเองก่อน!