ดังนั้น เขาจึงหาก้อนหินขนาดเท่าช้างผู้ใหญ่ทันที และทันใดนั้น ก็ใช้มีดทะลุวิญญาณสิบชั้น ในระยะห่างหลายสิบเมตร
ทันใดนั้น เขารู้สึกเพียงว่า 30% ของปราณทิพย์ในร่างกายของเขาถูกเอาออกไปทันที จากนั้นพลังงานปราณทิพย์อันทรงพลังก็ระเบิดออกมาต่อหน้าเขา!
ผ่านไปครู่หนึ่ง ก้อนหินแตกเหมือนจะถูกระเบิดภูเขา เสียงดังตูม ก้อนกรวดแตกกระจายลอยเต็มไปหมดโดยสิ้นเชิง!
ทันใดนั้น ก้อนกรวดและฝุ่นที่ถล่มลงมาปกคลุมพื้นที่โดยรอบ ราวกับปกปิดท้องฟ้า!
เย่เฉินยืนนิ่งอยู่กับที่ และทนฝนก้อนกรวดที่ตกลงมาเป็นเวลาหลายวินาที กรวดแต่ละก้อนมีกำลังมหาศาล ขูดเสื้อผ้าของเย่เฉินให้เป็นผ้าขี้ริ้ว!
โชคดีที่ร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้นด้วยปราณทิพย์ และยาอายุวัฒนะมากมาย และแข็งแรงพอๆ กับเหล็กกล้าอยู่แล้ว ไม่เช่นนั้นเขาคงจะตายที่โดนระเบิดเมื่อกี้
หลังจากที่ฝนกรวดตกลงมา เย่เฉินมองไปยังตำแหน่งเดิมของก้อนหินในท่าทางที่ตกตะลึง ก่อนหน้านี้ยังเป็นก้อนหินขนาดใหญ่ แต่ตอนนี้กลับว่างเปล่า
และภูเขาที่อยู่ด้านหลังก้อนหิน ก็ถูกระเบิดจนเป็นรูขนาดใหญ่กว้างประมาณหนึ่งเมตรและลึกสามหรือสี่เมตร!
เย่เฉินตกใจ แต่ก็ดีใจด้วย!
เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจกับตัวเอง:"ว่านพั่วจวินหมอนั้นโชคดีจริงๆ โชคดีที่ก่อนหน้านี้ที่ฉันไปที่ภูเขาเย่หลิงซาน ฉันไม่เคยคิดที่จะกลั่นมีดทะลุวิญญาณแบบนี้ มิฉะนั้นถ้าใช้กับพวกเขาบนภูเขาเย่หลิงซาน เกรงว่าคงจะสามารถทำให้ว่านพั่วจวิน และราชันสงครามของเขา และนายพลมากกว่าร้อยนายระเบิดไปได้โดยตรงทั้งหมด ถ้าเป็นแบบนั้น จะเก็บทำไมลูกน้อง ขนาดศพยังเก็บกันไม่ไหวเลย!"
ทันใดนั้น เขาก็ล้มเลิกความคิดที่จะลองใช้ยันต์ฟ้าร้องสิบชั้นต่อไป
ด้วยผลลัพธ์ของมีดทะลุวิญญาณสิบชั้นในเมื่อกี้นี้ สายฟ้าที่ยันต์ฟ้าร้องสิบชั้นเรียกลงมา คาดว่าอาจจะทำให้ทุกคนในจินหลิงตกใจ
ทันทีที่คิดเล่นนี้ เขาก็รีบเก็บ灵符ทั้งสองไว้ แล้วรีบออกจากที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็ว
กลับมาที่คฤหาสน์ช็องเซลีเซียนสปา เย่เฉินเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ขาดเละบนตัว และให้เฉินจื๋อข่ายให้คนเตรียมชุดใหม่มา จากนั้นจึงออกจากช็องเซลี แล้วขับรถกลับเมือง
อาหารสี่มื้อ เธอยังรออาจารย์เย่ที่เคยพบมาครั้งหนึ่งปรากฏตัวไม่ได้เลย
รอมาสองวัน ก็ไม่ได้ทำให้ความอดทนของเธอหมดไป เธอกินอาหารหรูหราแบบนี้มาสี่วัน ทำให้กระเพาะของเธอทนไม่ไหวจริงๆ
เพื่อรักษาหุ่น และเพื่อรับรองสุขภาพ ปกติเฟ่ยเข่อซินจะใส่ใจอาหารการกินมาก
แม้ว่าเธอจะไม่ใช่พวกมังสวิรัติ แต่เธอก็ควบคุมพวกเนื้อสัตว์ได้ชัดเจนมาก เธอไม่ค่อยกินเนื้อแดง และอาหารทะเลดิบ ๆ เธอมักจะกินไก่ที่มีแคลอรีต่ำในวันธรรมดา
แต่ในสถานที่อย่างเทียนเซียงฝู่ ไก่เป็นหนึ่งในอาหารที่ไม่ได้พิเศษที่สุด ดังนั้นบนโต๊ะจึงมีเพียงน้ำซุปไก่ แต่โดยทั่วไปแล้วน้ำซุปนี้จะใช้วัตถุดิบที่มีราคาแพงมาก
ตัวอย่างเช่น หูฉลาม หอยเป๋าฮื้อ กระเพาะปลา ถือเป็นส่วนผสมระดับไฮเอนด์ในอาหารจีน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...