ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3616
แต่สำหรับเฟ่ยเข่อซินนั้น มันยากที่จะกลืนจริงๆ ในความเห็นของเธอ งานเลี้ยงระดับสูงสุดในเทียนเซียงฝู่ ที่ราคาหลายแสนต่อหนึ่งโต๊ะ เป็นโต๊ะขนาดใหญ่ที่มีโปรตีนคุณภาพต่ำและแพคเกจโรคเกาต์ทั้งนั้นเลย
เธอรู้สึกว่าถ้ายังกินแบบนี้ต่อไป เธอจะต้องมีอาการเบื่ออาหาร ในไม่ช้าก็เร็ว
ดังนั้นเธอจึงเรียกพนักงานเสิร์ฟเข้ามา และถามเธอว่า:"สวัสดีค่ะ ให้ครัวทำสลัดไก่ให้ฉันหน่อยได้ไหมคะ? แค่ใส่ผักสลัดกับอกไก่ต้ม แล้วใส่น้ำสลัดนิดหน่อยก็พอค่ะ"
พนักงานเสิร์ฟพูดอย่างสุภาพว่า:"ขออภัยค่ะคุณผู้หญิง เราไม่มีสลัดไก่ มีแต่ทูน่าครีบน้ำเงินกับสลัดคาเวียร์ สลัดซาซิมิกุ้งล็อบสเตอร์ออสเตรเลีย สลัดฟัวกราส์เห็ดทรัฟเฟิลดำ และสลัดปลาปักเป้า คุณอยากเลือกสักอย่างจากในนี้ไหมคะ?"
เฟ่ยเข่อซินรู้สึกหัวโต เธอรู้สึกคลื่นไส้เมื่อได้ยินชื่ออาหารเหล่านี้
ดังนั้นเธอจึงพูดกับพนักงานอย่างช่วยไม่ได้ว่า:"ช่างเถอะค่ะ คุณไปทำงานของคุณเถอะ"
พูดจบ เธอจึงลุกขึ้นพูดกับเฉินอิ่งซานและคนอื่นๆ ว่า:"พวกเธอกินช้าๆ ฉันจะออกไปข้างนอก และดูว่ามีอาหารว่างของจินหลิงแถวๆ นี้ไหม"
เฉินอิ่งซานรีบพูดว่า:"คุณหนู ฉันไปกับคุณด้วยค่ะ!"
บอดี้การ์ดหญิงหลายคนยืนขึ้นและพูดพร้อมกันว่า:"คุณหนู พวกเราจะไปกับคุณด้วยค่ะ!"
เฟ่ยเข่อซินโบกมือแล้วพูดว่า:"พวกเราทุกคนออกไป ทั้งๆที่อาหารบนโต๊ะนี้ยังไม่แตะเลย พรุ่งนี้จะมาได้ไง? คนที่นี่เห็นแล้วจะรู้สึกแปลกแน่นอน"
หลังจากนั้นเฟ่ยเข่อซินก็พูดอีกครั้ง:"พวกเธอไม่ต้องตามมา ฉันจะออกไปเดินเล่นเอง ความปลอดภัยของจินหลิงดีมาก ไม่มีอะไรหรอก"
กำลังคิดอยู่ เธอก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองสมิธอีกครั้ง
ทันใดนั้น จู่ๆ เธอก็รู้สึกว่าสมิธดูคุ้นตาเล็กน้อย
ยังไงซะสมิธก็เป็นผู้ดูแลของFDA เป็นและหัวหน้าความปลอดภัยด้านอาหารและยาในสหรัฐอเมริกา เขามีชื่อเสียงในสหรัฐอเมริกาหน่อย ดังนั้นเฟ่ยเข่อซินจึงจำเขาได้อย่างรวดเร็ว
เฟ่ยเข่อซินเดาจุดประสงค์ที่เขามาหัวเซี่ยได้ทันที คิดในใจว่า:"ในเมื่อเขาเป็นผู้ดูแลFDA เขาต้องมาที่นี่เพื่อซื้อยาเกิดใหม่เก้าเสวียนที่ช่วงนี้ดังมาก"
เมื่อคิดเช่นนี้ เธออดไม่ได้ที่พูดพึมพำในใจว่า:"ยาเกิดใหม่เก้าเสวียน......ยาอายุวัฒนะ…...อาจารย์เย่…...คุณเย่…...ในนี้ มีอะไรเกี่ยวข้องกันไหม?"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...