ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3624
เฟ่ยเข่อซินพยักหน้า พูดอย่างสุภาพว่า “ลำบากคุณเลย”
“ยินดีค่ะ”
เฟ่ยเข่อซินรอตรงพื้นที่รอตรวจประมาณหนึ่งชั่วโมง หลังซือเทียนฉีตรวจคนไข้สามคนก่อนหน้าเสร็จ เฉินเสี่ยวจาวเดินเข้ามาพูดว่า “เชิญตามฉันมาค่ะคุณผู้หญิง”
เฟ่ยเข่อซินลุกขึ้น เข้าไปในห้องตรวจของซือเทียนฉี พร้อมกับเฉินอิ่งซาน
ซือเทียนฉีมองทั้งสองคน แล้วถามว่า “ทั้งสองท่าน ไม่ทราบว่าท่านไหนจะรักษา”
เฟ่ยเข่อซินรีบพูดว่า “สวัสดีค่ะหมอเทพซือ วันนี้ฉันไม่ได้มาให้คุณตรวจ แต่มาสอบถามแทนญาติคนหนึ่งในบ้าน”
ซือเทียนฉีพยักหน้าถามเธอว่า “ญาติของคุณไม่สบายตรงไหน”
เฟ่ยเข่อซินถอนหายใจ “หมอเทพซือ ก่อนหน้านี้ญาติฉันคนนี้เกิดอุบัติเหตุ หมอวินิจฉัยว่าเป็นอัมพาตท่อนบน เราสอบถามหลายต่อหลายที่ ได้ยินว่าเมื่อปีก่อน คุณรักษาผู้ป่วยอัมพาตท่อนบนคนหนึ่งจนหาย ดังนั้นฉันเลยมาจากเย่นจิงโดยเฉพาะ อยากขอร้องให้คุณช่วย!”
“อัมพาตท่อนบน......” เมื่อซือเทียนฉีได้ยิน ก็ส่ายหน้าอย่างเหนื่อยใจทันที ถอนหายใจเบาๆ แล้วพูดว่า “ตั้งแต่ผมเปิดการรักษาที่จี้ซื่อถังมา มีคนมาให้ผมรักษาอัมพาตท่อนบนแทบจะทุกวัน พวกเขาเหมือนคุณ เคยได้ยินเคสผู้ป่วยเมื่อปีก่อนมาทั้งนั้น จึงมาหาผมที่นี่......”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ ซือเทียนฉีพูดอย่างจริงจังว่า “แต่ผมต้องพูดความจริง เคสผู้ป่วยเมื่อปีก่อน เป็นการรักษาผู้ป่วยอัมพาตท่อนบนจนหาย แต่การที่รักษาผู้ป่วยคนนั้นจนหาย ไม่ใช่เพราะฝีมือการแพทย์ของผมสูงส่ง แต่เป็นเพราะความบังเอิญอย่างมหัศจรรย์”
เฟ่ยเข่อซินถามอย่างแปลกใจ “ความบังเอิญอย่างมหัศจรรย์เหรอ ทำไมหมอเทพซือถึงพูดอย่างนี้ล่ะคะ”
ซือเทียนฉีส่ายหน้า พูดอย่างจริงจังว่า “ขอโทษด้วยคุณผู้หญิง ผมพูดได้เพียงเท่านี้จริงๆ ได้โปรดให้อภัย”
พูดจบ เขาพูดกับเฉินเสี่ยวจาวว่า “เสี่ยวจาว คืนค่ารักษาให้คุณผู้หญิงคนนี้”
เฉินเสี่ยวจาวรีบพยักหน้าแล้วพูดว่า “ค่ะคุณตา”
เฟ่ยเข่อซินเห็นว่าไม่สามารถถามเบาะแสสำคัญอะไร จากซือเทียนฉีได้อีก จึงรีบพูดว่า “ขอบคุณหมอเทพซือ ฉันจะกลับไปหาวิธีอื่น ไม่ต้องคืนค่ารักษาหรอกค่ะ”
พูดจบ เธอโค้งคำนับซือเทียนฉี แล้วพูดว่า “หมอเทพซือ ผู้น้อยขอลา!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...