ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3627
เพราะคิดไม่ออก เฟ่ยเข่อซินขมวดคิ้วเป็นปม เงียบอยู่นาน ยังครุ่นคิดความเป็นไปได้ในเรื่องนี้
เฉินอิงซ่านเห็นเธอมีสีหน้าเคร่งครึมและสับสน จึงอดถามไม่ได้ “คุณหนู ตอนนี้คุณคิดเห็นยังไงกับเรื่องนี้”
เฟ่ยเข่อซินถอนหายใจ จ้องกองเอกสารตรงหน้า เอามือขาวสวยนวดขมับตัวเอง พลางพูดอย่างกลัดกลุ้มว่า “ดูจากข้อมูลพวกนี้ นับตั้งแต่นายหญิงใหญ่เซียว เอาทรัพย์สินของแต่ละคนมารวมกัน ก็แค่เกินร้อยล้านหยวน”
“แต่ถ้าเย่เฉิน เป็นผู้มอบหมายยาอายุวัฒนะที่ฉันตามหาจริงๆ งั้นแค่ยาเพียงเม็ดเดียว ราคาคงเป็นหมื่นล้านดอลลาร์!”
“ถ้าเป็นเช่นนั้น ความสามารถของเย่เฉิน แข็งแกร่งกว่าตระกูลเซียวเป็นร้อยเป็นพันเท่า จะเป็นลูกเขยที่แต่งเข้าตระกูลเซียวได้ยังไง”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ เฟ่ยเข่อซินพูดอีกว่า “นับจากค่าเฉลี่ย นี่เหมือนเศรษฐีที่มีฐานะทางสังคมเกือบสิบล้านเลยนะ แต่งเข้ามาในบ้านคนจน ที่เอาทรัพย์สินมารวมกันทั้งบ้านยังไม่ได้หมื่นหยวน ฉันอยากรู้ว่าเขาแต่งเข้าบ้าน หรือไปช่วยคนจนกันแน่”
“นั่นน่ะสิคะ......” เฉินอิ่งซานพยักหน้าเห็นด้วย แล้วพูดว่า “ถ้าอิงตามฐานะทางสังคมที่แตกต่างกัน ตระกูลเซียวต้องบูชาเย่เฉินเหมือนเทพเจ้าสิ ทำไมถึงพูดว่าเย่เฉินเป็นลูกเขยที่แต่งเข้าบ้านผู้หญิงล่ะ”
พูดพลาง เธอถามขึ้นอีกว่า “คุณหนู เราตัดสินผิดตั้งแต่แรกหรือเปล่าคะ”
“ไม่” เฟ่ยเข่อซินพูดอย่างจริงจัง “ประวัติเมื่อก่อนตอนที่เย่เฉินอายุ 18 ปี แทบจะไม่มีเลย นี่แสดงให้เห็นว่า เขาไม่ได้เรียนประถม และมัธยมต้นตามระเบียบปกติ ได้รับการศึกษาภาคบังคับ 9 ปี ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ประวัติแบบนี้ แทบจะเท่ากับไม่มีอะไรเลย ยิ่งเป็นเช่นนี้ ฉันก็ยิ่งรู้สึกว่าคาดเดาได้ยาก”
พูดถึงตรงนี้ เฟ่ยเข่อซินพูดอีกว่า “ส่วนทำไมเย่เฉินต้องแต่งเข้าตระกูลเซียว พูดจริงๆ ฉันก็ไม่เข้าใจ แต่ฉันคิดว่าเขาคงมีสาเหตุและเหตุผลของเขา!”
เฉินอิ่งซานถามว่า “คุณหนู งั้นตอนนี้คุณแน่ใจว่า คนที่คุณต้องการตามหา คืออาจารย์เย่ใช่ไหมคะ”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...