ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3646
ว่านพั่วจวินมีประสิทธิภาพมาก
ไม่นาน เขาตอบเย่เฉินว่า “คุณเย่ มีตระกูลชาวจีนโพ้นทะเลแซ่จาน ที่ฝรั่งเศสจริงครับ อำนาจของตระกูลค่อนข้างทั่วไป แต่สถิติสินทรัพย์รวม มีประมาณหมื่นล้านยูโร”
“สินทรัพย์รวมหมื่นล้านยูโรงั้นเหรอ” เย่เฉินถามอย่างแปลกใจ “ไม่ได้พลาดรายการสำคัญอะไรไปใช่ไหม”
ว่านพั่วจวินอธิบายว่า “คุณเย่ ไม่กล้าพูดว่าไม่พลาดร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่โดยรวมแล้วน่าจะต่างกันไม่มากครับ”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เย่เฉินยิ่งสงสัยขึ้นไปอีก
ตระกูลจาน สินทรัพย์รวมประมาณหมื่นล้านยูโร แปลงค่าเงินแล้ว ไม่ถึงแสนล้านหยวน คิดแล้วยังเทียบไม่ได้กับตระกูลซ่ง
ดังนั้น เย่เฉินยิ่งรู้สึกว่าเรื่องนี้แปลกประหลาด
ด้วยเหตุนี้ เย่เฉินจึงโทรหาฉินกาง
เมื่อมีคนรับสาย ได้ยินเสียงตกใจของฉินกาง “อาจารย์เย่ ทำไมวันนี้คุณว่างโทรหาผมล่ะครับ”
เย่เฉินถามอย่างสงสัย “ประธานฉิน คุณขายคฤหาสน์ที่โฮมสเตย์สุ่ยหยุนแล้วเหรอ”
คนปลายสายอย่างฉินกาง อึ้งไปอย่างเห็นได้ชัด ถามอย่างตกใจว่า “อาจารย์เย่รู้ได้ยังไงครับ! เอ้าเสวี่ยนคงไม่ได้บอกคุณหรอกใช่ไหม......ยัยเด็กนี่ วันวันสั่งให้ผมรักษาความลับ คิดไม่ถึงว่าเธอจะบอกคุณ......”
เย่เฉินหัวเราะแล้วพูดว่า “เอ้าเสวี่ยนไม่ได้บอกเรื่องนี้กับผม แต่บังเอิญคนที่ซื้อคฤหาสน์ของคุณ รู้จักพ่อตาผม”
เย่เฉินถามเขาว่า “คุณลงทุนที่นั่น เกี่ยวกับวัตถุดิบยาเหรอ”
“ใช่ครับ” ฉินกางอธิบายว่า “พูดตรงๆ นะครับอาจารย์เย่ ตอนนี้วัตถุดิบยาที่ผมทำเอง มีปริมาณมากขึ้นเรื่อยๆ ดังนั้นจึงอยากขยับขยายสักหน่อย”
เงียบไปครู่หนึ่ง ฉินกางพูดขึ้นอีก “ก่อนหน้านี้ ผมซื้อฐานการผลิตยาจีนขนาดใหญ่ ที่โป่โจว จากนั้นจึงลงทุนเงินไปอีกก้อนหนึ่ง เพื่อที่จะขยายขนาด อันที่จริงก้าวใหญ่ไปหน่อย เอาเงินที่ใช้หมุนเวียน ไปลงทุนในนั้นทั้งหมด......”
“แต่คิดไม่ถึงว่า แหล่งซื้อขายบ้านTomson Riviera ก็โผล่มาในเวลานี้เช่นกัน เพราะเงินในมือไม่เพียงพอ ดังนั้นผมจึงขายคฤหาสน์ที่โฮมสเตย์สุ่ยหยุน เพราะต่อไปในอนาคต คฤหาสน์หลังนั้นก็ไม่น่าจะมีใครอยู่”
เย่เฉินพูดว่า “เงินไม่พอคุณก็บอกผมสิ ผมสามารถช่วยคุณได้สักส่วนหนึ่ง ตอนนี้เงินทุนคุณหมุนเวียนได้ไหม ถ้าหมุนเวียนไม่ได้ ผมจะแก้ไขให้ตอนนี้เลย”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...