ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3647
ฉินกลางพูดอย่างดีใจที่ได้รับความรัก “อาจารย์เย่ คุณพูดแบบนี้ ผมซาบซึ้งมากครับ แต่ตอนนี้เงินทุนไม่ได้มีปัญหาอะไรมากแล้วครับ เมื่อกี้เว่ยเลี่ยงเพิ่งโทรหาผม บอกว่าจะชำระเงินค่าวัตถุดิบยาล็อตที่แล้วให้หมด เมื่อได้เงินก้อนนี้ ผมก็นำมาหมุนเวียนได้แล้วครับ”
เย่เฉินพูดกำชับว่า “ประธานฉิน ต่อไปถ้ามีปัญหาแบบนี้อีก ต้องติดต่อผมทันที”
“ได้ครับ!” ฉินกางพูดอย่างซาบซึ้งว่า “ผมทราบแล้วครับอาจารย์เย่!”
เย่เฉินถามเขาอีกว่า “อ้อ ใช่สิ พวกคุณจะย้ายไป Tomson Riviera ตอนไหนเหรอ”
ฉินกางพูดว่า “สองสามวันนี้ เอ้าเสวี่ยนกำลังเตรียมเรื่องนี้อยู่ครับ คฤหาสน์หลังนั้นตกแต่งเรียบร้อยแล้ว ไม่มีจุดที่ต้องแก้ไข แค่ต้องเปลี่ยนเฟอร์นิเจอร์บางส่วน น่าจะเสร็จในสองสามวันนี้ครับ เอ้าเสวี่ยนบอกว่าให้ชวนคุณมาทานข้าวที่บ้านด้วย เซอร์ไพรส์คุณ ตอนนั้นคุณต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้นะครับ......”
เย่เฉินหัวเราะ แล้วพูดว่า “ได้ เมื่อถึงตอนนั้น ผมจะไปแสดงความยินดีถึงบ้าน”
ขณะที่พูด เย่เฉินนึกถึงจานเฟยเอ๋อร์ขึ้นมาได้ จึงถามเขาว่า “ใช่สิประธานฉิน คนที่ซื้อคฤหาสน์ของคุณ ที่โฮมสเตย์สุ่ยหยุน ชื่อจานเฟยเอ๋อร์หรือเปล่า”
ฉินกางพูดว่า “ไม่ใช่ครับ คนที่ซื้อคฤหาสน์ เป็นชาวจีนโพ้นทะเล สัญชาติอเมริกัน แซ่เฉินครับ ชื่อเฉินอิ่งซาน”
เมื่อได้ยินชื่อเฉินอิ่งซาน เย่เฉินเดาว่า เธอน่าจะเป็นผู้ช่วยของจานเฟยเอ๋อร์
ขณะนั้น ฉินกางพูดอีกว่า “แต่สุดท้ายโอนกรรมสิทธิ์ที่อยู่ ไปเป็นชื่อของจานเฟยเอ๋อร์ แต่ผมไม่เคยเจอจานเฟยเอ๋อร์ ขั้นตอนการโอนการรมสิทธิ์ เฉินอิ่งซานเป็นคนทำแทนครับ”
เย่เฉินแปลกใจมาก ถามออกมาว่า “อะไรนะ คุณไม่เคยเจอจานเฟยเอ๋อร์เหรอ เธอไม่ได้มาดูที่อยู่เหรอ”
ก่อนซื้อไม่ได้เอาใจใส่ ไม่แม้แต่จะมอง ให้ผู้ช่วยมีสิทธิ์ตัดสินใจทั้งหมด
แต่หลังจากซื้อกลับเอาใจใส่มาก ไม่เพียงแต่จะดูปัญหาด้านฮวงจุ้ย อีกทั้งยังจะทุ่มเงินเปลี่ยนแปลงการตกแต่งใหม่ นี่มันเพราะอะไรกันแน่
เย่เฉินคิดไปคิดมา มีเพียงคำตอบเดียว
นั่นก็คือ ท่าทีก่อนที่จานเฟยเอ๋อร์จะซื้อคฤหาสน์หลังนี้ เป็นทัศนคติที่แท้จริง ที่เธอมีต่อคฤหาสน์หลังนี้
ส่วนท่าทีที่แสดงออกมา หลังจากซื้อคฤหาสน์ แค่บนพื้นฐานของคฤหาสน์หลังนี้ เป็นเพียงละครตบตา ที่จงใจแสดงให้ตัวเองเห็น!
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...