บทที่ 369
เซียวอี้เชียนออกจากโรงพยาบาลชุมชนพร้อมกับบอดี้การ์ดสองคนและตรงไปที่บ้านตระกูลเว่ยด้วยความโกรธ
ทันทีที่เข้ามาถึงหน้าประตูบ้านของตระกูลเว่ย สมาชิกคนหนึ่งในครอบครัวตระกูลเว่ยก็รีบเข้ามาทักทายด้วยความสงสัย “ประธานเซียว ทำไมมาดึกขนาดนี้ครับ......”
เซียวอี้เชียนจ้องเขาด้วยความโกรธ จากนั้นเหวี่ยงฝ่ามือตบไปที่หน้าของเขาแล้วพูดด้วยเสียงดัง “ไปให้พ้น!”
ความโกรธและความอัปยศอดสูในใจของเขาในขณะนี้เหมือนภูเขาไฟที่กำลังเดือดและพร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่อ!
ทันใดนั้น เซียวอี้เชียนและบอดี้การ์ดอีกสองคนก็เดินเข้าไปในบ้านตระกูลเว่ย ทันทีที่เดินเข้าไปในบ้าน เขาก็ตะโกนพูดอย่างโหดเหี้ยม “เว่ยหย่งเจิ้ง มึงออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ! ถ้ามึงกล้าหนี กูจะเอาชีวิตมึง!”
เมื่อได้ยินเสียงตะโกนของเซียวอี้เชียน คนทั้งครอบครัวของตระกูลเว่ยก็ถึงกับสะดุ้งตกใจ
ไม่นานหลังจากนั้น เว่ยหย่งเจิ้งที่ยังสวมเสื้อผ้าไม่เสร็จก็ถูกเว่ยฉางหมิงพยุงออกมาอย่างเร่งรีบ
เมื่อเห็นสีหน้าของเซียวอี้เชียนเต็มไปด้วยความโกรธ เขาก็รีบถามอย่างประหลาดใจ “เกิดอะไรขึ้นครับประธานเซียว? คุณกินยาเข้าไปแล้ว ตอนนี้คุณควรจะเสพสุขกับฤทธิ์ยาไม่ใช่เหรอ?”
“เสพสุขกับฤทธิ์ยา? ยาบ้าอะไร!”
เซียวอี้เชียนมองเว่ยหย่งเจิ้งและดุด่าด้วยความโกรธ “ไอ้แก่ มึงกล้าเอากูเป็นหนูทดลองเหรอ ให้กูลองยากระจอกของตระกูลเว่ยของพวกมึง! ตอนนี้น้องชายกูเน่าเปื่อยไปแล้ว มึงต้องรักษากูให้ได้ ไม่งั้นกูจะเอามึงให้ตายทั้งครอบครัว!”
สมองของเว่ยหย่งเจิ้งส่งเสียงอื้ออึง เขาเพิ่งรู้ว่าเซียวอี้เชียนพยายามบอกว่าเขามีปัญหากับยาที่กินเข้าไป
ดังนั้นเขาจึงรีบสงบสติอารมณ์และพูดว่า “ประธานเซียว คุณเข้าใจผิดไปแล้ว! คุณฟังผมอธิบายก่อนนะครับ ตระกูลเว่ยของเราหวังดีต่อคุณ เราไม่มีทางใช้คุณเป็นหนูทดลองหรอกครับ เราแค่เห็นว่าคุณกำลังต้องการใช้มันและหลังจากการผลิตเราจึงคิดถึงคุณเป็นคนแรกเลย เราหวังดีต่อคุณจริงๆ นะครับ”
เซียวอี้เชียนโกรธจนตัวสั่น จากนั้นเขาถอดกางเกงออกต่อหน้าทุกคนด้วยสายตาเย็นชาและชี้ไปที่ส่วนนั้นของเขาแล้วพูดต่อ “มันจะเน่าเสียจนไม่เหลือชิ้นดีแล้ว คุณยังบอกว่าเป็นการเข้าใจผิดเหรอ?”
เซียวอี้เชียนดึงกางเกงขึ้นแล้วตะโกนด่าเว่ยฉางหมิงด้วยความโมโห “รอบ้าอะไร เพราะคุณคนเดียว ถ้าไม่ใช่เพราะคุณโกหกผม ว่ายาวิเศษของตระกูลเว่ยจะรักษาผมได้ ผมคงไม่ต้องเจอเรื่องแบบนี้!”
หลังพูดจบ เขาก็หันไปพูดกับบอดี้การ์ดที่อยู่ข้างเขา “หักมือมันซะ!”
บอดี้การ์ดสองคนนี้เป็นมือดีของเขา
ก่อนหน้านั้นเขาพาบอดี้การ์ดมาเมืองจินหลิงหกคน แต่ถูกเย่เฉินจัดการไปแล้วสี่คน ตอนนี้จึงเหลือแค่สองคนนี้
อย่างไรก็ตาม แม้จะเหลือบอดี้การ์ดเพียงแค่สองคน แต่คนของตระกูลเว่ยก็ไม่กล้าต่อกรกับเขา!
เพราะเขาเป็นถึงประธานเชียนเฉิงกรุ๊ป ซึ่งมีอำนาจเหนือตระกูลเว่ยอย่างมาก
............

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...