เมื่อร่างกายของเฟ่ยเข่อซินห่อหุ้มด้วยเสื้อคลุมอาบน้ำอย่างอ่อนช้อย ขณะที่เดินออกมาจากห้องน้ำ เธอรีบโทรหาผู้ช่วยของเธอเฉินอิ่งซาน เอ่ยปากกำชับว่า: “ซานซาน คุณมาที่ห้องฉันหน่อย”
เฉินอิ่งซานตอบกลับด้วยความเคารพทันที: “คุณหนู ท่านรอสักครู่ ฉันกำลังเข้าไป”
หลังจากนั้นไม่นั้น เฟ่ยเข่อซินได้ยินเสียงกริ่งดังมาจากประตู
ครั้นแล้ว เธอลุกขึ้นไปเปิดประตูห้อง
เฉินอิ่งซานเข้ามา ก็ถามด้วยความเคารพว่า: “คุณหนู ท่านเรียกฉันมามีคำสั่งอะไร?”
ใบหน้าของเฟ่ยเข่อซินไม่มีความเครียดและความกังวลอีกต่อไป เธอให้เฉินอิ่งซานนั่งลงบนโซฟา ถามเธออย่างสงบว่า: “ซานซาน วันนี้คุณจัดการเรื่องเซียวชูหรันไปถึงไหนแล้ว?”
เฉินอิ่งซานรีบพูด: “เซ็นสัญญากันแล้ว คุณเซียวไม่คิดค่าออกแบบ ต้องการนำเงิน 5 ล้านนั้นเปลี่ยนเป็นค่าใช้จ่ายในการปรับปรุง หรือว่าถ้าไม่เป็นอย่างนี้ งั้นเธอก็ไม่รับออเดอร์นี้แล้ว ฉันโน้มน้าวเธอไม่ได้ ดังนั้นก็ตอบตกลงไป”
เฟ่ยเข่อซินขมวดคิ้วอย่างอดไม่ได้ ถามด้วยความแปลกใจ: “ทำไมเธอต้องปฏิเสธค่าออกแบบด้วย? 5 ล้านไม่ใช่น้อยๆ จากที่ฉันรู้ เธอน่าจะไม่มีเงินมากถึงจะถูก”
เฉินอิ่งซานอธิบาย: “คุณเซียวหมายถึง เธอคิดว่าตอนนี้ตัวเองยังห่างไกลจากระดับนักออกแบบอาวุโส ดังนั้นเขารู้สึกว่าท่านสามารถเลือกเธอมาทำโครงการนี้ได้ ในใจเธอก็รู้สึกซาบซึ้งมากแล้ว ขณะเดียวกันก็หวังว่าจะได้มีส่วนร่วมในการคัดเลือกการแข่งขันออกแบบตกแต่งภายใน ภายในประเทศโดยผ่านโครงการนี้”
ทันใดนั้น เฉินอิ่งซานก็พูดว่า: “พูดตรงๆ คุณเซียวต้องการเอาวิลล่าหลังนี้ของคุณ ทำเป็นเคสสุดคลาสสิกสำหรับการออกแบบตกแต่งภายในส่วนตัวของเธอ ดังนั้นเธอจึงปฏิเสธค่าออกแบบห้าล้าน”
“อืม!” เฟ่ยเข่อซินพยักหน้า พูดว่า: “ซานซาน ฉันมีเรื่องหนึ่ง ตอนเย็นลำบากคุณหน่อย ทำงานล่วงเวลาให้เสร็จ”
เฉินอิ่งซานรีบกล่าว: “คุณหนู ท่านยังมีอะไรก็รีบสั่งมาได้เลย”
เฟ่ยเข่อซิน: “หลังจากที่คุณกลับห้องไป ให้คนที่อยู่ในประเทศสหรัฐอเมริกาค้นหานักออกแบบตกแต่งภายในที่ดีที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ทันที ฉันต้องการคนที่ทั่วโลกยอมรับ รายชื่อนักออกแบบชั้นนำ 20 อันดับแรก! โดยเฉพาะต้องให้ความสำคัญกับรายชื่อนักออกแบบเพศหญิง! "
เฉินอิ่งซานตกตะลึงครู่หนึ่ง จากนั้นก็เข้าใจแรงจูงใจของเฟ่ยเข่อซินในทันที และรีบถามว่า: “คุณหนู ก่อนที่จะพบคุณเซียวพรุ่งนี้ท่านอยากจะเตรียมหัวข้อที่สอดคล้องกับเธอล่วงหน้าหรือไม่?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...