ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3699
ไม่นาน เฉินอิ่งซานนำนักออกแบบหญิงคนนั้นมาที่บริษัทของเซียวชูหรัน
เซียวชูหรันลุกขึ้นและเดินออกจากโต๊ะไปต้อนรับ ยิ้มและพูดว่า: “คุณเฉิน ทำไมท่านมาเช้าขนาดนี้?”
เฉินอิ่งซานยิ้มและพูดว่า: “ประธานเซียว ฉันมาที่นี่เพื่อยืนยันระยะเวลาการก่อสร้างของเราสักหน่อย คุณหนูของเราอยากรู้มาก ทั้งการตกแต่งจนถึงสามารถเข้าไปอยู่ได้ สรุปว่าต้องเวลาเวลานานเท่าไหร่ ”
เซียวซูหรันกล่าวด้วยความลำบากใจ: “คุณเฉิน โครงการตอนนี้ของเราอยู่ในขั้นตอนของการสื่อสาร ฉันไม่รู้ว่า ขณะที่เราสื่อสารกันก็ต้องใช้เวลา 2-3 ครั้งถึงจะหาจุดสมดุลได้ และก็ไม่รู้ว่าแปลนออกแบบจะต้องใช้กี่เวอร์ชันถึงจะถูกใจคุณจาน ดังนั้นตอนนี้ฉันยังไม่สามารถบอกเวลาที่แน่นอนกับคุณได้”
พูดแล้ว เซียวชูหรันก็พูดอีกว่า: “แต่ว่า ฉันคิดว่าเรื่องนี้แบ่งได้เป็น 2 ขั้นตอน ขั้นแรกต้องรื้อของตกแต่งเดิมออกก่อน เรื่องนี้ก็จะรวดเร็วหน่อย ในเรื่องของบ้านฉันก็ค่อนข้างเข้าใจแล้ว ฉันคาดเดาว่าภายใต้สถานการณ์ที่เร็วที่สุด 1 อาทิตย์ก็สามารถรื้อถอนเฟอร์นิเจอร์ลอยตัวและเฟอร์นิเจอร์ติดตั้งกับที่ออกได้
“ถ้าการออกแบบของเราสามารถสรุปผลได้เร็ว การควบคุมเวลาก่อสร้างที่ตามมาก็จะคุมง่ายกว่า”
เฉินอิ่งซานก็พูดต่อจากการคำพูดของเธอว่า: “ประธานเซียว ถ้าออกแบบเสร็จ งั้นตั้งแต่วันที่ออกแบบเสร็จสิ้นวันนั้น การก่อสร้างต้องใช้เวลานานแค่ไหน?”
เซียวชูหรันพูดอย่างลำบากใจเล็กน้อย: “พูดความจริงนะคุณเฉิน ในตอนนี้เรื่องนี้ฉันไม่สามารถรับปากคุณได้จริงๆ เพราะตอนนี้เรายังไม่รู้ว่าการออกแบบขั้นสุดท้าย มันยากแค่ไหน ถ้าการก่อสร้างยากมากๆ งั้นระยะเวลาก่อสร้างนั้นก็จะนานขึ้นไปอีก”
“อีกอย่าง ฉันก็ไม่แน่ใจว่าคุณจานมีข้อกำหนดอะไรบ้างสำหรับวัสดุก่อสร้างของวิลล่าแห่งนี้ ฉันเคยออกแบบตกแต่งภายในให้กับลูกค้าบางคนมาก่อน ลูกค้าบางรายจะระบุการใช้วัสดุบางอย่างในบางประเทศ เช่น บางคนชอบหินอ่อนธรรมชาตินำเข้าจากอิตาลีหินชนิดนี้ควรจองล่วงหน้าอย่างน้อยครึ่งปี ถึงจะไม่ทำให้การปรับปรุงบ้านล่าช้า ถ้าเป็นเฟอร์นิเจอร์นำเข้า เหตุผลนี้ก็เหมือนกัน”
เป็นเช่นนี้ ตัวเองก็สามารถใช้ประโยชน์จากเงื่อนไขที่เอื้ออำนวยได้แล้ว
ครั้นแล้ว เธอก็รีบพูดว่า: “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นประธานเซียวรอสักครู่ ฉันจะโทรศัพท์หาคุณหนูของเราเดี๋ยวนี้ ดูตารางเวลาของเธอ”
เซียวชูหรันรีบพูด: “ไม่มีปัญหา!”
เฉินอิ่งซานรีบหยิบโทรศัพท์และโทรหาเฟ่ยเข่อซิน
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...