บทที่ 371
เว่ยฉางหมิงพูดกับพ่อของเขาเว่ยหย่งเจิ้งด้วยความกังวล “พ่อครับ เรารีบขายทรัพย์สินในบ้านแล้วหนีไปไหมครับ ไม่อย่างนั้นถ้าถูกเซียวอี้เชียนเล่นงานเข้าจริงๆ ต้องลำบากแน่!”
เมื่อเว่ยหย่งเจิ้งได้ยินคำนี้ก็ดุว่าเขาทันที “ไอ้ลูกไม่เอาไหน จะให้ขายบ้านได้ไง? ขายอย่างเร่งรีบแบบนี้ใครเขาจะเอา ของราคาหลักพันล้านมึงจะขายได้สักสองร้อยล้านไหม? อีกอย่างทุกสิ่งที่มีอยู่มันต้องแลกมาด้วยความพยายามของกูทั้งชีวิตเลยนะ!”
เว่ยเลี่ยงลูกชายนอกสมรสที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็พยักหน้าตอบ “พี่ครับ บริษัทผลิตยาเว่ยซื่อเป็นความพยายามของคุณพ่อทั้งชีวิตเลยนะครับ เราจะขายง่ายๆ แบบนี้ได้ไง”
เว่ยฉางหมิงยกมือขึ้นแล้วตบเขาด้วยความโกรธ “ไอ้คนนอกคอก นายมีสิทธิ์แสดงความคิดเห็นเหรอ?”
เว่ยเลี่ยงที่เพิ่งถูกตบหน้าก็ถอยห่างออกมาสองก้าวแล้วเอามือกุมหน้าด้วยความเจ็บปวด แต่เขายังยืนยันที่จะพูดต่อ “พี่ครับ ต่อให้พี่จะตบตีผม แต่ผมก็ยืนยันคำเดิม บริษัทผลิตยาเว่ยซื่อเป็นทุกอย่างของคุณพ่อ เราจะขายไม่ได้!”
“กูจะฆ่ามึงเดี๋ยวนี้!” เว่ยฉางหมิงรู้สึกหัวร้อนและเตรียมลงไม้ลงมือกับเว่ยเลี่ยง
ในขณะนี้ เว่ยหย่งเจิ้งที่ดูถูกเว่ยเลี่ยงมาตลอดก็ยื่นมือออกไปห้ามเว่ยฉางหมิงแล้วพูดอย่างเย็นชาว่า “น้องเองพูดถูกแล้ว! เกิดเรื่องขึ้นเราต้องหาวิธีแก้ไข! ไม่ใช่จะคิดหนีปัญหาอย่างเดียว!”
เว่ยหย่งเจิ้งพูดต่อ “วันนี้ถ้าใครสามารถแก้ไขวิกฤตนี้ได้ อนาคตเขาก็คือประธานบริษัทผลิตยาเว่ยซื่อ และผู้ที่ไม่สามารถแก้ไขวิกฤตนี้ได้ ผู้นั้นก็ไม่คู่ควรที่จะบริหารบริษัทผลิตยาเว่ยซื่อ!”
เว่ยฉางหมิงตื่นตระหนกและพูดโพล่งออกมา “พ่อครับ! บริษัทผลิตยาเว่ยซื่อจะยกให้คนเถื่อนแบบนี้ได้ไง!”
เว่ยหย่งเจิ้งตอบอย่างเย็นชา “จะเป็นคนเถื่อนหรือคนอะไร มันก็เป็นลูกพ่อ! เองเป็นลูกชายคนโต ถ้าทนไม่ได้ก็สละสิทธิ์ไปซะ!”
เมื่อเว่ยเลี่ยงได้ยินคำนี้ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้น
เขาอดทนอยู่ในตระกูลเว่ยมาตลอดหลายปี ในที่สุดก็มีโอกาสเป็นผู้นำแล้ว!
ความเป็นจริง ในความคิดของเว่ยหย่งเจิ้งนั้นลูกนอกสมรสไม่มีทางจะได้เป็นผู้สืบทอดของเขา แต่เว่ยฉางหมิงลูกคนโตของเขาไม่เอาไหนเสียเลย เขาจึงต้องใช้วิธีนี้เพื่อกระตุ้นเว่ยฉางหมิง
......
จากนั้นเขาก็เก็บโทรศัพท์มือถือของเซียวชูหรันขึ้นมา
เซียวชูหรันรีบพูดต่อ “ไม่ต้องดูแล้ว มันน่าขยะแขยง......”
แต่ทันทีที่เขาเปิดดู เขาถึงกับต้องตะลึง
เยี่ยมไปเลย ที่แท้ก็แค่อู๋ฉี คนที่ชอบทำร้ายผู้หญิงนี่เอง......
จากรูปลักษณ์ที่น่ากลัวของเขาในวิดีโอ ทำให้เย่เฉินมั่นใจได้ว่าการสะกดจิตของเขาได้ผลแล้ว
............

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...