ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3711
เมื่อเย่เฉินได้ยินชื่อแม่ของตัวเอง และพูดจากปากของเซียวชูหรันภรรยาของเขา เขาก็ยืนนิ่งอยู่กับที่ไปทั้งคน ราวกับว่าเขาถูกสกัดจุดตามร่างกาย
ในขณะนี้ ความรู้สึกของเย่เฉินดูเหมือนจะสูญเสียการติดต่อกับร่างกายของเขา และหัวใจของเขาก็เกิดคลื่นที่รุนแรง อารมณ์ของเขาก็สูญเสียการควบคุม และถามอย่างเร่งด่วนว่า “พวกเขาพูดอะไรกับคุณบ้าง?”
เมื่อเห็นว่าเจ่เฉินตื่นเต้นมากขนาดนี้ เซียวชูหรันก็ถามด้วยความประหลาดใจอย่างมากว่า “สามี คุณจะตื่นเต้นมากขนาดนั้นทำไม…….. หรือว่าคุณก็เคยได้ยินคนที่ชื่ออานเฉิงซีงั้นเหรอ?”
คำถามของเซียวชูหรัน ทำให้เย่เฉินเหมือนหนามปลาติดอยู่ในลำคอทันที
ในอดีต เซียวชูหรันก็เคยถามเย่เฉินหลายครั้ง เกี่ยวกับสถานการณ์ของพ่อแม่ของเขา
เย่เฉินทนไม่ได้ที่จะโกหกเรื่องการตายของพ่อแม่ของตัวเอง ดังนั้นเขาจึงบอกกับเซียวชูหรัน อย่างตรงไปตรงมาว่า พ่อแม่ของเขาได้เสียชีวิตในอุบัติเหตุเมื่ออายุแปดขวบ
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเย่เฉินจะทนไม่ได้ที่จะโกหกเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่เขาก็มีข้อแม้ เช่น เขาไม่เคยบอกเซียวชูหรันเกี่ยวกับชื่อพ่อแม่และประวัติชีวิตของพวกเขา
ดังนั้น เซียวชูหรันรู้สึกมาตลอดว่า เย่เฉินอาจสูญเสียความทรงจำและข้อมูลของพ่อแม่ไปมากมาย เพราะเขาสูญเสียพ่อแม่ไปก่อนหน้านี้
อีกอย่าง เซียวชูหรันไม่ใช่เฟ่ยเข่อซิน เธอไม่มีความฉลาดอย่างเฟ่ยเข่อซิน และก็ไม่มีความสามารถอย่างเฟ่ยเข่อซิน ดังนั้นเธอจึงไม่เคยสงสัยเลย หลังจากได้ยินเย่เฉินพูดถึงอดีตของพ่อแม่เขา
ดังนั้น เซียวชูหรันจึงไม่ได้ถามรายละเอียดเพิ่มเติมใดๆ
เมื่อพูดอย่างนั้น เซียวชูหรันก็พูดคร่าวๆ ถึงสิ่งที่เขาได้ยินในวันนี้เกี่ยวกับอานเฉิงซี
เย่เฉินถึงรู้ว่า ปรากฏว่าแม่ของเขารู้จักกับเคลลี่ เวสท์มานาน ก่อนจะรู้จักพ่อของเขาเย่ฉางอิงอีกด้วย
แม้กระทั่งวันนี้เขาเพิ่งจะรู้ว่า วิลล่าที่เขาอาศัยอยู่ที่เย่นจิงเมื่อตอนเป็นเด็กนั้น กลับกลายเป็นห้องจัดงานแต่งงานที่เคลลี่ เวสท์มาที่หัวเซี่ยเป็นการส่วนตัวเพื่อออกแบบให้แม่ของเขาเอง
น่าเสียดาย บ้านหลังนั้นไม่ได้อยู่ที่นั่นแล้ว มันถูกสร้างใหม่จากตระกูลเย่ และร่องรอยของอดีตก็ถูกลบทิ้งไปหมดแล้ว
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...