ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3720

“ออกจากจินหลิงงั้นเหรอ?!”

เมื่อเซียวชูหรันได้ยินคำถามของเฟ่ยเข่อซิน และก็ถามด้วยท่าทางงงงวยว่า “ทำไมฉันต้องออกจากเมืองจินหลิงด้วย?”

เฟ่ยเข่อซินยิ้มและพูดว่า “เพราะเคลลี่กับฉันอยากจะเชิญคุณไปเที่ยวต่างประเทศสักพัก”

“ไปต่างประเทศ? แล้วยังไปเดือนหนึ่งด้วยงั้นเหรอ?” เมื่อเซียวชูหรันได้ยินเรื่องนี้ เธอก็รีบโบกมืออย่างรวดเร็ว และพูดอย่างเขินอายว่า “ฉันจะมีเวลาว่างได้มากขนาดนี้ได้อย่างไร บริษัทก็ต้องดูแล และทางครอบครัวก็ต้องดูแล ถ้าเป็นเวลาสี่ห้าวัน ก็ยังกัดฟันบีบออกมาได้ เวลาหนึ่งเดือนก็นานเกินไป มันไม่สามารถทำได้เลย……..”

เฟ่ยเข่อซินพูดด้วยใบหน้าจริงจังว่า “พี่ชูหรัน คุณไม่เคยได้ยินคนพูดบ่อยเหรอ? เวลาก็เหมือนอันนั้นของผู้หญิง บีบๆ มันหน่อยก็พอจะมี…….”

เซียวชูหรันรู้สึกละอายใจเล็กน้อย แตะที่หน้าผากของเธอ และพูดอย่างช่วยไม่ได้ว่า “หนึ่งเดือนมันยาวนานไปจริงๆ อย่าว่าแต่ฉันไม่สามารถหาเวลาได้ แม้ว่าฉันจะทำได้ฉันก็ไม่อยากออกจากบ้านนานขนาดนั้นหรอก”

เฟ่ยเข่อซินรีบพูดติดตลกว่า “พี่ชูหรัน ฉันว่านะเป็นเพราะคุณแยกห่างกับสามีไม่ได้ใช่ไหม?”

เซียวชูหรันหน้าแดง และพูดอย่างเขินอายว่า “ถ้าจะบอกไม่ใช่มันก็คงไม่จริงใจแล้ว หลักๆ เป็นเพราะฉันไม่เคยได้แยกจากเขานานมากขนาดนั้นมาก่อน ที่ผ่านมาก็มีเพียงแค่ในช่วงเวลาที่เขาไปดูฮวงจุ้ยที่อื่นให้กับคนอื่น เราถึงจะห่างกันสักสองสามวัน แต่ก็แค่ไม่กี่วันเท่านั้น เต็มที่ก็ไม่เกินหนึ่งสัปดาห์ ตังนั้นคุณจะให้ฉันทิ้งเขาไปหนึ่งเดือน ฉันไม่กล้าคิดเลยจริงๆ …….”

เฟ่ยเข่อซินยิ้มและพูดว่า “เป็นอย่างนี้นี่เอง……… ฉันเข้าใจแล้ว…….”

เซียวชูหรันพยักหน้า และพูดว่า “ฉันขอโทษนะเสี่ยวเฟย ถ้ามีโอกาสในอนาคตฉันค่อยไปเที่ยวกับพวกคุณทีหลัง”

เคลลี่ เวสท์หยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองออกมา และบนหน้าจอของโทรศัพท์มือถือแสดงหน้าเว็บ เป็นภาษาอังกฤษทั้งหมด

เธอชี้ไปที่คอลัมน์ข้อมูลในหน้าออนไลน์นี้ และกล่าวว่า “ชูหรัน นี่เป็นเพลตฟอร์อมสำหรับการส่งข้อมูลโควตาที่ได้รับการอนุมัติพิเศษสำหรับ Master class ของโรงเรียนดีไซน์โรดไอแลนด์ ฉันมีโควตาที่ได้รับอนุมัติพิเศษเพียงที่เดียว ตราบใดที่คุณกำหนดเรื่องเวลาไม่มีปัญหา จากนั้นฉันก็จะป้อนชื่อและข้อมูลอื่นๆ ของคุณ และส่งไปที่โรงเรียนดีไซน์โรดไอแลนด์ และตราบใดที่ฉันส่งข้อมูลไป คุณก็จะกลายเป็นนักเรียนอย่างเป็นทางการของ Master class ในปีนี้แล้ว!”

“อ๊ะ?!” เซียวชูหรันตกตะลึงไปทั้งคน และถามโดยจิตสำนึก “นี่……. มันจริงเหรอ? เคลลี่ คุณ…… คุณจะแนะนำให้ฉันเข้าเรียน Master class ในปีนี้จริงๆ เหรอ?”

“ใช่แล้ว” เคลลี่ เวสท์พูดด้วยรอยยิ้มว่า “เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน และฉันก็เห็นว่าคุณรักอาชีพดีไซเนอร์มาก ก่อนหน้านี้คุณเคยพูดไปแล้วว่า คุณใฝ่ฝันกับ Master class ของโรงเรียนดีไซน์โรดไอแลนด์ และในเมื่อฉันมีสิทธิพิเศษนี้ แน่นอนว่าฉันก็หวังว่าจะช่วยให้คุณตระหนักถึงความปรารถนานี้”