ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3726

เมื่อเย่เฉินเห็นเซียวชูหรันพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง ก็เอ่ยพูดขึ้นมาว่า “ที่รัก มีเรื่องอะไรพูดมาได้เลย”

เซียวชูหรันมองคนในครอบครัวทั้งสามคน แล้วเอ่ยขึ้นมาว่า “ฉันมีโอกาสไปเข้าร่วมMaster Classที่โรงเรียนดีไซน์โรดไอแลนด์ในอเมริกา ซึ่งต้องใช้เวลาอยู่ที่นั่นประมาณหนึ่งเดือน……”

“อะไรคือMaster Class?” หม่าหลันเอ่ยถามอย่างแปลกใจ “ไปทำอะไรเหรอ?”

เซียวชูหรันกำลังจะอธิบาย เย่เฉินที่อยู่ข้างๆก็พูดกับหม่าหลันว่า “แม่ Master Classของโรงเรียนดีไซน์โรดไอแลนด์ เป็นที่เดียวกันกับที่ชูหรันอยากเข้ามากที่สุด และเป็นโรงเรียนออกแบบที่ดีที่สุดในโลก”

เซียวชูหรันคิดไม่ถึง ว่าเย่เฉินจะจดจำความใฝ่ฝันของเธอได้อย่างแม่นยำขนาดนี้ จึงอดไม่ได้ที่จะซาบซึ่งในใจขึ้นมาไม่ได้

ในตอนนี้เอง เย่เฉินก็ถามเธอว่า “ชูหรัน ผมจำได้ว่าก่อนหน้านี้คุณเคยบอกว่า เกณฑ์ในการคัดเลือกผู้เข้าสมัครMaster Classสูงมาก คุณทำได้ยังไงกัน?”

เซียวชูหรันเอ่ยพูด “เคลลี่ เวสท์เป็นคนช่วยน่ะ เธอเป็นคนรับผิดชอบการจัดMaster Classในปีนี้ เลยมีโควตาพิเศษอยู่ในมือ เธอบอกว่าเธอจะเอาสิทธิ์นี้ไปให้ใครก็ได้ เลยเอามาให้ฉัน”

เย่เฉินเอ่ยถามอย่างสงสัย “ชูหรัน ถ้าว่ากันตามเหตุผลโควตานี้มีมูลค่าสูงมากเลยนะ คุณเองก็เพิ่งรู้จักกับเธอได้ไม่นาน ทำไมเธอถึงกล้าให้โควตากับคุณไวจังล่ะ?”

เซียวชูหรันเอ่ยพูดอย่างขัดเขิน “ฉันเองก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกัน วันนี้เธอนัดฉันกับคุณจานไปทานข้าว เธอถามฉันบนโต๊ะอาหารว่ายินยอมที่จะไม่อยู่เมืองจินหลิงเป็นเวลาหนึ่งเดือนไหม ตอนแรกฉันก็ไม่เข้าใจว่าหมายถึงอะไร ต่อมาพวกเธอถึงได้บอกว่าอยากแนะนำให้ฉันไปเข้าร่วมMaster Classในปีนี้”

ขณะที่พูด เซียวชูหรันก็เอ่ยพูดอย่างสับสนว่า “แม้ว่าหลายวันมานี้ฉันจะเข้ากับพวกเธอได้เป็นอย่างดี แต่ลึกในใจ ฉันเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าทำไมเคลลี่ถึงได้ให้โควตานี้กับฉัน…..ฉันได้ยินมาว่าถ้าจะขายโควตานี้ราคาอย่างน้อยก็อยู่ที่สามล้านดอลล่า เพราะว่ามีนักออกแบบหลายคนอยากอาศัยMaster Classเพื่อสร้างเม็ดเงินให้ตัวเอง ทุกคนเลยยอมรับในตัวมูลค่าของมัน”

เธอมองมาที่เย่เฉินด้วยใบหน้าคาดหวัง เอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนๆว่า “ที่รัก…..คุณไปกับฉันด้วยได้ไหม?”

เย่เฉินนิ่งไปเล็กน้อย เอ่ยถามว่า “ชูหรัน คุณอยากให้ผมไปอเมริกาด้วยเหรอ?”

“ใช่…..” เซียวชูหรันพยักหน้าเบาๆ เอ่ยพูดด้วยใบหน้าอ้อนวอนว่า “ถ้าคุณปล่อยให้ฉันไปอเมริกาคนเดียวนานๆ ฉันต้องไม่มั่นใจแน่ๆ อีกอย่าง…..อีกอย่าง…..”

เซียวชูหรันพูดคำว่าอีกอย่างติดกัน แล้วก้มหน้าลงอย่างขวยเขิน เอ่ยพูดเสียงเบาว่า “อีกอย่างฉันไม่อยากอยู่ห่างจากคุณนานขนาดนี้……”