เซียวชูหรันฟังมาถึงตรงนี้ ก็เม้มปากแอบยิ้มออกมา
เธอเองก็รู้ว่าในวงการแฟชั่นมักจะเจอผู้ชายที่มีความเป็นผู้หญิงอยู่ไม่น้อย อีกอย่างช่วงหลายปีมานี้อะไรแบบนี้ก็ยิ่งมีให้เห็นเพิ่มขึ้นทุกวัน ดังนั้นเธอจึงไม่รู้สึกว่ามันแปลกอะไร
แต่ว่า การที่ผู้ชายคนหนึ่ง ตั้งชื่อภาษาอังกฤษให้ตัวเองเป็นชื่อผู้หญิงแบบนี้ เธอยังไม่เคยเห็นมาก่อน
และในตอนนี้เอง พนักงานขายที่ชื่อVivianคนนั้น ก็กำลังหาของที่ถูกเก็บไว้หลายปีในสต๊อกหลังเก่าออกมา
บางอันก็เป็นสต๊อกเมื่อเจ็ดแปดปีที่แล้ว จนถึงตอนนี้ก็ยังขายไม่ออก
ไม่นาน เขาก็นำสต๊อกเหล่านี้เก็บเข้ากล่องสามกล่อง แล้วออกแรงหอบออกมาทั้งสองกล่องรอดเดียว
เขาวางกล่องทั้งสามลงตรงหน้าเย่เฉิน ท่าทีแปรเปลี่ยนเป็นนอบน้อม เอ่ยพูดยิ้มๆว่า “คุณผู้ชายเชิญดูได้เลย ในนี้มีสินค้ารวมกว่า996,000 คุณไม่จำเป็นต้องกระจายซื้อให้ถึงล้าน เอาแค่พวกนี้ก็พอแล้ว”
เย่เฉินพยักหน้า เอ่ยพูดยิ้มๆว่า “ไม่คิดเลยนะว่านายจะลดให้ฉันตั้งหลายพัน ฉันกล้ารับได้ยังไงล่ะเนี่ย?”
พนักงานขายคนนั้นคิดว่าเย่เฉินกำลังประชด จึงเอ่ยพูดอย่างอึกอักว่า “คุณผู้ชาย ถ้าคุณคิดว่าของพวกนี้มันเยอะเกินไป จริงๆแล้วอันออกบางส่วนก็ได้นะครับ ให้ผมเอาออกสักสองแสนไหม คุณว่ายังไง?”
เย่เฉินโบกมือ “ไม่ต้อง!ไม่ต้องเอาออก!”
ขณะที่พูด เขาก็พลิกดูสินค้าไปด้วย จึงพบว่าบนห่อสินค้าบางตัวปกคลุมไปด้วยฝุ่น เขาหัวเราะเหอะๆออกมาแล้วพูดว่า “วันนี้ฉันว่าจะมาซื้อของเก่าพอดี ของดีเยอะขนาดนี้ ฉันจะพลาดได้ยังไง เอาไปห่อให้ฉันทั้งหมดนี่เลย แล้วก็กระเป๋าที่ฉันอยากได้เอามาคิดเงินด้วยกันเลย”
พนักงานขายรีบพูดว่า “ต้องขอโทษด้วยนะครับ เมื่อกี้ผมมัวแต่เก็บของพวกนี้มา เลยลืมหยิบกระเป๋าแพลตตินัม30มาด้วย รอสักครู่นะครับ ผมจะไปหยิบมาให้เดี๋ยวนี้!”
พูดจบ เขาก็รีบกลับไปที่สต๊อกหลังจาก ยกกล่องลังสีส้มออกมา จากนั้นก็เปิดมันออกอย่างระมัดระวังต่อหน้าเย่เฉินและเซียวชูหรัน แล้วหยิบกระเป๋าถือที่ใส่ที่กันฝุ่นใบหนึ่งออกมา ยื่นส่งให้เย่เฉิน เอ่ยพูดว่า “คุณผู้ชายเชิญดูได้เลยครับ นี่เป็นรุ่นสีเทาที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในปีนี้ เป็นสีที่ฮิตที่สุดในซีรีส์นี้ด้วย ถ้าคุณยืนยันว่าจะซื้อของในกล่องพวกนั้นด้วยกัน กระเป๋ารุ่นนี้ก็จะตกเป็นของคุณ”
เขาคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าวันนี้ตัวเองจะได้เจอลูกค้าใจปั้ม
คนรวยที่เคยเจอ แม้ว่าตอนซื้อของจะใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือย กระนั้นแต่ละคนก็ฉลาดเป็นกรด
ตอนที่ให้กระจายซื้อ พวกเขาก็จะพยายามรักษายอดซื้อให้ต่ำที่สุด
อีกอย่างยังมีข้อจำกัดเกี่ยวกับการกระจายซื้อมากมายด้วย ของที่ต้องการล้วนแล้วแต่ต้องเป็นสินค้าที่ยังอยู่ในกระแสและมีสภาพดี
แน่นอนว่าสินค้าเก่าๆก้นกล่อง ไม่มีใครยอมซื้อแน่นอน
ไม่อย่างนั้นของพวกนี้ก็คงไม่อยู่มาหลายปีขนาดนี้หรอก

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...