ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3747

พ่อบ้านพยักหน้าเบา ๆ และกล่าวว่า “เนื่องจากราชวงศ์ยุโรปเหนือได้เผยแพร่เวชระเบียนของอดีตราชินีชราแล้ว เกรงว่าสังคมชั้นสูงในยุโรปจะมีความปรารถนาต่อยาอายุวัฒนะเป็นอย่างมาก การประมูลวันมะรืนนี้อาจจะมีการแข่งขันสูงมาก”

เบอร์นาร์ด อาร์โนลต์ไอสองสามครั้งแล้วกล่าวเบา ๆ ว่า “ผมไม่สามารถสนใจได้มากขนาดนั้นแล้ว การผ่าตัดตัดปอดไปสองครั้ง ทำให้สมรรถภาพทางกายของผมลดลงอย่างรวดเร็ว ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ผมคงมีชีวิตอยู่ไม่เกินห้าปี ดังนั้นคราวนี้ผมจะต้องประมูลยาอายุวัฒนะให้ได้!”

หลังจากนั้น เบอร์นาร์ด อาร์โนลต์กล่าวต่อไปว่า “แผนของผู้จัดงานในคราวนี้เจ้าเล่ห์มาก พวกเขาแบ่งยายาอายุวัฒนะออกเป็นสี่ส่วน ประมูลยายาอายุวัฒนะทั้งสี่ส่วนก่อน และผู้ที่ชนะการประมูลต้องกินยา ณ.จุดประมูลทันที เมื่อถึงเวลานั้น ผมจะมีโอกาสได้เห็นผลของยาอายุวัฒนะอย่างแท้จริงด้วยตาตนเอง หากหนึ่งในสี่ของยาอายุวัฒนะสามารถเห็นผลได้ชัดเจน งั้นผมก็สามารถประมูลยาอายุวัฒนะทั้งเม็ดที่ประมูลตอนสุดท้ายได้อย่างมั่นใจ!”

เบอร์นาร์ด อาร์โนลต์ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งปอดระยะเริ่มต้นเมื่อไม่กี่ปีก่อน แพทย์ได้ทำการผ่าตัดเอากลีบหนึ่งในห้ากลีบของเขาออกไปแล้ว

แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็คือสองปีต่อมา เขาได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นเนื้องอกในปอดอีกครั้ง ดังนั้นภายใต้คำแนะนำของแพทย์ เขาจึงทำการผ่าตัดตัดเป็นครั้งที่สอง

ตอนนี้ แม้ว่าเนื้องอกในร่างกายของเขาจะถูกกำจัดออกไปหมดแล้ว แต่เขาสูญเสียปอดไปสองแผ่น ซึ่งสมรรถภาพทางกายของเขาลงไปมาก

นอกจากนี้ เบอร์นาร์ด อาร์โนลต์ยังกังวลว่าเซลล์มะเร็งจะกลับมาอีก เพราะเคยมีอาการกำเริบแล้วหนึ่งครั้ง หากอาการกำเริบอีก เขาอาจไม่สามารถใช้วิธีการผ่าตัดได้อีกต่อไป และเลือกได้เฉพาะรักษาแบบประคับประคอง ถ้าเป็นเช่นนั้น อายุขัยของเขาจะลดลงไปมาก

คราวนี้เขาก็ต้องประมูลยาอายุวัฒนะให้ได้

และขณะนี้ กริ่งประตูดังขึ้น

พ่อบ้านของเบอร์นาร์ด อาร์โนลต์ลุกขึ้นทันที เดินไปที่ประตู แล้วเปิดตาแมวมองคนที่มา

เมื่อพ่อบ้านได้ยินเย่เฉินกล่าวเช่นนี้ ความระแวงที่อยู่ในใจของเขาก็สลายไปมาก

ตอนที่พวกเขามาถึงที่นี่นั้น เห็นงานรักษาความปลอดภัยของโรงแรม ทำการตรวจสอบกระเป๋าเดินทางของแขกทุกคนที่เข้ามาเช็คอิน ตรวจความปลอดภัยและลงทะเบียนครบชุด เข้มงวดมากเป็นพิเศษ ถ้าไม่ใช่พนักงาน คงจะไม่สามารถเข้ามาที่นี่ได้

ดังนั้น เขาจึงเปิดประตู พาทั้งสองเข้ามา ขณะเดียวกันก็แนะนำให้เบอร์นาร์ด อาร์โนลต์ที่อยู่บนโซฟา “คุณผู้ชาย สองคนนี้เป็นพนักงานของบริษัทประมูล พวกเขาบอกว่ามีเรื่องสำคัญจะคุยกับคุณ”

เบอร์นาร์ด อาร์โนลต์พยักหน้าเบา ๆ เมื่อเห็นเย่เฉินและจางเอ้อเหมา คนหนึ่งเงยหน้าขึ้นและท่าทางเคร่งขรึม ขณะที่อีกคนค่อนข้างประหม่า ดังนั้นเขาเดาว่าเย่เฉินที่รูปร่างสูงกว่าจะต้องเป็นผู้รับผิดชอบแน่นอน

ดังนั้น เขาจึงมองไปที่เย่เฉินและกล่าวว่า “คุณผู้ชาย คุณมีธุระอะไรก็พูดออกมาตามตรงเถอะ”