เย่เฉินมองเบอร์นาร์ด อาร์โนลต์และกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “คุณอาร์โนลต์ เจ้านายของพวกเราขอให้ผมมาแนะนำวัตถุโบราณของหัวเซี่ยให้แก่คุณ ลองดูว่ามีของอะไรที่คุณสนใจ จะคิดราคาพิเศษอย่างแน่นอน”
เบอร์นาร์ด อาร์โนลต์ไม่คิดว่าสองคนนี้จะมาขาย ทันใดนั้นเขาก็ถามด้วยความแปลกใจ “คุณหมายความว่าอย่างไร? ยังเคาะประตูขายของอีกหรือ?”
เย่เฉินพยักหน้าและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ถูกต้อง และนี่เป็นการเคาะประตูขายของที่จัดเตรียมไว้เป็นพิเศษสำหรับคุณคนเดียว”
หลังจากกล่าวจบ เย่เฉินโบกมือให้จางเอ้อเหมาที่อยู่ด้านข้าง และกล่าวว่า “จางเอ้อเหมานำสิ่งที่มีค่าของคุณออกมาแล้วแสดงให้คุณอาร์โนลต์ดู!”
จางเอ้อเหมารีบกางห่อผ้าใบใหญ่ของเขาบนพื้นทันที
จางเอ้อเหมามักจะตั้งแผงลอยขายของ และสิ่งที่เขาใช้คือผ้าปูโต๊ะขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยวัตถุโบราณมากมาย
หากเกิดฝนตกลมแรง หรือเมื่อผู้ซื้อมาคิดบัญชีย้อนหลัง เขาสามารถจับมุมของผ้าปูโต๊ะทั้งสี่มุมได้โดยตรง คว้ามาฟาดไว้บนไหล่แล้ววิ่งหนีได้ทันที
ยิ่งกว่านั้นหลังจากทุกอย่างผ่านไป เขากางห่อผ้าลงบนพื้นและธุรกิจสามารถเริ่มต้นได้ทันที
ซึ่งเป็นสิ่งที่จำเป็นต้องมีสำหรับการตั้งแผงลอยขายของ
เบอร์นาร์ด อาร์โนลต์ไม่คิดว่าเขาจะเดินทางมาไกลหลายพันไมล์เพื่อเข้าร่วมการประมูลยาอายุวัฒนะระดับสูง แต่สิ่งที่พบคือการเคาะประตูขายของที่ไม่มีระดับขนาดนี้
เขาชี้ไปที่ของสัปะรังเคของจางเอ้อเหมา ขมวดคิ้วและกล่าวว่า “นี่มันขยะอะไร.......”
เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “มันเป็นวัตถุโบราณที่ประเมินค่าไม่ได้ทั้งหมด”
เขากล่าวกับจางเอ้อเหมาโดยตรงว่า “คุณไม่ต้องพูดอะไร ผมจะเป็นคนพูดเอง”
หลังจากกล่าวจบ เย่เฉินหยิบถ้วยเหล้าทองสัมฤทธิ์ที่ลอกเลียนแบบขึ้นมาโดยตรง แล้วแนะนำเบอร์นาร์ด อาร์โนลต์อย่างจริงจังว่า “คุณอาร์โนลต์ นี่คือถ้วยเหล้าที่ผลิตโดยเลียนแบบวัฒนธรรมเครื่องทองแดงสมัยราชวงศ์ของหัวเซี่ย คุณก็รู้ด้วยว่าในประเทศของพวกเรานั้นทองแดงเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่มีค่ามาก และเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเปลี่ยนมือขายมัน ดังนั้นพวกเราจึงทำได้เพียงขายงานฝีมือจำลองให้กับเพื่อนต่างชาติเท่านั้น”
หลังจากนั้น เย่เฉินชี้มุมขาดหายไปและอธิบายว่า “ดูสิ เหตุผลที่พวกเราใช้พลาสติกเป็นวัตถุดิบก็เพื่อตอบสนองต่อการอนุรักษ์พลังงานและการปกป้องสิ่งแวดล้อม และเป็นการตอบสนองต่อการประหยัดพลังงานและรักษาสิ่งแวดล้อม ตลอดจนแนวคิดเรื่องความเป็นกลางของคาร์บอน และจุดสูงสุดของคาร์บอนที่กำลังร้อนอยู่ในโลกตอนนี้ พลาสติกนั้นดูเหมือนไร้ค่า แต่ทำจากวัสดุที่ย่อยสลายได้ โดยไม่มีมลภาวะต่อสิ่งแวดล้อม และเป็นงานหัตถกรรมที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมอย่างแท้จริง”
เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ เย่เฉินกล่าวต่อไปว่า “ภายใต้สถานการณ์ปกติ พวกเราจะขายสินค้าชิ้นนี้ในราคาสิบแปดล้าน แต่อย่างที่คุณเห็น ตอนนี้มันกลายเป็นสินค้าที่มีตำหนิ ดังนั้นผมจะให้ส่วนลดแก่คุณเหลือสิบเจ็ดล้านแปดแสนแปดหมื่น!”
หลังจากจางเอ้อเหมาได้ยินประโยคนี้ กล้ามเนื้อหูรูดกระเพาะปัสสาวะก็ตึงขึ้น และเกือบฉี่แตก
เมื่อมองการแสดงของเย่เฉินแล้ว เขารู้สึกหวาดกลัวราวกับถูกฟ้าผ่า

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...