ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 375
บทที่ 375
หลังจากวางสายโคบายา ชิอิจิโร่ตื่นเต้นจนแทบบ้า!
หากได้ยาวิเศษตัวนี้มาครอง เขาก็จะสามารถเป็นผู้สืบทอดของบริษัทผลิตยาโคบายาได้อย่างแน่นอน!
มาจีนครั้งนี้ถือว่าคุ้มจริงๆ!
ในเวลานี้ ผู้ช่วยของเขาที่นั่งอยู่ข้างที่นั่งคนขับในรถไมบัคได้หันกลับมาพูดกับเขา “คุณชิอิจิโร่ครับ ตอนนี้ใกล้จะห้าทุ่มแล้วนะครับ เราจะลงมือเลยไหมครับ?”
โคบายา ชิอิจิโร่พยักหน้าแล้วพูดอย่างเย็นชา “จัดการเลย!”
ผู้ช่วยหยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมาสั่งการทันที “ลงมือเดี๋ยวนี้!”
ทันทีที่พูดจบ ชายหกคนในชุดดำก็แอบเข้าไปในจี้ซื่อถังอย่างเงียบๆ
ในคืนนี้ซือเทียนฉีพักอยู่ในห้องนอนเล็กๆ ด้านหลังจี้ซื่อถัง
เขารอคนญี่ปุ่นบุกเข้ามาในห้องนั้น
แต่เพื่อความปลอดภัย เขาได้ส่งหลานสาวของเขาเฉินเสี่ยวจาวไปพักที่โรงแรมเรียบร้อยแล้ว
หลังจากที่ชายในชุดดำทั้งหกแอบเข้าไปในจี้ซื่อถัง พวกเขาก็ตรงเข้าไปในห้องพักของซือเทียนฉีทันที เมื่อเห็นซือเทียนฉีนอนอยู่บนเตียง ชายในชุดดำคนหนึ่งก็เข้าไปปิดปากเขาไว้แล้วเอาปืนจ่อขมับของเขาและพูดอย่างเย็นชาว่า “ห้ามส่งเสียง ให้ความร่วมมือด้วยถ้าไม่อยากตาย!”
ซือเทียนฉีถามอย่างตื่นตระหนก “พวกคุณ......พวกคุณต้องการอะไร!”
“ส่งยาวิเศษมา!” ชายชุดดำพูดอย่างเย็นชา “ไม่อย่างนั้นผมจะระเบิดหัวคุณ!”
ซือเทียนฉีตกใจกลัวจนตัวสั่นและพูดโพล่งออกมา “อย่ายิงนะครับ! ผมจะเอาให้คุณตอนนี้เลย!”
ซือเทียนฉีถูกกระแทกที่หลังศีรษะจนสลบไป แต่โชคดีที่ไม่ได้มีอันตรายถึงชีวิต
ชายชุดดำกลุ่มนั้นเมื่อได้ของที่ต้องการก็ออกจากจี้ซื่อถังทันที หนึ่งในนั้นเดินไปที่ข้างรถไมบัคแล้วยื่นกล่องไม้เข้าไปในรถให้กับโคบายา ชิอิจิโร่และพูดว่า “ยาอยู่ในนี้ครับคุณชิอิจิโร่!”
โคบายา ชิอิจิโร่รีบเปิดกล่องยาออกและถึงกับตัวสั่นด้วยความตื่นเต้นเมื่อได้กลิ่นยาที่หอมแรง!
“ดีมาก!” โคบายา ชิอิจิโร่พูดอย่างตื่นเต้น “พวกนายระวังหลังให้ทีนะ เราจะไปที่สนามบินและบินกลับโตเกียวทันที!”
จากนั้นเขาหันไปคุยกับคนขับรถว่า “ออกรถ! ไปให้ถึงสนามบินโดยเร็วที่สุด!”
และจากนั้นหันไปคุยกับผู้ช่วยของเขาที่นั่งอยู่ข้างที่นั่งคนขับ “แจ้งลูกเรือให้เตรียมพร้อมเครื่องบินเดี๋ยวนี้ หลังจากไปถึงสนามบินเราจะออกเดินทางทันที ห้ามล่าช้าเด็ดขาด! ถ้าพวกคนจีนรู้ทัน ทุกอย่างก็หมดกัน!”
............
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...