เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ จางเอ้อเหมามองไปที่เบอร์นาร์ด อาร์โนลต์และถามอย่างจริงจังว่า “คุณอาร์โนลต์ คุณเข้าใจแล้วหรือยัง?”
เบอร์นาร์ด อาร์โนลต์มองใบหน้าที่จริงจังของจางเอ้อเหมา และชั่วขณะหนึ่งเขากำลังจะถูกจางเอ้อเหมาล้างสมองจนประสบความสำเร็จ
เขามองจางเอ้อเหมาและโมนาลิซ่าที่อยู่ในมือของเย่เฉิน หลังจากมองหลายครั้ง สมองของเขาก็มึนงงเล็กน้อย
เย่เฉินรู้ว่าจางเอ้อเหมากำลังพูดเรื่องไร้สาระ แต่ไม่คิดว่าเขาจะสามารถสร้างเรื่องราวใหญ่โตได้ขนาดนี้ และอดไม่ได้ที่จะชื่นชมไอ้หมอนี้อยู่ในใจ
ไม่กล่าวถึงอย่างอื่น ทักษะฝีปากการพูดเรื่องไร้สาระของเขานั้นยอดเยี่ยมมาก
อย่างไรก็ตาม เบอร์นาร์ด อาร์โนลต์รู้สึกตัวอย่างรวดเร็ว และรู้ว่านี่จะต้องเป็นเรื่องราวที่จางเอ้อเหมาแต่งขึ้น
ยังไม่กล่าวถึงว่าเรื่องนี้จะเป็นความจริงหรือไม่ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นความจริง และเป็นไปไม่ได้ที่คนกลุ่มนี้จะนำวาดภาพนี้ให้ตนเอง
และจากถ้วยเหล้าทองสัมฤทธิ์ชิ้นนั้นก็สามารถดูออกว่า คนสองคนที่อยู่ข้างหน้านั้นต้องการหลอกเงินตนเอง และเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะให้ตนเองได้เปรียบแม้แต่เล็กน้อย
ดังนั้น เขาจึงโบกมือให้จางเอ้อเหมาและกล่าวด้วยท่าทางเจ็บปวดว่า “สุภาพบุรุษท่านนี้ ผมชื่นชมในคารมคมคายของคุณ และที่เหลือผมจะไม่พูดอะไรอีกแล้ว”
หลังจากกล่าวจบ เขามองเย่เฉินอีกครั้งและกล่าวว่า “คุณผู้ชาย โปรดแจ้งราคาของภาพนี้เถอะ!”
เย่เฉินพยักหน้าและกล่าวอย่างจริงจังว่า “ตอนนี้ภาพวาดโมนาลิซ่าที่สงสัยว่าลอกเลียนแบบนั้นอยู่ในพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ในฝรั่งเศส ถึงแม้ว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะนำมันออกประมูล แต่ผมประเมินว่าถ้าเอาออกมาขาย อย่างน้อยก็สามารถขายได้หนึ่งพันล้านดอลลาร์สหรัฐ”
หลังจากนั้น เขากัดฟันและกล่าวว่า “ถ้าพวกคุณจะไร้ยางอายขนาดนี้ ถ้าเช่นนั้นผมยอดละทิ้งการประมูลนี้ ก็จะไม่ยอมรับเงื่อนไขที่มากเกินไปของพวกคุณ!”
“ไม่เป็นไร” เย่เฉินกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “มีเศรษฐีเข้าร่วมการประมูลยาอายุวัฒนะมากมาย มีคุณเพิ่มมาคนหนึ่งก็ไม่ได้มาก ไม่มีคุณมันก็ไม่น้อย เหมือนกระเป๋าในร้านของคุณ มีเศรษฐีมากมายที่แย่งกันซื้อพ่วงสินค้า ส่วนคนที่ไม่ยอมเสียเงินซื้อพ่วงสินค้า ก็ปล่อยพวกเขาไป พวกคุณไม่เคยแยแสอยู่แล้ว”
หลังจากพูดจบ เย่เฉินกล่าวอีกว่า “คุณอาร์โนลต์ ผมมีเรื่องต้องเตือนคุณ หากคราวนี้คุณปฏิเสธซื้อพ่วงสินค้าแล้วถอนตัวออกจากการประมูล คุณจะถูกห้ามไม่ให้เข้าร่วมการประมูลตลอดชีวิต ทางที่ดีคุณคิดไตร่ตรองอย่างละเอียดดีกว่า”
หลังจากฟังจบ เบอร์นาร์ด อาร์โนลต์รู้สึกตกใจทันที และกล่าวอย่างรวดเร็วว่า “สุภาพบุรุษท่านนี้ ต่อให้ต้องซื้อพ่วงสินค้า คุณก็ไม่จำเป็นต้องพูดถึงสองพันล้านใช่ไหม? สามารถลงหน่อยได้ไหม?”
เย่เฉินมองเขา และกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ขอโทษด้วยคุณอาร์โนลต์ ที่นี่ไม่มีช่องว่างให้คุณต่อรอง คุณมีร้านค้าหรูหรามากมายทั่วโลก และอาศัยเพียงแค่การซื้อพ่วงสินค้านั้นไม่รู้ว่าคุณได้แย่งชิงเงินไปมากมายเท่าไร เงินหนึ่งแสนล้านต่อปีถือว่าน้อยแล้ว ตอนนี้ให้คุณนำเงินออกมาแค่สองพันล้าน คุณก็ไม่พอใจแล้ว? เมื่อเป็นเช่นนี้ ผมคิดว่าคุณไม่จำเป็นต้องเขาร่วมการประมูลครั้งนี้แล้ว เก็บเงินของคุณไว้และกลับไปที่ฝรั่งเศสเถอะ!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...