ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3755
แม้ว่าขณะนี้ในใจของเบอร์นาร์ด อาร์โนลต์จะเต็มไปด้วยความโกรธ แต่ในใจของเขานั้นได้ยอมรับแล้ว
ตนเองเป็นผู้ริเริ่มอุตสาหกรรมการซื้อพ่วงสินค้า และอาศัยกลลวงของการซื้อพ่วงสินค้านี้ เขาสามารถหากำไรได้หลายแสนล้านดอลลาร์สหรัฐแล้ว
ดังนั้น เขาจึงเข้าใจเป็นอย่างดีว่าเหตุผลที่ผู้ขายมีความมั่นใจในการขอให้ผู้บริโภคทำการซื้อพ่วงสินค้า นั่นเพราะพวกเขามั่นใจในสินค้าของตนเองอย่างเต็มที่
เมื่อพวกเขารู้ว่าผู้บริโภคเต็มใจที่จะซื้อผลิตภัณฑ์นี้โดยไม่คำนึงถึงราคา พวกเขาก็จะมีความมั่นใจมากพอที่จะขอให้ผู้บริโภคทำการซื้อพ่วงสินค้า
กระเป๋ามูลค่าหนึ่งแสนกว่า จะต้องซื้อพ่วงสินค้าสองแสน และนาฬิกามูลค่าสองแสนกว่าหยวน จะต้องซื้อพ่วงสินค้าสี่หรือห้าแสน พวกเขาเข้าใจจิตวิทยาของผู้บริโภคอย่างแม่นยำ ดังนั้นผู้บริโภคจึงถูกสังหารอย่างดุเดือด
ตอนนี้ เขาต้องการยาอายุวัฒนะมาก และการที่จะให้เขาซื้อพ่วงสินค้าเพื่อมัน ตอนนี้เขาทำได้เพียงกัดฟันยอมรับ
ท้ายที่สุดแล้ว เมื่อออกมาทำมาหากิน คงมีสักวันที่ต้องชดใช้คืน
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาพยักตกลง และกล่าวกับเย่เฉินว่า “เอาล่ะ สองพันล้านก็สองพันล้าน!”
เย่เฉินพยักหน้าด้วยความพึงพอใจและกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “อีกสักครู่ผู้จัดการทั่วไปเฉินของโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงจะนำหมายเลขบัญชีของบริษัทให้แก่คุณ คุณให้บัญชีของคุณโอนเงินเข้ามาได้โดยตรง”
“โอเค” เบอร์นาร์ด อาร์โนลต์พยักหน้าด้วยสีหน้ามัวหมอง ระงับความโกรธและกล่าวว่า “ผมจะจัดการให้เร็วที่สุด…”
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อยและกล่าวว่า “คุณอาร์โนลต์ ต่อไปการทำธุรกิจนั้นขอให้มีมโนธรรมหน่อย สินค้าตั้งราคาไว้เท่าไร ก็ควรขายเท่านั้น อย่าคิดที่จะหากำไรพิเศษโดยพึ่งพาการซื้อพ่วงสินค้า ตามคำกล่าวของชาวหัวเซี่ยว่าทำสิ่งชั่วร้ายมากเกินไป มันจะเป็นบาป และมีผลร้ายต่อลูกหลาน”
เบอร์นาร์ด อาร์โนลต์ถามด้วยความโมโหว่า “คุณก็เหมือนกันไม่ใช่หรือ?”
ในที่สุดเบอร์นาร์ด อาร์โนลต์ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
สิ่งหนึ่งที่เขาไม่ชอบมากที่สุดในชีวิตคือการบริจาคเงิน
สำหรับเขาแล้ว เงินนั้นตนเองหามาด้วยความยากลำบาก เขาจะใช้จ่ายอย่างไรก็ได้ แต่ไม่สามารถบริจาคได้
การซื้อพ่วงสินค้าคราวนี้ทำให้เขาสูญเสียเงินไปสองพันล้าน ซึ่งเป็นการสูญเสียอย่างหนัก ดังนั้นเขาจึงไม่อยากเสียเงินแม้แต่เหรียญเดียวอีกต่อไป
แต่ถึงแม้จะเป็นเช่นนี้ เงินสองพันล้านนี้ก็เพียงพอที่จะทำให้เขารู้สึกเจ็บไปอีกนาน!
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...