อีกฝ่ายกระเดาะปากและกล่าวว่า “ต้าหลง ไม่ใช่ว่าผมไม่ช่วยคุณน่ะ แต่ผมช่วยคุณไม่ได้จริง ๆ........”
หลังจากนั้น อีกฝ่ายกล่าวต่อไปว่า “เงินของคุณถูกโอนไปยังบัญชีของตัวแทนจำหน่ายรถของพวกเราแล้ว และคุณเพิ่งเซ็นสัญญาผ่านคลิปวิดีโอ และผมได้ส่งต่อคลิปวิดีโอของคุณให้เจ้านายแล้ว และเจ้านายรวมบันทึกการโอนเงินของคุณ ถึงตกลงเก็บรถคันนี้ไว้ให้คุณ ถ้าตอนนี้คุณต้องการคืนรถ มันจะถือเป็นการผิดสัญญา และถ้าคุณผิดสัญญาตามเนื้อหาของสัญญา เงินหนึ่งแสนหยวนนี้จะไม่เกี่ยวอะไรกับคุณแล้ว”
เมื่อหวางต้าหลงได้ยินประโยคนี้ เขาก็ร้องไห้ออกมาทันที
เขาสะอึกสะอื้นและกล่าวว่า “เสี่ยวลิ่ว คุณต้องช่วยผมนะ......ตอนนี้ไม่เพียงแต่ผมเสียค่าคอมมิชชั่นไปสามแสน ผมยังตกงานอีกด้วย ต่อไปการกินการอยู่ก็มีปัญหา! และเงินเก็บทั้งหมดของผมก็ให้คุณไปแล้ว ถ้าไม่สามารถนำเงินส่วนนี้คืนมาได้ ผมจะกลายเป็นคนสิ้นเนื้อประดาตัว...... ”
อีกฝ่ายกล่าวด้วยความอึดอัดว่า “ผมเข้าใจในสิ่งที่คุณพูด แต่ผมช่วยคุณไม่ได้จริง ๆ......ก่อนที่คุณจะซื้อ ผมได้ถามซ้ำ ๆ แล้วว่าคุณแน่ใจไหมว่าคุณจะได้เงินค่าคอมมิชชั่นนั้นจริง ๆ ก็เพราะผมกลัวว่ามันจะเกิดสถานการณ์เช่นนี้ ตอนนี้เป็นไงล่ะ ยังไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงก็ผิดสัญญาแล้ว........”
หวางต้าหลงกล่าวคร่ำครวญว่า “เสี่ยวลิ่ว โปรดช่วยผมขอร้องเจ้านายของคุณหน่อย ขอได้โปรดเข้าใจแล้วคืนเงินหนึ่งแสนหยวนให้ผมด้วย... ผมก็ไม่ได้ทำให้เขาเสียเวลาไปมากเท่าใด อย่างที่คุณพูดมันยังไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงด้วยซ้ำ”
อีกฝ่ายเยาะเย้ยและกล่าวว่า “ต้าหลง ผมจะบอกตามตรง เจ้านายของผมชอบหาเงินด้วยวิธีนี้มากที่สุด เมื่อไหร่ก็ตามที่แขกอย่างคุณมาวางเงินมัดจำไว้แล้ว เขาแทบอยากจะจุดธูปไหว้พระ เพื่อขอให้ครอบครัวคุณเกิดเรื่องอะไรบางอย่าง หลังจากนั้นทำได้เพียงผิดสัญญา เมื่อเป็นเช่นนี้เขาก็จะได้เงินผิดสัญญานี้โดยเปล่า ๆ”
หวางต้าหลงกล่าวด้วยความกังวลว่า “ถ้าจะเอารถออกมาอย่างน้อยต้องมีเงินสองแสนสองหมื่น? ผมไม่มีที่ยืมเงินมากมายขนาดนั้นหรอก!”
อีกฝ่ายครุ่นคิดแล้วกล่าวว่า “ถ้าคุณหาเงินไม่ได้จริง ๆ ผมแนะนำพี่ใหญ่คนหนึ่งที่ออกเงินกู้โดยเฉพาะ เขามีเงินทุนเยอะ ถ้าคุณต้องการ ดอกเบี้ยพันล่ะห้าต่อวัน อย่างต่ำสิบวัน เพราะอย่างไรเสียการที่คุณกู้เงินก็เพื่อนำรถออกมาเท่านั้น เมื่อได้เงินแล้วก็รีบไปรับรถออกมา แล้วรีบนำรถไปขาย หลังจากนั้นก็รีบคืนเงินให้เขา”
หวางต้าหลงรีบถาม “เสี่ยวลิ่ว อย่างต่ำสิบวันหมายความว่าอย่างไร?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...