ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3767

romance scam การหลอกลวงเงินของเหยื่อนั้นมีอยู่ทุกสายอาชีพและไม่ใช่สิ่งที่แปลกใหม่

แต่ที่พบบ่อยที่สุดคือการหลอกคนที่รู้จัก

ยิ่งกว่านั้น การลงมือกับคนที่รู้จัก มักเป็นสิ่งที่กล้าลงมือที่สุด

ตลาดรถยนต์มือสองเป็นสายอาชีพที่มืด และยิ่งคุณไว้ใจเพื่อนมากเท่าไหร่ก็ยิ่งถูกหลอกได้ง่ายมากขึ้นเท่านั้น

รถปอร์เช่ 718 คันที่หวางต้าหลงสนใจนั้น ก่อนหน้านั้นเป็นรถเช่าอยู่ที่หยาโจวหนานไห่ ซึ่งเป็นรถที่เคยจมน้ำในซูหาง หลังจากซ่อมแซมเสร็จแล้ว โรงรถเช่าหยาโจวได้ซื้อไปในราคาที่ต่ำ และเช่าวันล่ะหนึ่งพันกว่าหยวน ซึ่งการเช่าหนึ่งปีกว่าก็สามารถคืนทุนได้แล้ว

ครึ่งปีที่แล้ว รถคันนี้เช่าในเขตหยาโจวให้กับวัยรุ่นสองคนที่เพิ่งได้รับใบขับขี่ วัยรุ่นสองคนดื่มสุราแล้วเกิดประสบอุบัติเหตุร้ายแรง คนหนึ่งเสียชีวิตทันที และอีกคนหนึ่งได้รับบาดเจ็บสาหัส และรถเกือบแทงบัญชีเป็นของชำรุด

หลังจากนั้น รถคันนี้ถูกเจ้าของตัวแทนจำหน่ายรถยนต์ในเมืองจินหลิงรับมาในราคาที่ถูกมาก หลังจากนั้นจึงหาชิ้นส่วนด้านหน้าของรถและเชื่อมที่เฉินเถียนในมณฑลเยว่ และสุดท้ายก็ถูกส่งมายังเมืองจินหลิง

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากรถคันนี้มีสภาพที่แย่มาก ใครก็ตามที่มีความรู้เพียงเล็กน้อยก็จะสามารถเห็นจุดบกพร่องต่าง ๆ ได้อย่างรวดเร็ว ซึ่งตอนนี้ตลาดปอร์เช่นั้นเป็นที่นิยมมาก แต่รถคันนี้ขายไม่ออกสักที

ไม่คิดว่าหวางต้าหลงจะก้าวเข้ามาติดหลุมพรางใหญ่นี้

เขาวิ่งไปลงนามในสัญญาเงินกู้ระยะสั้นที่เต็มไปด้วยหลุมพราง จากนั้นจึงนำเงินที่เพิ่งยืมมาและรีบไปที่บริษัทตัวแทนจำหน่ายรถยนต์เพื่อรับรถ

เสี่ยวลิ่วเพื่อนของเขาเตรียมพิธีที่ยิ่งใหญ่ให้เขารับรถสปอร์ตซึ่งเคยจมน้ำคันนี้ และเคยเกิดประสบอุบัติเหตุและมีคนเสียชีวิต แต่เขาได้ทำความสะอาดรถอย่างดี และมัดด้วยดอกไม้สีแดงขนาดใหญ่ ซึ่งทำให้รถดูดีเป็นพิเศษ

ขณะนี้หวางต้าหลงไม่มีอารมณ์จะชื่นชมรถสปอร์ตคันนี้ที่เขารักมานาน เมื่อเขาคิดว่าหากเขาเปลี่ยนมือเขาอาจสูญเสียเงินสามสี่หมื่นหยวน เขาก็รู้สึกเจ็บปวดมาก

ขณะนี้ เสี่ยวลิ่วเพื่อนของเขาพาเขาไปที่สำนักงาน ยื่นหนังสือสัญญาหนา ๆ ให้เขา และเร่งเขาว่า “ต้าหลง รีบเซ็นสัญญาก่อน ผมมีเพื่อนอาชีพเดียวกันที่อยู่ต่างจังหวัดกำลังอยากได้รถปอร์เช่ 718 และเขาต้องการเร่งด้วย ถ้าคุณเอารถออกไปแล้ว ผมจะให้เขาไปดูรถของคุณ เมื่อถึงเวลานั้นคุณบวกเพิ่มอีกหนึ่งหมื่น ผมคิดว่าเขาต้องซื้อรถอย่างแน่นอน เมื่อเป็นเช่นนั้นคุณก็จะได้เงินดอกเบี้ยกลับมาแล้ว!”

หวางต้าหลงรู้สึกเหมือนหมอกสลายแล้วเห็นท้องฟ้าที่สดใส และเขาตื่นเต้นมากจนลืมเรื่องที่เพิ่งตกงาน

หลังจากนั้น เขาคิดว่าจ่ายค่าดอกเบี้ยเงินกู้แค่สิบวัน ถ้านำรถออกมาแล้วขายทันที เขารู้สึกว่าเป็นเรื่องเสียเปรียบมาก

ดังนั้น เขาจึงรีบกล่าวกับเสี่ยวลิ่วว่า “เสี่ยวลิ่ว อีกสองสามวันคุณค่อยให้เพื่อนที่อยู่ต่างจังหวัดมาดูรถได้ไหม? ผมเพิ่งได้รถคันนี้มา อย่างน้อยก็ให้ผมได้ขับสักสองสามวัน......”

เสี่ยวลิ่วกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “โอเค ไม่มีปัญหา ช่วงนี้ไม่มีรถยนต์ลักษณะนี้ในตลาดแล้ว เขาต้องเต็มใจรออีกสองวันอย่างแน่นอน คุณขับรถออกไปก่อน แล้วฝั่งโน้นผมจะเป็นคนติดตามเอง”

“เยี่ยมมาก!” หวางต้าหลงประสานมือขอบคุณ และกล่าวอย่างตื่นเต้น “งั้นผมจะขับรถออกไปก่อน แล้วอีกสองวันค่อยให้เขาติดต่อผม! หลังจากขายรถเรียบร้อยแล้ว ผมจะเลี้ยงอาหารคุณมื้อใหญ่!”

เสี่ยวลิ่วโบกมือและกล่าวด้วยใบหน้าจริงจัง “คุณไม่จำเป็นต้องเลี้ยงข้าวผมหรอก การเป็นคุณนั้นมันก็ไม่ง่าย!”