ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3773

ความจริง เย่เฉินตั้งหน้าตั้งตารอที่จะได้เห็นคุณตาของตนเองในงานประมูลยาอายุวัฒนะ

อย่างไรก็ตาม เขาไม่รู้ว่าทำไมตนเองถึงมีความคิดเช่นนั้น

เพราะเขาไม่ได้คิดที่จะนับญาติกับตระกูลของคุณตาจริง ๆ

เมื่อกล่าวถึงคุณตาของเย่เฉินแล้ว ล่ายชิงหวาดูเหมือนจะสนใจทันทีและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “คุณชายเย่ บอกตามตรง ผมตั้งตารอคุณตาของคุณจะมาเข้าร่วมการประมูลยาอายุวัฒนะ”

ล่ายชิงหวาหัวเราะและกล่าวว่า “คุณตาของคุณอยู่ที่สหรัฐอเมริกานานเกินไปแล้ว และจริงจังกับวัฒนธรรมตะวันตกมาก เขาเชื่อวิทยาศาสตร์เท่านั้น และถือว่าประเพณีทั้งหมดเป็นขี้เถ้า”

เย่เฉินพยักหน้าและกล่าวว่า “เป็นเรื่องที่สามารถเข้าใจได้ ผมเคยได้ยินแม่บอกว่าเมื่อก่อนคุณตาเป็นนักเรียนหัวกะทิชั้นยอด เป็นนักเรียนหัวกะทิที่จบการศึกษาจากสแตนฟอร์ด”

ล่ายชิงหวาพยักหน้าและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ถูกต้อง เขาเติบโตมากับการศึกษาแบบตะวันตก เขามีนิสัยดื้อรั้นมาตั้งแต่เด็ก เขาจะวิเคราะห์ทุกอย่างด้วยมุมมองวิภาษวิธี และเขาจะปฏิเสธทุกอย่างก่อน เขาจะค่อย ๆ ตรวจสอบ ดังนั้นชีวิตของเขานั้นมันเหมือนกับว่ากำลังต่อสู้กับคนทั้งโลก ถึงแม้ว่าเขาจะไม่สนใจวัฒนธรรมจีนดั้งเดิม แต่ต้องยอมรับว่าเขาเป็นนักธุรกิจที่โดดเด่นมากจริง ๆ”

ล่ายชิงหวากล่าวอย่างสนุกสนานว่า “แต่...ยิ่งคนอายุมากขึ้น ไอพิฆาตและความโกรธเคืองยิ่งน้อยลงไป เมื่อเขาจับมือสร้างสันติภาพกับโลกใบนี้ มุมมองของเขาจะเปลี่ยน ราวกับว่านักฟิสิกส์หลายคนใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อพยายามพิสูจน์ว่าโลกนี้ไม่มีพระเจ้า และไม่มีผู้ที่สร้างสรรพสัตว์ต่าง ๆ มีเพียงกฎฟิสิกส์นิรันดร์เท่านั้น”

“แต่เมื่อเขาเริ่มแก่ตัวลง เห็นทะลุทุกสิ่งแล้ว พวกเขาจะเชื่อมั่นว่าเบื้องหลังทุกสิ่งในโลกต้องมีผู้สร้าง แต่อาจไม่จำเป็นต้องเป็นมนุษย์หรือเทพเจ้าเสมอไป เพราะพวกเขาเป็นนักฟิสิกส์ที่ลึกซึ้ง และกฎของจักรวาลนั้นมองเห็นอย่างละเอียดถี่ถ้วนเกินไป และยิ่งพวกเรามองเห็นอย่างถี่ถ้วน กฎของทุกสิ่งในจักรวาลที่แยบยลยิ่งมีความเฉลียวฉลาดมากขึ้นเท่านั้น และเป็นไปไม่ได้ที่มันจะเป็นเรื่องที่บังเอิญ”

ล่ายชิงหวามองเย่เฉิน และกล่าวอย่างจริงจังว่า “ถ้าผมจำไม่ผิด ปีนี้คุณตาของคุณอายุมากกว่า 80 ปีแล้ว เชื่อว่าเขาเริ่มรู้จักโลกใบนี้อีกครั้ง บางทีเขาอาจจะเหมือนคนสองร้อยคนนั้น ที่รู้สึกทึ่งกับผลของยาอายุวัฒนะ”

เย่เฉินหัวเราะเยาะตนเองและกล่าวว่า “พวกเขาอาจคิดว่าผมตายไปนานแล้ว”

“เป็นไปไม่ได้” ล่ายชิงหวากล่าวอย่างจริงจัง “บุคคลที่มีฐานะเช่นคุณตาของคุณ ข้อกำหนดสำหรับความถูกต้องของข้อมูลนั้นสูงมาก เมื่อเทียบกับตำรวจแล้ว ยังมีมากกว่าด้วยซ้ำ คุณลองคิดดู ถ้าไม่มีหลักฐานเพียงพอที่จะพิสูจน์ว่ามีบุคคลหนึ่งตายไปแล้วจริง ๆ ตำรวจจะนิยามเขาว่าหายตัวไปเท่านั้น และผมเชื่อว่าคุณตาของคุณเป็นเช่นนั้นเหมือนกัน”

เย่เฉินพยักหน้าอย่างไร้ความรู้สึกและกล่าวว่า “งั้นให้พวกเขาคิดว่าผมหายสาบสูญเถอะ”

ล่ายชิงหวาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นมองไปที่เย่เฉิน และกล่าวอย่างจริงจังว่า “คุณชายเย่ มีประโยคหนึ่ง ผมไม่รู้ว่าควรจะพูดดีหรือไม่?”