พูดมาถึงตรงนี้ ซ่งหวั่นถิงมองดูผู้คน เอ่ยปากถามว่า : “ขอถามหน่อยทุกท่านมีปัญหาอะไรไหมคะ?ถ้าหากมีละก็ เชิญยกมือขึ้นพูดค่ะ”
ในบรรดากลุ่มคน มีคนจำนวนมากยกมือขึ้นแล้ว ซ่งหวั่นถิงชี้ไปยังหนึ่งคนในนั้น เอ่ยปากว่า : “ขอเชิญ 095 ถามคำถาม”
ผู้ที่สวมใส่เสื้อผ้าหมายเลขที่ 095 เป็นผู้สูงวัยผมหงอกอายุเจ็ดสิบกว่าปีท่านหนึ่ง เขาเห็นซ่งหวั่นถิงชี้มาที่ตัวเอง รีบลุกขึ้นยืนทันที พูดถามว่า : “ถ้าหากพวกเราจ่ายเงินแล้ว แต่ว่ายาอายุวัฒนะไม่ได้มีประสิทธิผลอย่างที่พวกเราอย่าได้จะทำอย่างไร?ถึงอย่างไรประสิทธิภาพของยาอายุวัฒนะ พวกเราก็เพียงแค่เคยได้ยินมาก่อน แต่ว่าไม่เคยเห็นมาก่อน……”
ซ่งหวั่นถิงตอบกลับอย่างจริงจังว่า : “ฉันสามารถบอกเรื่องประสิทธิผลของยาอายุวัฒนะกับคุณได้ มันเหนือกว่าความเข้าใจและความรู้ที่พวกคุณมีต่อยาที่เกี่ยวข้องก่อนหน้านี้แน่นอน หลังจากที่คุณทานในงานแล้ว ล้วนแต่สามารถมองเห็นประสิทธิผลได้ด้วยตาเปล่า นี่ก็เป็นหนึ่งในเหตุผลว่าทำไมพวกเราตั้งเงื่อนไขว่าผู้ที่ประมูลสำเร็จ จำเป็นจะต้องทานยาอายุวัฒนะในงาน ก็เพื่อให้ท่านอื่นๆได้เห็นประสิทธิผลที่น่ามหัศจรรย์ของยานี้ ถ้าหากมันไม่มีประสิทธิผล พวกเราจะตัดสินใจทำแบบนี้ได้อย่างไรกัน ?”
พูดมาถึงตรงนี้ ซ่งหวั่นถิงก็พูดอีกว่า : “ส่วนที่ท่านพูดมาว่า ถ้าหากยาอายุวัฒนะไม่ได้มีประสิทธิผลอย่างที่ท่านคิดไว้จะทำยังไง ฉันคิดว่านี่มันเป็นปัญหาของทางด้านความคิดเห็นเฉพาะส่วนบุคคล ต่อให้ประสิทธิผลดีแค่ไหน ก็ต้องมีคนรู้สึกว่ายังไม่พึงพอใจ ก็เหมือนทุกท่านที่นั่งอยู่ ต่างก็ปรารถนาในความมั่งคั่งร่ำรวยอย่างไม่มีขีดจำกัด ไม่มีทางพึงพอใจตลอดกาล เพราะงั้น เรื่องนี้ฉันจึงรับประกันได้ว่าหลังจากที่คนส่วนใหญ่ได้เห็นกับตาตัวเองแล้ว ต่างก็เลื่อมใสอย่างสุดจิตสุดใจ แต่ถ้าหากผู้ที่เกี่ยวข้องไม่ยอมรับหรือว่าไม่พึงพอใจล่ะก็ พวกเราไม่รับเงินคืนและการบริการหลังการขายในรูปแบบต่างๆ ขอให้ท่านได้โปรดเข้าใจด้วย”
ผู้สูงวัยผมหงอกคนนั้นลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้ว พยักหน้าเบาๆ
เขาก็รู้ ของแบบนี้เกรงว่ายากมากที่จะใช้มาตรฐานแบบเปิดเผยไปพิสูจน์ของสิ่งนี้ได้ แต่ว่าในเมื่อทางด้านผู้จัดงานกล้าให้ทุกคนทานในงาน งั้นก็พิสูจน์ได้ว่าพวกเขาจะต้องมีความมั่นใจกับประสิทธิผลของยานี้แน่นอน
คนๆนั้นพยักหน้าแล้ว พูดว่า : “ฉันเข้าใจแล้ว ขอบคุณคำตอบของคุณซ่ง!”
ซ่งหวั่นถิงยิ้มเล็กน้อยถือเป็นการตอบกลับ หลังจากนั้นก็ตอบคำถามกลับอีกสามสี่คำถามแล้ว เวลาประมาณ 19:59น.
หลังจากนั้น ซ่งหวั่นถิงก็ไม่ได้เรียกชื่อต่อไปอีก และมองดูเวลาที่ผ่านไปแต่ละวินาทีจนเข้าสู่ช่วงนับเวลาถอยหลัง10วินาทีสุดท้าย ดังนั้นเธอก็ยิ้มและพูดว่า : “ฉันขอประกาศ งานประมูลยาอายุวัฒนะครั้งแรก ตอนนี้เริ่มต้นอย่างเป็นทางการแล้ว!และสินค้าชิ้นแรกที่พวกเราได้เตรียมไว้ให้พวกท่านในค่ำคืนนี้ ก็คือยาอายุวัฒนะส่วนแรกในสี่ส่วนของเม็ดยา!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...