ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3791

ซ่งหวั่นถิงพูดจบ ทุกคนร้องเสียงหลงทันที

ทุกคนต่างก็คิดว่า ยาอายุวัฒนะจะต้องถูกเก็บไว้หลังๆและค่อยๆออกมา ค่อยๆอุ่นเครื่อง แต่คิดไม่ถึงว่า พอเริ่มประมูลของชิ้นแรก ก็เป็นยาอายุวัฒนะ!

ที่จริงนี่เป็นการจัดการอย่างจงใจของเย่เฉิน

สิ่งที่เขาอยากได้ ก็คือการนำเสนอแบบที่ทำให้มีความรู้สึกน่าดึงดูดอย่างมาก

ไม่ต้องมาสร้างบรรยากาศให้เหนื่อยเปล่าแล้ว ก็เอา “ตัวเอก” ออกมาสร้างความฮือฮาเลยสิ ทันใดนั้นในงานก็ครึกครื้นทันที

อีกอย่าง ประมูลยาอายุวัฒนะก่อน ก็สามารถทำให้คนกลุ่มนี้ เห็นประสิทธิภาพของยาอายุวัฒนะนี้ภายในระยะเวลาที่เร็วที่สุด นี่ก็ทำให้คนอื่นยิ่งคลุ้มคลั่งขึ้นอีก

ในตอนนี้ เย่เฉินนั่งที่ห้องควบคุม กำลังชมถ่ายทอดสดสถานการณ์จริงหน้างาน ยิ้มและพูดว่า: “การแสดงออกมาของหวั่นถิง ดีกว่าที่ฉันคาดคิดไว้มาก ดูเหมือนว่าเธอหาจังหวะที่เหมาะสมได้แล้ว”

“ใช่” เฉินจื๋อข่ายอดไม่ได้ที่จะเอ่ยชื่นชม: “ในตอนนั้นคุณซ่งแสดงออกมาได้นิ่งมาก ฉากตรงนั้นถูกเธอสะกดเอาไว้แล้ว”

พูดแล้ว เขาถามเย่เฉินด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่า: “คุณชาย ท่านคิดว่ายาอายุวัฒนะส่วนแรก จะประมูลได้เท่าไหร่?”

เย่เฉินยิ้มและกล่าว: “เรื่องนี้ฉันบอกไม่ได้ แต่ราคาตกลงขายของส่วนแรกจะต้องถูกที่สุดแน่นอน ฉันเดาว่าน่าจะอยู่ที่ประมาณหลายร้อยล้านดอลลาร์ถึงพันล้านดอลลาร์”

ในตอนนี้ ณ ที่ประมูล

ขณะที่ทุกคนยังไม่ได้สติ เจ้าหน้าที่สาวคนหนึ่ง ถือถาดเงินอันประณีตเดินขึ้นมาแล้ว

ดังนั้น ในครั้งนี้ เขาก็ได้ลงทะเบียนงานประมูลทันที ต้องการใช้โอกาสนี้ พยายามอย่างหนัก ช่วงชิงยาอายุวัฒนะที่มีอันน้อยนิดเหล่านี้มาให้ได้อีกครั้ง

เขาก็รู้ ว่ากำลังทรัพย์ของตัวเองมีไม่มากพอ ต้องการประมูลยาอายุวัฒนะหนึ่งเม็ดเป็นไปไม่ได้แน่นอน ดังนั้นเขาจึงฝากความหวังไว้กับยาอายุวัฒนะที่แบ่งเป็น 4 ส่วน ชิงมาหนึ่งส่วน

ในตอนนี้ ซ่งหวั่นถิงเอ่ยปากพูด: “ในการประมูลครั้งนี้ รับชำระเป็นเงินหยวนและดอลลาร์สองชนิดนี้ แต่ว่า เนื่องจากวันนี้มีเพื่อนชาวต่างชาติค่อนข้างเยอะ ดังนั้นเราจึงใช้การเสนอราคาเป็นสกุลเงินดอลลาร์ และราคาเริ่มต้นสำหรับยาอายุวัฒนะหนึ่งในสี่ของเม็ดที่อยู่ตรงหน้าฉันก็คือ 100 ล้านดอลลาร์ ทุกครั้งที่ประมูลอย่างน้อยต้องเพิ่ม 10 ล้านดอลลาร์ขึ้นไป เชิญผู้ซื้อที่สนใจเริ่มเสนอราคา!”

ราคาเริ่มต้นของยาอายุวัฒนะหนึ่งในสี่ของเม็ดตั้งไว้ที่ 100 ล้านดอลลาร์ สิ่งนี้สร้างความประหลาดใจให้กับผู้ประมูลหลายคนที่ไม่ได้ร่ำรวยเลยจริงๆ

ตอนที่หลายคนยังรู้สึกตกตะลึง หลี่ไท่หลายยกมือขึ้นอย่างไม่ลังเลและพูดว่า: “ฉันเสนอ 100 ล้านดอลลาร์!”

ในห้องควบคุม เย่เฉินยิ้มและพูดว่า: “หลี่ไท่หลายฉลาดจริงๆ รู้จักสู้เป็นคนแรก ด้วยทรัพย์สมบัติของเขา ถ้าหากประมูลส่วนแรกมาไม่ได้ หลังจากนั้นก็จะยิ่งยากขึ้นแล้ว