ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3805
เย่เฉินพูดอย่างจริงจังว่า “ประธานหลี่ ผมได้จัดการประมูลขนาดใหญ่ขนาดนี้ และนำผู้เล่นระดับไฮเอนด์มามากมายมาที่นี่ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการรับรองความเป็นธรรมของเกม หากไม่สามารถรับประกันความเป็นธรรมได้ เกมนี้จะยังคงเล่นต่อไปในอนาคตได้อย่างไร?”
“แต่ผม…” หลี่ไท่หลายเอ่ยปากอยากจะอธิบายอะไรเพิ่มเติม
เย่เฉินเหยียดมือออกในเวลานี้ และขัดจังหวะเขาว่า “ประธานหลี่ ทุกคนต่างเป็นผู้ใหญ่กันแล้ว หากคุณแหกกฎ ก็ต้องรับผลของการแหกกฎ”
แม้ว่าหลี่ไท่หลายจะไม่เต็มใจสักแค่ไหน แต่เขาก็รู้ดีว่า ตัวเองอยู่ต่อหน้าเย่เฉิน ไม่มีสิทธิ์ต่อรองใดๆ เลย
ยังไม่ต้องพูดถึงสถานะและความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเย่เฉิน พูดถึงหลังการประมูลครั้งนี้เพียงอย่างเดียว เย่เฉินก็สามารถทำเงินได้หลายร้อยหรือหลายร้อยพันล้านเหรียญ ซึ่งเกินความสามารถของเขาไปมาก แล้วเขาจะมีสิทธิ์อะไรพูดกับเขาอีกต่อไปล่ะ?
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็ทำได้เพียงถอนหายใจด้วยความสิ้นหวัง และกล่าวด้วยความเคารพว่า “อาจารย์เย่ ท่านพูดถูก ความผิดหนักหนา มันก็เป็นความผิดของผมเอง ความผิดของผม ผมจะแบกรับไว้เอง”
เย่เฉินพยักหน้าเบาๆ และถามเขาว่า “วันนี้ใครมาเป็นเพื่อนคุณเหรอ? ทำไมไม่เห็นผู้ติดตามของคุณเลย”
“ใช่…” หลี่ไท่หลายรีบพูดว่า “ในครั้งนี้ผมไม่ได้พาผู้ติดตามมาด้วย”
เย่เฉินถามเขาว่า “ทำไมคุณไม่พาจ้าวเห้ามาด้วย?”
เย่เฉินพยักหน้า และพูดอย่างจริงจังว่า “เมืองจินหลิงเลี้ยงดูผมมาเกือบยี่สิบปีแล้ว ตอนนี้ผมพอจะมีกำลังเล็กน้อย และก็อยากจะมีส่วนร่วมในการพัฒนากับเมืองโบราณแห่งนี้บ้าง ต่อไปผมจะพัฒนาโครงการระดับไฮเอนด์มากมายอยู่ในเมืองจินหลิง เพื่อส่งเสริมการพัฒนาเศรษฐกิจและสร้างชื่อเสียงของเมืองจินหลิงไปถึงทั่วทั้งประเทศจนกระทั่งไปถึงทั่วโลก ในบรรดาโครงการพัฒนามากมายที่ได้บรรลุแล้ว มีอยู่หนึ่งโครงการอสังหาริมทรัพย์เพื่อการดูแลสุขภาพระดับไฮเอนด์ หากคุณสามารถเข้าร่วมได้ คุณก็จะมีโอกาสได้รับยาอายุวัฒนะด้วย”
หลี่ไท่หลายพูดอย่างตื่นเต้นว่า “อาจารย์เย่ ผมยินดีที่จะเข้าร่วม! โปรดให้โอกาสผมสักครั้ง เมื่อถึงเวลานั้นผมจะย้ายธุรกิจของผมทั้งหมดมาที่เมืองจินหลิง จ่ายภาษีให้เมืองจินหลิงในทุกปี เสริมสร้างตำแหน่งอาชีพการงานให้กับเมืองจินหลิง และก็เพิ่มสิ่งปลูกสร้างให้กับเมืองจินหลิง!”
เย่เฉินพยักหน้าและกล่าวว่า “ถ้าคุณมีความคิดนี้ ผมก็ยินดีต้อนรับโดยธรรมชาติ เมื่อถึงเวลา โครงการเหล่านี้จะได้รับการพัฒนาโดยตี้เหากรุ๊ป คุณสามารถให้ความสนใจไว้ให้มากขึ้น”
ดวงตาของหลี่ไท่หลายเป็นสีแดง และเขาสำลักพูดว่า “ขอบคุณ ท่านอาจารย์เย่! ขอบคุณ ท่านอาจารย์เย่!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...