ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3814
ล่ายชิงหวาและเย่โจงฉวนเสนอราคาพร้อมกัน และในทันใดคนอื่นๆ ที่อยู่ในสถานที่ก็เริ่มสนใจยันต์ขลังดวงนี้ขึ้นมา
และในเวลานี้ เย่โจงฉวนก็ไม่คาดคิดเลยว่าล่ายชิงหวายันต์ขลังคนนี้ก็จะสนใจด้วย ดังนั้นเขาจึงยิ้มและทำท่าทางเชิญชวน และกล่าวอย่างสุภาพว่า “ท่านล่าย ดวงแรกก็ถอยให้คุณไปก่อน ผมก็ไม่แข่งขันกับคุณละ”
ล่ายชิงหวาจับมือของเขาและยิ้มและกล่าวว่า “ขอบคุณหัวหน้าตระกูลเย่ที่ยอมถอยให้ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ดวงนี้ผมก็ขอก่อนแล้วกัน และดวงต่อไป ผมก็จะไม่แข่งขันกับหัวหน้าตระกูลเย่แล้ว”
เย่โจงฉวนหัวเราะ พยักหน้าและกล่าวว่า “ดีมาก ดีมาก คุณล่ายเชิญเลย!”
ล่ายชิงหวายกมือขึ้นทันที และพูดว่า “ผมให้ยี่สิบล้าน!”
ซ่งหวั่นถิงรีบพูดว่า “ท่านล่าย ราคายันต์ขลังเพิ่มขึ้นครั้งละหนึ่งล้านเหรียญ คุณไม่จำเป็นต้องเรียกว่าสูงขนาดนั้นก็ได้”
ล่ายชิงหวาโบกมือของเขา “ไม่มีปัญหา ไม่มีปัญหา”
ซ่งหวั่นถิงทำได้เพียงพยักหน้า และพูดอย่างจริงจังว่า “ยันต์ขลังดวงแรก ท่านผู้มีเกียรติคุณล่ายเสนอเป็นเงินยี่สิบล้านดอลลาร์สหรัฐ มีราคาที่สูงกว่านี้หรือไม่?”
แม้ว่าทุกคนที่อยู่ในสถานที่ต่างก็สนใจยันต์ขลังนี้มาก แต่คนส่วนใหญ่ก็รู้จักตัวตนของล่ายชิงหวาดี และให้ความเคารพต่อเขาอยู่บ้าง ดังนั้นในเวลานั้นจึงไม่มีใครเสนอราคาแข่งกับเขาเลย
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าทุกคนจะไม่แข่งราคา แต่พวกเขาก็ยังคงแอบคิดว่ายันต์ขลังนี้มีพลังอะไรมากมายกันแน่ ถึงทำให้ท่านล่ายไม่เสียดายที่จะจ่ายเงินยี่สิบล้านดอลลาร์สหรัฐเพื่อชิงมันมา
เฟ่ยเจี้ยนจงก็กระซิบเบาๆ ว่า “พี่ล่ายและหัวหน้าของตระกูลเย่คนนั้น นั่งอยู่ที่นี่มานานโดยไม่เคยเสนอราคาเลย ทำไมจู่ๆ พวกเขาถึงสนใจกับยันต์ขลังประเภทนี้ขึ้นมาล่ะ?”
เฟ่ยเจี้ยนจงพยักหน้าเบาๆ แล้วพูดว่า “งั้นก็รอประมูลดวงที่สาม”
ทั้วพื้นที่ในเวลานี้ ยังไม่มีใครเสนอราคาแข่งกับล่ายชิงหว่า ดังนั้นซ่งหวั่นถิงจึงทุบค้อนลง หลังจากสอบถามสามครั้ง
ล่ายชิงหวาอยู่ในอารมณ์ที่มีความสุขเป็นพิเศษ เมื่อชนะการประมูลยันต์ขลัง เขารู้ว่าตัวเองไม่สามารถแข่งขันเพื่อซื้อยาอายุวัฒนะได้ ดังนั้นเขาจึงทำใจไว้นานแล้ว แต่ก็เป็นสิ่งที่ดีที่หายากมากสำหรับเขา ที่จะสามารถเก็บเกี่ยวยันต์ขลังที่เย่เฉินทำด้วยมือของเขาเองได้
ตามระเบียบการประมูล สินค้าอื่นๆ ยกเว้นยาอายุวัฒนะ จะต้องรอให้การประมูลสิ้นสุดลงถึงจะส่งมอบให้ผู้ประมูล ดังนั้นซ่งหวั่นถิงจึงเริ่มการประมูลยันต์ขลังดวงที่สองโดยตรง
ในคราวนี้ เย่โจงฉวนก็ต้องยกมือขึ้นโดยไม่ลังเล และเอ่ยปากขึ้นมาก็เสนอราคาสิบล้านเหรียญทันที
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...