ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3815

สิ่งที่น่าสนใจคือ คนอื่นๆ ที่เข้าร่วมการประมูลต่างก็รู้ว่า ตระกูลเย่เป็นหนึ่งในผู้จัดการประมูลในครั้งนี้ด้วย เลยไม่มีใครอยากจะทิ้งความประทับใจที่ไม่ดีอยู่ในใจของตระกูลเย่เพราะเรื่องแค่นี้ ดังนั้นหลังจากที่เย่โจงฉวนเสนอราคาแล้ว ไม่มีใครที่อยู่ในสถานที่แข่งขันเสนอราคากับเขาเลย

ดังนั้น เย่โจงฉวนจึงชนะยันต์ขลังดวงที่สองได้อย่างง่ายดาย

ทันทีหลังจากก็ถึงเวลาของยันต์ขลังดวงที่สาม จำนวนผู้ประมูลก็เพิ่มขึ้นอย่างกะทันหัน

ราคาเริ่มต้นที่สิบล้านล้านดอลลาร์ และเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วถึงแปดสิบเจ็ดล้านดอลลาร์

ในเวลานี้ เฟ่ยเจี้ยนจงยกมือขึ้นอย่างสงบและพูดว่า “ผมให้สองร้อยล้าน”

การเสนอราคาสองร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐ มันเท่ากับสองเท่าของการเสนอราคาก่อนหน้านี้และเพิ่มเป็นตัวเลขเต็มจำนวน

ทันทีที่ราคานี้ออกมา ก็ทำให้หลายคนที่วางแผนจะแข่งขันกลัวจนถอยไปในทันที

ไม่ว่ายังไง ยันต์ขลังนั้นแตกต่างจากยาอายุวัฒนะ สำหรับผลลัพธ์ของยาอายุวัฒนะทุกคนต่างได้เห็นด้วยตาของพวกเขาแล้ว แต่สำหรับยันต์ขลังนั้น ไม่มีใครรู้ว่ามันจะทรงพลังได้เพียงใด

ยันต์ขลังดวงเดียวที่มีราคาประมูลถึงสองร้อยล้านเหรียญสหรัฐ ถือได้ว่าเป็นยันต์ขลังที่แพงที่สุดในโลกอย่างแน่นอน

ไม่มีใครที่อยู่ในสถานที่ยอมเสนอราคาที่สูงกว่าสองร้อยล้านดอลลาร์อีกแล้ว ดังนั้นยันต์ขลังดวงที่สาม จึงตกเป็นของเฟ่ยเจี้ยนจงได้อย่างสำเร็จ

มาถึงยันต์ขลังดวงที่สี่ ก็มีผู้สนใจเสนอราคาบางส่วน ได้ดันราคาไปเป็นหนึ่งร้อยห้าสิบล้านดอลลาร์สหรัฐอย่างรวดเร็ว แต่การประมูลมาถึงในขั้นตอนนี้ บางคนก็อาจรู้สึกว่ายันต์ขลังนี้ไม่คุ้มกับเงินมากขนาดนี้นัก และก็เริ่มมีคนจำนวนมากเริ่มถอนตัวออกจากการแข่งขันทีละคน

ในขณะนั้น จู่ๆ ก็มีคนที่อยู่ในฝูงชนยกมือขึ้น และพูดเบาๆ ว่า “ผมให้สามร้อยล้าน”

คนที่พูดนั้น ก็คือชายวัยกลางคนคนก่อนซึ่งมีหน้าตาค่อนข้างคล้ายกับเจิ้งเส้าชิววัยกลางคน และแข็งแกร่งกว่าเขาในด้านของภาพลักษณ์และอารมณ์

เฟ่ยเจี้ยนจงรู้สึกเพียงว่าเสียงนั้นค่อนข้างคุ้นเคย และเขาก็มองไปที่เสียงนั้นโดยจิตสำนึก เมื่อเขาเห็นรูปลักษณ์ของบุคคลนี้ หัวใจของเขาก็หยุดนิ่ง และการแสดงออกของเขาก็เคร่งขรึมขึ้นมาในทันที

อย่างไรก็ตาม ถ้าจะบอกว่าเขาเคยเจอที่ไหนมาก่อน แต่ก็ไม่สามารถพูดออกได้ในชั่วขณะหนึ่ง

ดังนั้น เขาจึงสั่งเฉินจื๋อข่ายไปว่า “เหล่าเฉิน ช่วยสืบหาหน่อยว่าหมายเลข 99คน นี้ ชื่อว่าอะไรและมาจากไหน”

เฉินจื๋อข่ายหยิบรายชื่อออกมาทันทีและพลิกดูสักครู่ แล้วกล่าวว่า “คุณชาย หมายเลข 99 ชื่อว่าฮั่วหย่วนเจิงเป็นคนที่มาจากแวนคูเวอร์ของแคนาดา

เย่เฉินพยักหน้าเบาๆ ในความทรงจำของเขา ตัวเองไม่เคยได้รู้จักชาวแคนาดาเลย คนเดียวที่เขารู้จักและมีส่วนเกี่ยวข้องกับแคนาดานั้น คือป้าหลี่และหลี่เสี่ยวเฟินที่ไปแคนาดาเมื่อไม่นานมาแล้ว

สำหรับสาเหตุที่ฮั่วหย่วนเจิงดูคุ้นตานั้น เย่เฉินรู้สึกว่าตัวเองอาจจะจำผิด หรือไม่ก็ฮั่วหย่วนเจิงคนนี้อาจปิดบังตัวตนของตัวเองเหมือนกับเฟ่ยเข่อซิน

ถ้าเขาปิดบังตัวตน เย่เฉินก็จะสืบหาตัวตนที่แท้จริงของอีกฝ่ายได้ยากในช่วงเวลาสั้นๆ เพราะคนรวยเหล่านี้แต่ละคนมีตัวตนที่หลากหลาย แม้ว่าแต่ละอัตลักษณ์จะมีชื่อและสัญชาติต่างกัน แต่ก็สามารถตรวจสอบตัวตนที่แท้จริงได้ทั้งหมดโดยไม่มีข้อยกเว้น

อย่างไรก็ตาม เขากลับรู้สึกว่า ความเป็นไปได้ในข้อแรก น่าจะมากกว่า…….