ในเวลานี้ ซ่งหวั่นถิงซึ่งอยู่ในสถานที่ประมูลประกาศด้วยเสียงดังว่า “สินค้าที่จะขึ้นเวทีการประมูลล็อตต่อไป คือยาอายุวัฒนะส่วนที่สามในคืนนี้! ยาอายุวัฒนะโอกาสมีไม่มากแล้วนัก โปรดทุกคนรักษามันให้ดี อย่า ทิ้งความเสียใจไว้ให้กับตัวเอง”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ จิตวิญญาณของทุกคนที่อยู่ในสถานที่ ก็ฟื้นคืนชีพอีกครั้ง
เนื่องจากต็อดกินยาอายุวัฒนะส่วนที่สองไปในตอนเมื่อกี้นี้ ทำให้ทุกคนได้มองเห็นด้านที่วิเศษกว่าของยาอายุวัฒนะด้วยตาของพวกเขาเอง
ดังนั้น หลายคนจึงได้เริ่มเตรียมไม้เตรียมมือแล้วในขณะนี้ และตัดสินใจที่จะเอาชนะยาอายุวัฒนะส่วนที่สามให้ได้ โดยไม่คำนึงถึงค่าใช้จ่ายใดๆ
พนักงานได้เสิร์ฟยาอายุวัฒนะบนจานเงินขึ้นมาอีกครั้ง และซ่งหวั่นถิงก็ยิ้มแล้วกล่าวว่า “ราคาเริ่มต้นของยาอายุวัฒนะส่วนที่สามยังคงไม่เปลี่ยนแปลง ยังคงเป็นหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐ และราคาเพิ่มขึ้นครั้งละสิบล้าน ฉันเห็นว่าทุกคนที่นั่งอยู่ที่นี่ได้เตรียมพร้อมหมดแล้ว งั้นฉันก็จะไม่เสียเวลาของทุกคนอีกแล้ว การประมูลจะเริ่มขึ้น ณ บัดนาว กรุณาเสนอราคาได้เลย!”
ทันทีที่คำพูดนั้นจบลง ก็มีคนตะโกนขึ้นมาทันทีว่า “ห้าพันล้าน!”
ทันทีที่เสียงของชายคนนั้นจบลง ก็มีคนเอ่ยปากพูดว่า “นี่มันเวลาไหนแล้ว ยังจะห้าพันล้านอีก ผมให้หนึ่งหมื่นล้าน!”
ทุกคนต่างก็รู้ดีว่า เป็นไปไม่ได้หรอกที่ยาอายุวัฒนะส่วนที่สามจะถูกขายในราคาที่ต่ำกว่าหมื่นล้าน และไม่น่าแปลกใจเลยที่ราคาจะสูงถึงหนึ่งหมื่นล้านในสองการประมูล
ดังนั้น แม้ว่ายาอายุวัฒนะส่วนที่สามจะเริ่มต้นจากหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่ก็ถูกผลักเป็นหมื่นล้านดอลลาร์ในเวลาที่ไม่ถึงสิบวินาที
คนที่เสนอราคาหนึ่งหมื่นล้านเหรียญสหรัฐนั้น เป็นเศรษฐีคนที่อยากจะปล่อยต็อดไปก่อน เพื่อที่จะได้ยาอายุวัฒนะส่วนที่สามด้วยราคาที่ต่ำกว่าได้เปรียบกว่า
เดิมทีเขาคิดว่า ยาอายุวัฒนะส่วนนี้ตัวเองจะสามารถเอาชนะได้ด้วยเงินประมาณเก้าพันล้าน แต่ใครจะไปคิดว่า มีคนจำนวนมากประทับใจกับความเปลี่ยนแปลงหลังต็อดกินยาอายุวัฒนะ ดังนั้นคนที่ถอนตัวออกจากการแข่งราคาตั้งแต่ช่วงแรกๆ ของรอบที่แล้ว ในรอบนี้แทบจะกัดฟันสู้เลยทีเดียว
ดังนั้น หลังจากเศรษฐีคนนั้นเสนอราคาหนึ่งหมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐออกมา ก็มีคนเพิ่มราคาขึ้นอีกหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐจากฐานราคาที่เขาเสนอในทันที
ทันทีหลังจากนั้น ราคาก็พุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ในไม่ช้าผู้เสนอราคารายอื่นอีกหลายราย ผลักดันให้แตะระดับสูงสุดใหม่อย่างรวดเร็วที่หนึ่งหมื่นสองพันล้านดอลลาร์
ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่อยากได้ยาอายุวัฒนะ เพียงแต่ว่าราคาสูงเกินไปจริงๆ มันสูงเกินกว่าความสามารถที่พวกเขาจะรับไหวไปแล้ว
แม้ว่าจะมีคนยอมจ่ายเป็นเงินจำนวนมากขนาดนั้น แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะสามารถนำเงินสดที่มีมูลค่าหนึ่งถึงสองหมื่นล้านดอลลาร์ออกมาได้ในคืนนี้
ด้วยเงินจำนวนมากขนาดนี้ อย่างน้อยก็ต้องขายสินทรัพย์ไปบางส่วน หรือแม้กระทั่งจำนอง และลดหุ้นที่ถือไว้ส่วนหนึ่ง ถึงจะสามารถรวบรวมให้พอได้
ดังนั้น มีคนจำนวนมากล้มเลิกการประมูลทั้งน้ำตา ในขณะเดียวกันพวกเขาก็รู้สึกเสียใจอยู่ในใจส่วนลึก เสียใจกับครั้งแรกสองพันล้านดอลลาร์ และครั้งที่สองเป็นหนึ่งหมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ ตัวเองไม่ได้ยืนกรานที่จะเสนอราคา และปล่อยให้โอกาสที่จะได้ครอบครองยาอายุวัฒนะผ่านไป ในตอนนี้ก็ทำได้เพียงต้องเฝ้าดูโอกาสมันผ่านไปอย่างต่อหน้าต่อตา
แม้แต่เศรษฐีคนที่คิดว่าตัวเองจะสามารถชนะการประมูลยาอายุวัฒนะด้วยเงินเก้าพันล้าน ก็ต้องร้องไห้อย่างขมขื่นและยอมแพ้การประมูล ไม่มีเหตุผลอื่น ไม่ใช่เป็นเพราะเขาไม่มีเงิน ก็เพราะว่าราคาในปัจจุบัน มันเกินความสามารถของเขาที่จะจ่ายได้แล้ว
ในท้ายที่สุด ยาอายุวัฒนะเม็ดนี้ ก็ถูกนักธุรกิจชาวยิวอายุประมาณเจ็ดสิบกว่าปี ชนะการประมูลในราคาหนึ่งหมื่นแปดพันห้าร้อยล้าน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...