ทันใดนั้นเขาก็เข้าใจบทกวีโบราณของหลี่ไป๋นักกวีชาวหัวเซี่ย “ฟ้าสร้างความรู้ให้เรามาก็ต้องมีประโยชน์ของมัน เงินจำนวนมากมายหายไปแล้วก็ยังมีวันที่จะกลับคืนมาได้”
ใช้จ่ายไปสามหมื่นล้านดอลลาร์ในทันทีแล้วจะเป็นอย่างไร? ภารกิจสูงสุดของความมั่งคั่ง ก็คือการรับใช้ชีวิต
ผู้คนในกลุ่มผู้ชม ต่างเฝ้ามองชายชราคนที่ผอมเพรียวที่มีผิวหน้าซีด ด้วยตาของตัวเอง กลับคืนมามีเลือดมีเนื้ออีกครั้งอย่างรวดเร็ว จิตวิญญาณและพลังงานทั้งหมดของเขา ก็ดีขึ้นมากเช่นกัน พวกเขาก็ต้องอิจฉาอย่างยิ่งอยู่ในใจโดยปกติ
สิ่งนี้ก็ได้ทำให้หลายคนรู้สึกเจ็บปวดในใจอย่างมาก เพราะยาอายุวัฒนะสี่ส่วนในคืนนี้ จนถึงเวลานี้ ได้ถูกผู้คนกินลงไปหมดแล้ว
ส่วนที่เหลืออยู่ ก็คือยาอายุวัฒนะทั้งเม็ดนั้นแล้ว
หลายคนอดไม่ได้ที่จะเดาว่า ยาอายุวัฒนะหนึ่งส่วนสี่เม็ดยังมีผลลัพธ์ที่ดีได้เช่นนี้ แล้วทั้งถ้าเป็นเม็ดละจะมีผลลัพธ์อย่างไรบ้าง?!
ในเวลานี้ มหาเศรษฐีชาวเกาหลีใต้ก้าวลงจากเวที และกลับมาในที่ที่นั่งของตัวเองอย่างเงียบๆ
ซ่งหวั่นถิงพูดใส่ไมโครโฟนในเวลานี้ และพูดอย่างจริงจังว่า “อย่างที่เรารู้กัน การประมูลในครั้งนี้ จัดขึ้นโดยซ่งซื่อกรุ๊ปของเมืองจินหลิง และเย่ซื่อกรุ๊ปของเย่นจิง และเจ้าของยาอายุวัฒนะก็ได้กำชับฉันก่อนการประมูลเป็นพิเศษว่า ให้ฉันกล่าวขอบคุณทั้งสองบริษัทแทนเขา ณ ที่นี้ด้วย และเขาก็ได้กำชับเป็นพิเศษว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งต้องขอบคุณคุณเย่โจงฉวนประธานของเย่ซื่อกรุ๊ป ไม่เพียงแต่ให้การสนับสนุนอย่างมากมายในการประมูล และยังเดินทางมาเข้าร่วมจากเมืองเย่นจิงที่แสนไกลด้วยตนเอง ในฐานะที่เป็นแขกผู้มีเกียรติวีไอพี ทำให้การประมูลในครั้งนี้ดูรุ่งเรืองอย่างมาก.........”
เย่โจงฉวนที่นั่งอยู่แถวแรกของใต้เวที รู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก เมื่อได้ยินคำพูดนี้
นับตั้งแต่เย่เฉินบอกเขาก่อนการประมูลว่า จะมอบยาอายุวัฒนะครึ่งเม็ดให้เขาในงานการประมูล เขาก็ตั้งตารอช่วงเวลานี้จะมาถึง
เพียงแต่เขาไม่รู้เลยว่าเย่เฉินเตรียมการไว้แบบไหนบ้าง และก็ไม่รู้ว่าช่วงเวลาใด ที่เย่เฉินเตรียมจะมอบยาอายุวัฒนะให้ตัวเองครึ่งเม็ด
อีกอย่าง ตั้งแต่เขาได้เห็นราคาของยาอายุวัฒนะทั้งสี่ส่วนที่เพิ่มสูงขึ้นด้วยตาของเขาเอง เขาก็ยิ่งกังวลมากขึ้นว่าเย่เฉินจะเปลี่ยนใจอย่างกะทันหัน
นี่มันครึ่งเม็ดเลยทีเดียว!!!
ไม่ว่าจะขายแยก หรือขายรวมกัน ราคาก็จะไม่ต่ำกว่าห้าหมื่นล้านเหรียญสหรัฐอย่างแน่นอน!
อย่างไรก็ตาม สิ่งของที่มีมูลค่าห้าหมื่นล้านล้านดอลลาร์ คนลึกลับคนนั้นก็มอบให้กับเย่โจงฉวนอย่างง่ายดายแบบนี้เลยเหรอ?!
เย่โจงฉวนคนนี้คือคนที่ยิ่งใหญ่ขนาดไหนกันแน่ ถึงมีหน้ามีตาได้ขนาดนี้!
ผู้คนก็กระซิบกันอยู่ด้านล่าง และบางคนก็พูดว่า “หลังจากที่ตระกูลเย่ถูกว่านพั่วจวินแห่งสำนักว่านหลงทำลายไปครั้งหนึ่ง ไม่ไหวแล้วไม่ใช่เหรอ?! ทำไมในพริบตา เย่โจงฉวนถึงได้ยอดเยี่ยมมากขนาดนี้?!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...