ทั่วทั้งสถานที่นั้นได้วุ่นวายไปหมดแล้ว
คนรวยที่มีมูลค่าทางทรัพย์สินมากกว่าหนึ่งแสนล้านดอลลาร์สหรัฐ ในรายชื่อ Forbesก็มีจำนวนมาก และยังมีอีกมากมายที่ไม่ได้อยู่ในรายชื่อ Forbes
อย่างไรก็ตาม คนที่จะสามารถนำเงินหนึ่งแสนหนึ่งหมื่นล้านออกมาได้นั้น ในรายชื่อ Forbes อาจมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น
ทุกคนต่างคาดเดาว่า ที่มาของหมายเลข 035 และหมายเลข 099 คนนี้คืออะไรกันแน่
และในเวลานี้ เบอร์นาร์ด อาร์โนลต์ ซึ่งสวมเสื้อหมายเลข 016 ได้ทรุดตัวลงอย่างสมบูรณ์ในขณะนี้
แม้ว่าจากข้อมูลบนกระดาษ เขาจะเป็นคนที่ร่ำรวยที่สุดในบรรดาคู่แข่งทั้งหมดในคืนนี้ แต่เขาไม่เคยคิดฝันมาก่อนเลยว่า ยาอายุวัฒนะเม็ดสุดท้ายนี้พึ่งเริ่มการประมูลได้เพียงหนึ่งนาที และตัวก็ถูกบีบให้ออกจากลำดับของคู่แข่งโดยตรงแล้ว
ความสิ้นหวังและความเสียใจแทบจะทำให้เขาล้มลงทันที
ถ้ารู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้ตั้งแต่แรก แม้ว่าจะใช้เงินห้าหมื่นล้านดอลลาร์เพื่อประมูลยาอายุวัฒนะหนึ่งส่วนสี่เม็ดสุดท้ายนั้น ก็จะไม่รอให้ถึงตอนนี้และถูกประกาศออกจากการแข่งขันโดยตรง
ในห้องเหมา เฟ่ยเข่อซินก็ตกตะลึงไปเลยเช่นกัน
เธอไม่เห็นใบหน้าของฮั่วหย่วนเจิง แต่จากแรงผลักดันของฮั่วหย่วนเจิงนั้น ก็จะสามารถเห็นได้ว่า เงินหนึ่งแสนหนึ่งหมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐนั้น สำหรับบุคคลคนนี้แล้ว ไม่ได้ถือว่าอะไรเลย
ด้วยเหตุนี้ เกรงว่าคุณปู่คงจะลำบากไม่น้อย หากอยากได้ยาอายุวัฒนะ
ไม่เพียงแต่เฟ่ยเข่อซินเท่านั้นที่ประหลาดใจ แม้แต่เย่เฉินเองก็ประหลาดใจมากเช่นกัน
เขาเคยสงสัยมาตลอดว่าฮั่วหย่วนเจิงหมายเลข 99 คนนี้ มีภูมิหลังที่ยอดเยี่ยม แต่ไม่ได้คาดคิดว่าจะเป็นเรื่องที่คิดไว้ไม่มีผิด
สิ่งนี้ยังทำให้เขาอยากรู้อยากเห็นมากยิ่งขึ้นว่า ฮั่วหย่วนเจิงคนนี้คือใครกันแน่
และในขณะนี้ที่อยู่ในสถานที่ เฟ่ยเจี้ยนจงก็ยกมือขึ้นอย่างไม่ยอมแพ้และพูดว่า “หนึ่งแสนสองหมื่นล้าน!”
เขาได้เข้าใจถึงการดำเนินการของทุ่งชูราในวันนี้มานานแล้วว่า ให้กลุ่มเศรษฐีที่กำลังจะตายต่อสู้ดิ้นรนกันเพื่อเอาชีวิตรอด ราคาถูกลิขิตไว้แหลกสลายถึงขอบฟ้าไปแล้ว ในเมื่อหนึ่งแสนล้านก็หยุดมันไม่ได้ งั้นก็ต้องเพิ่มงบประมาณ ไม่ว่ายังไงก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะยอมแพ้ เพราะเมื่อยอมแพ้ไปแล้ว มันก็หมายถึงสละชีวิต และเลือกความตาย
และในที่สุด เขาก็ได้เผชิญกับคู่แข่งที่เพิ่มราคาขึ้นไม่ต่ำกว่าหนึ่งหมื่นล้านในแต่ละครั้ง
สีหน้าของฮั่วหย่วนเจิงไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ และยังคงยกมือขึ้น “หนึ่งแสนสามหมื่นล้าน!”
มีความโกลาหลเต็มทั่วสถานที่
เดิมทีเขาคิดว่าเบอร์นาร์ด อาร์โนลต์เป็นคนใหญ่ในคืนนี้ แต่ผลคือคนจีนสองคนกลับแข่งขันกันขึ้นมา และโยนเบอร์นาร์ด อาร์โนลต์ออกจากท้องฟ้าโดยตรง
ตระกูลเฟ่ยมีกองทุนทรัสต์ของตระกูลหลายแสนล้านดอลลาร์ กระจายอยู่ในประเทศที่มีชื่อเสียงต่างๆ ทั่วโลก กองทุนทรัสต์ของตระกูลเหล่านี้สามารถรับประกันได้ว่า ตราบใดที่สมาชิกถาวรห้าคนของสหประชาชาติไม่ล้มละลาย และมนุษย์ไม่ได้สูญพันธุ์ ลูกหลานของตระกูลเฟ่ยก็จะไม่มีวันขาดเงินแน่นอน
ก็เพราะว่าด้วยเหตุนี้ เงินสดทั้งหมดที่ตระกูลเฟ่ยสามารถนำออกมาได้นั้น ไม่เกินสองแสนล้านดอลลาร์สหรัฐ
เงินจำนวนนี้ เกือบจะสูงอย่างไม่น่าเชื่อในสายตาของคนทั่วไป แต่เมื่อเผชิญหน้ากับจระเข้ยักษ์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก มันก็เป็นเพียงเนื้อชิ้นเล็กชิ้นน้อยเท่านั้น
ตามตำนานเล่าว่าตระกูลรอธส์ไชลด์ที่ทรงอิทธิพลที่สุด มีทรัพย์สินรวมมากกว่าห้าล้านล้านเหรียญสหรัฐ ซึ่งเกือบเท่ากับผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติของสหรัฐอเมริกาเป็นเวลาสองปีครึ่ง
อย่างไรก็ตาม บางคนในโลกภายนอกรู้สึกว่า ตัวเลขนี้เกินจริงไปอย่างสิ้นเชิง และไม่สามารถเชื่อถือได้เลย
แต่บางคนกลับรู้สึกว่า ตัวเลขนี้ค่อนข้างอนุรักษ์นิยม เมื่อเทียบกับความมั่งคั่งที่แท้จริงของตระกูลรอธส์ไชลด์
อย่างไรก็ตาม เฉพาะผู้จัดการชั้นนำของตระกูลรอธส์ไชลด์เท่านั้นที่ทราบตัวเลขที่แท้จริง
ในเวลานี้ เฟ่ยเจี้ยนจงทำได้เพียงต้องกัดฟันและยืนกรานต่อไป “หนึ่งแสนห้าหมื่นสองพันล้าน!”
หมายเลข 099 ฮั่วหย่วนเจิงยกมือขึ้นอีกครั้ง และพูดด้วยเสียงดังว่า “ผมให้หนึ่งแสนหกหมื่นล้าน!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...