ในขณะนี้ เฟ่ยเจี้ยนจงรู้สึกขุ่นเคืองอยู่ในใจมาก
เขาไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมอีกฝ่ายทั้งๆที่รู้ว่าตัวเองเป็นคนที่ใกล้ตายแล้ว แต่ก็ยังคงกดดันเข้ามาทีละขั้นต่อหน้าโอกาสสุดท้ายของตัวเอง
และทั้งสองฝ่ายก็เป็นคนที่รู้จักกันมานาน แม้มิตรภาพจะไม่ลึกซึ้ง ก็ไม่จำเป็นต้องแย่งชิงกันขนาดนั้น จริงไหม?
ตัวเองอาจจะอยู่ห่างจากความตายเพียงไม่กี่สิบวันเท่านั้น หากไม่คว้าโอกาสนี้ไว้ ชีวิตของเขาจะต้องถึงจุดจบ
แต่อีกฝ่ายหนึ่งอายุแค่ห้าสิบปี ทำไมต้องต่อสู้กับตัวเองด้วยละ?
หากต้องการยาอายุวัฒนะจริงๆ และก็สามารถรอจนถึงปีหน้าได้อย่างแน่นอน
ในช่วงเวลาหนึ่ง แม้กระทั่งเฟ่ยเจี้ยนจงก็รู้สึกว่า อีกฝ่ายต้องการจะฆ่าเขาให้ได้
ฮั่วหย่วนเจิงก็ทำอะไรไม่ได้เช่นกัน แน่นอนว่าเขารู้สถานการณ์ของเฟ่ยเจี้ยนจง แต่ว่า เขาก็มีจุดยืนและความยากลำบากของตัวเอง ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงต้องแข่งขันกับเฟ่ยเจี้ยนจงต่อไปเท่านั้น
เฟ่ยเจี้ยนจงรู้ว่า ตัวเองอยู่ไม่ไกลจากการหมดบัญชีแล้ว และความคิดของเขาก็เริ่มพังทลายลงแล้ว เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเทาว่า “หนึ่ง….. หนึ่งแสนเจ็ดหมื่นล้าน…….”
ล่ายชิงหวาอาจารย์ดูโหงวเฮ้งที่นั่งอยู่ในแถวแรกและไม่ค่อยได้พูด ก็เริ่มมีอารมณ์เล็กน้อยในขณะนี้
เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจเบาๆ “อันที่จริงความยากลำบากของเจี้ยนจงอยู่ที่นี่นั่นเอง…… เขาจะเป็นคู่ต่อสู้ของคนๆ นั้นได้อย่างไร…….”
ฮั่วหย่วนเจิงกำลังจะเสนอราคา และคนรับใช้ที่อยู่ข้างๆ เขาก็กระซิบเบาๆ ว่า “คุณชายใหญ่ ท่านต้องยืนยันปัญหานั้นก่อนค่อยเสนอราคาหรือไม่? มิฉะนั้นมันจะไม่……”
ฮั่วหย่วนเจิงโบกมือ และพูดอย่างจริงจังว่า “ก่อนที่จะถามคำถามนั้น ผมจะต้องเกทับคุณท่านเฟ่ยลงไปก่อน ไม่เช่นนั้น เงื่อนไขจะยากต่อการทำให้เจ้าของที่อยู่เบื้องหลังยาอายุวัฒนะในครั้งนี้สนใจได้”
หลังจากพูดจบ เขาก็ถอนหายใจ ส่ายหัวแล้วพูดว่า “ช่างมัน ก็ทำให้คุณท่านเฟ่ย ตายใจให้เร็วกว่านี้หน่อยเถอะ”
หลังจากพูดเช่นนี้แล้ว เขาก็ยกมือขึ้นอีกครั้ง เขย่าสองนิ้ว แล้วพูดอย่างสงบว่า “สองแสนล้าน!”
คำพูดเบาๆ สามคำที่เขาเปล่งออกมา ดังก้องในหูของทุกคนเหมือนฟ้าร้อง
ใครจะคิดล่ะว่า ราคาของยาอายุวัฒนะหนึ่งเม็ด จะสามารถประมูลได้ถึงสองแสนล้านเหรียญ!
เรื่องนี้แม่ง ทำให้ทุกคนเกิดภาพหลอนที่ไม่จริงต่อในโลกนี้เลยทีเดียว
เรื่องที่เกิดขึ้นอยู่ที่นี่ในวันนี้ หลังเดินออกจากประตูนี้ไป ไปเล่าให้ใครฟัง อีกฝ่ายก็จะไม่มีวันเชื่ออย่างแน่นอน
อย่างไรก็ตาม ความเป็นจริงนั้นวิเศษมากขนาดนี้แหละ
ยาเม็ดที่ชื่อว่ายาอายุวัฒนะ ถูกทุบจนสูงถึงสองแสนล้านเหรียญสหรัฐ โดยกลุ่มเศรษฐีที่ใกล้เสียชีวิตในไม่ช้า
หลังจากพูดจบ สายตาของเธอก็มองไปที่เฟ่ยเจี้ยนจงโดยจิตสำนึก
เพราะยังไง หลังจากที่ราคาทะลุถึงหนึ่งแสนล้านดอลลาร์สหรัฐ มันก็แทบจะเป็นการต่อสู้ระหว่างพวกเขาทั้งสองไปแล้ว
เฟ่ยเจี้ยนจงรู้สึกเจ็บปวดอย่างมาก สำหรับเขาแล้ว เงินสอง แสนล้านเหรียญนั้น เป็นเพียงหนึ่งส่วนห้าของทรัพย์สินของครอบครัวเขา
อย่างไรก็ตาม มันกลับถึงขีดจำกัดเงินสดที่เขาจะสามารถจ่ายได้แล้ว
อีกอย่าง เดิมทีตระกูลเฟ่ยก็จะไม่ได้สำรองเงินสดไว้มากขนาดนั้น
ในครั้งนี้เพื่อให้แน่ใจว่าการประมูลยาอายุวัฒนะจะเป็นไปได้อย่างราบรื่น จึงตั้งใจสำรองเงินสองแสนล้านเหรียญสหรัฐในธนาคารสวิส
อีกอย่างเฟ่ยเจี้ยนจงก็รู้สึกว่า เงินสำรองสองแสนล้านเหรียญสหรัฐ เพียงพอที่ตัวเองจะเอาชนะยาอายุวัฒนะได้แล้ว
และการชำระเงินในสกุลดอลลาร์สหรัฐฯทั่วโลกก็ไม่จำเป็นต้องได้รับการตรวจสอบ ด้วยคำสั่งเดียว ธนาคารสวิสก็สามารถชำระเงินได้ทันที
อย่างไรก็ตาม คำพูดเบาๆ สามคำของฮัวหย่วนเจิงนั้น มันก็เทียบเท่ากับเงินสดทั้งหมดที่เขาเตรียมไว้
นั่นก็หมายความว่า เฟ่ยเจี้ยนจงหมดบัญชีแล้ว และก็ไม่สามารถเล่นเกมต่อไปได้อีกแล้ว

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...