ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3830

สามแสนล้านเหรียญ......

ทุกคนในสถานที่แทบจะเป็นลมไปเลย

หลายคนต่างสงสัยว่า คนคนนี้เป็นใครกันแน่ และทำไมเขาถึงนำเงินมากมายขนาดนี้ออกมาได้!

อีกอย่าง บนพื้นฐานของราคาซื้อขาย ตัวเองก็ได้ยกระดมเงินไปอีกแปดหมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ เพียงเพื่อจะนำยาอายุวัฒนะเม็ดนี้ออกไป.......

หรือว่า เขาจะซื้อยาอายุวัฒนะเม็ดนี้ให้กับคนอื่น?!

ซ่งหวั่นถิงก็รู้สึกสับสนเล็กน้อยในทันใด

เพราะเธอรู้ว่า ยาอายุวัฒนะจะต้องกลืนลงไปทันทีคือกฎข้อที่เย่เฉินกำหนดขึ้นมาเอง

อย่างไรก็ตาม คราวนี้เป็นเงินพิเศษที่เพิ่มขึ้นอีกแปดหมื่นล้านดอลลาร์

เพียงแค่รายได้เสริมก้อนนี้อย่างเดียว มันก็มากกว่าทรัพย์สินของตระกูลซ่งทั้งหมดแล้ว

ดังนั้น เธอจึงไม่กล้าที่จะตัดสินใจด้วยตัวเอง

ในขณะนี้ เฉินจื๋อข่ายก็ตะลึงไปเลยเช่นกัน

เขามองดูเย่เฉินโดยจิตสำนึก กลืนน้ำลาย แล้วเอ่ยปากถามว่า “คุณชาย....... นี่....... ควรจะทำอย่างไร.......”

เย่เฉินมองไปที่ฮั่วหย่วนเจิงบนจอมอนิเตอร์ในเวลานี้ ยิ้มเล็กน้อย และกล่าวว่า “อยากจะนำยาอายุวัฒนะออกไป มีวัตถุประสงค์เพียงสองประการ หรือไม่ก็จะนำออกไปให้คนอื่นทาน หรือไม่ก็นำออกไปพยายามเลียนแบบ”

หลังจากพูดแล้ว เย่เฉินก็พูดอีกครั้งว่า “ผมรู้สึกว่า เขาจะมีโอกาสเป็นแบบที่หนึ่งมากกว่า”

ทันทีหลังจากนั้น เขาก็หยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมา และพูดว่า “หวั่นถิง ปฏิเสธเขา! และบอกเขาไปอีกว่า ในการประมูลครั้งนี้ กฎและความเป็นธรรมอยู่เหนือสิ่งอื่นใด! ให้สองทางเลือกแก่เขา หรือไม่ก็จ่ายสองแสนสองหมื่นล้านเหรียญดอลลาร์ทันที และก็กินยาอายุวัฒนะลงไปทันที ตามกฎระเบียบ หรือไม่ก็ล้มเลิกประมูลไป!”

เมื่อซ่งหวั่นถิงได้ยินคำพูดนี้ เธอก็ตกตะลึงไปเลยทั้งคน

เธอไม่ได้คาดคิดว่า การปฏิเสธของเย่เฉินจะตรงไปตรงมาเช่นนี้

มันคือเงินแปดหมื่นล้านดอลลาร์เลยทีเดียวนะ!

อย่างไรก็ตาม เธอก็รู้ด้วยว่า ในเมื่อเย่เฉินได้ตัดสินใจไปแล้ว แน่นอนว่าตัวเองก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะพูดอะไรอีกต่อไป

ดังนั้น เธอจึงมองไปที่ฮั่วหย่วนเจิงทันที และพูดอย่างเย็นชาว่า “หมายเลข 099 กฎของเรามีความชัดเจนมาก ไม่ว่าผู้ใดก็ตามที่ชนะการประมูลยาอายุวัฒนะได้ ก็จะต้องกินลงไปด้วยตัวเองทันที และกฎข้อนี้จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลงเด็ดขาด! ในการประมูลของเรา กฎและความเป็นธรรม อยู่เหนือกว่าสิ่งอื่นใด!”

และหัวใจของเขาก็ทำงานรวดเร็วขึ้นเช่นกัน

“ที่ผมมาที่นี่ในครั้งนี้ เพื่อสำรวจความจเป็นริงของยาอายุวัฒนะ”

“ถ้าสิ่งนี้เกินจริงเกินไป งั้นหลังจากที่ดูจบแล้ว ผมก็จะกลับไปตอบคำสั่งในทันที”

“ถ้าสิ่งนี้วิเศษอย่างที่พูดจริง งั้นผมก็ต้องซื้อมันกลับไปให้ได้ด้วยทุกวิถีทาง”

“ประเด็นคือ ต้องซื้อมันกลับไป!”

“ถ้าซื้อกลับไปไม่ได้ เงินสองแสนสองหมื่นล้านดอลลาร์ ผมนำมาใช้แล้วก็กินมันก่อน กลับไปแล้วผมจะตอบคำถามกับคนในครอบครัวของผมได้อย่างไร?”

“อีกอย่าง ในตอนนี้ผมยังอ่อนอยู่ขนาดนี้ การใช้จ่ายเงินจำนวนมากขนาดนี้ และกินยาอายุวัฒนะเต็มเม็ดเช่นนี้ มันก็จะกระตุ้นความไม่พอใจและความริษยาจากคนอื่นๆ ในครอบครัวอย่างแน่นอน และในเวลานั้นมันก็จะกลายเป็นปัญหาเพราะมันขึ้นมา”

“ดังนั้น ถ้าคืนนี้ผมไม่สามารถนำยาอายุวัฒนะออกไปได้ ผมก็ไม่สามารถซื้อมันมากินเองได้อย่างแน่นอน........”

“อย่างไรก็ตาม ผมชนะมันได้อย่างยากลำบาก และยังทำให้ลุงเฟ่ยขุ่นเคืองเพราะเรื่องนี้ด้วย ถ้าสุดท้ายไม่ได้อะไรเลย ในใจของผม....... จะรู้สึกไม่เต็มใจมากจริงๆ!”