นาทีนี้ เฟ่ยเจี้ยนจงรู้สึกเจ็บปวดใจอย่างมาก
เขาไม่นึกเลยว่า เมื่อก่อนในสายตาของเขา ลูกชายคนโตที่ให้ความสำคัญกับความรู้สึก ความรักในครอบครัว และรับฟังคำสั่งของตัวเขาเองทุกอย่าง กลับคิดที่อยากจะให้ตนตายตั้งนานแล้ว
ตอนนี้เขาเดินทางหลายพันไมล์มาที่จินหลิง เพื่อแสวงหาอายุยืน นี่ทำให้ลูกชายคนโตโกรธแน่นอน
ดังนั้นในเวลานี้ จู่ๆ เขาก็ไม่ไว้หน้า และเผยโฉมหน้าที่แท้จริงออกมา
ถึงแม้เฟ่ยเจี้ยนจงจะไม่ยอมอย่างยิ่ง แต่เขาก็เข้าใจเช่นกันว่า ในเมื่อลูกชายคนโตรับตำแหน่งได้สำเร็จ และมีสมาชิกคณะกรรมการเกือบทั้งหมดลงคะแนนเห็นชอบ มันก็พิสูจน์ได้ว่า เขาต้องควบคุมสถานการณ์ในสหรัฐอเมริกาอย่างสมบูรณ์แล้ว และมีความมั่นใจเพียงพอ ที่ทำให้ตนไม่สามารถต่อต้านได้
สมาชิกคณะกรรมการจำนวนมากต่างสนับสนุนเขา มันก็แสดงให้เห็นอีกระดับหนึ่งว่า ในใจของสมาชิกคณะกรรมการ ตนได้สูญเสียความไว้วางใจไปแล้ว
อย่าว่าแต่ตอนนี้คนชราอย่างตนตายแล้ว และไม่มีเรี่ยวแรงดิ้นรนแล้ว ถึงแม้ตนจะยังมีเรี่ยวแรง ก็ไม่มีความหวังว่าจะพลิกสถานการณ์ในตอนนี้ได้อย่างแน่นอน
ยังไงซะ ตอนนี้ตนอยู่ห่างจากสหรัฐอเมริกาหลายหมื่นกิโลเมตร และคนสนิทของตนถูกลูกชายคนโตกำจัด ในสถานการณ์นี้ แม้ว่าเขาจะกลับไปได้ แล้วจะเอาอะไรไปสู้กับเขา?
ดังนั้น เขาจึงระงับความโกรธไว้ในใจ และพูดว่า:"ได้! ในเมื่อแกเตรียมไว้ให้ฉันแล้ว งั้นหลังจากที่ฉันตาย ก็ฝังฉันไว้ที่บ้านเกิด ฉันอยากหลับยาวไปกับพ่อแม่ตลอดไป"
อีกฝ่ายกล่าวขอโทษ:"ขอโทษครับพ่อ ผมหาสุสานที่สหรัฐอเมริกาให้พ่อเสร็จแล้ว ผมเลือกสุสานที่แพงที่สุดในสหรัฐอเมริกา เพื่อนรอบๆสุสานของพ่อ ส่วนมากจะเป็นประธานาธิบดีคนก่อนๆ และกลุ่มผู้มีอำนาจทางการเงินสูงสุดของอเมริกา ต่อไปพ่อหลับยาวที่นี่ เชื่อว่าพ่อจะต้องพอใจอย่างมาก"
พูดจบ เขาเปลี่ยนน้ำเสียง พูดอย่างเย็นชาว่า:"แต่ว่าพ่อครับ ผมมีเรื่องอยากจะบอกพ่อล่วงหน้าให้ชัดเจน ทางด่านศุลกากรผมได้คุยไว้หมดแล้ว และมีคนที่ผมจัดให้เฝ้าที่ท่าเรือ ถ้าพ่อกับคนอื่นๆ ไม่กลับมาโดยไม่ได้รับอนุญาต งั้นหลังจากพ่อไป ผมก็จะไม่ทำให้ครอบครัวเข่อซินลำบากใจ แต่ถ้าพ่อและคนอื่นๆ กล้าแอบกลับมา ก็อย่ามาโทษผมที่ไม่ไว้หน้าแล้วกัน!"
เฟ่ยเจี้ยนจงรู้ว่า ตอนนี้ตนไม่มีกำลังที่จะกอบกู้กลับมาโดยสิ้นเชิง เพื่อไม่ให้ครอบครัวของเฟ่ยเข่อซินหลานสาวของตนเข้ามาเกี่ยวพันด้วย เขาก็พูดขึ้นทันทีว่า:"ได้! ฉันตกลง! หลังจากที่ฉันตาย ให้เข่อซินพาร่างของฉันกลับไป!"
"โอเค!"อีกฝ่ายก็ยิ้มตอบอย่างได้ใจ:"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นเราก็ตกลงกันแล้วนะ ผมออกคำสั่งให้เรียกเครื่องบินของพ่อและเข่อซินกลับมา เมื่อหนึ่งชั่วโมงที่แล้ว ในช่วงเวลานี้พ่อพักผ่อนให้สบายในประเทศ หลังจากพ่อร้อยปีแล้ว ให้เข่อซินติดต่อผม แล้วผมจะส่งเครื่องบินไปรับพ่อกลับมา!"
พูดถึงนี้ อีกฝ่ายก็วางสายไปเลย
หลังจากนิ่งอยู่กับที่หลายวินาที เฟ่ยเจี้ยนจงก็ยื่นมือถือให้เจ้าหน้าที่ และพูดอย่างหมดแรง:"ขอโทษครับ ผมขอประกาศสละสิทธิ์……"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...