ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3838
เฟ่ยเข่อซินรู้ว่า ในเมื่อเย่เฉินออกคำสั่งแล้ว ก็จะไม่เฝ้าดูเฉยๆ แน่อน
ดังนั้นเธอจึงรีบตามพนักงานไป และรีบวิ่งไปที่ชั้นหนึ่ง
ห้องวีไอพีที่ชั้นหนึ่งอยู่ใกล้กับห้องจัดเลี้ยงมาก
ตอนนี้หยวนจื่อซูได้พาเฟ่ยเจี้ยนจงที่ใกล้จะตายมาที่นี่แล้ว
ในไม่ช้าพนักงานก็พาเฟ่ยเข่อซินมา
ทันทีที่เฟ่ยเข่อซินเข้ามา ก็ไม่สนใจ2ตัวตนของเธออีกแล้ว รีบวิ่งเข้าไปหาเฟ่ยเจี้ยนจงทันที และถามเสียงสะอื้นว่า:"คุณปู่…...คุณปู่ตื่นสิ…...หนูคือเข่อซิน คุณปู่ได้ยินที่หนูพูดไหมคะ?"
หยวนจื่อซูถอนหายใจและพูดว่า:"คุณเข่อซิน ลมหายใจของคุณท่านเฟ่ยอ่อนแอมาก กลัวว่า…...กลัวว่าคงจะไม่รอดแล้ว……"
เฟ่ยเข่อซินหลั่งน้ำตา และพูดสะอื้นว่า:"ไม่น่ะ......คุณเย่ไม่ยอมให้ปู่ตายแบบนี้หรอก...... เขาต้องมีวิธีแน่นอน…...เขาต้องมีแน่นอน......"
หยวนจื่อซูถอนหายใจ:"ผมว่ายาอายุวัฒนะนั้นสามารถฟื้นคืนชีพได้จริงๆ แต่…...แต่ตอนนี้คุณท่านเฟ่ย......เกรงว่าคงจะไม่มีเงินซื้อแล้ว…..."
เฟ่ยเข่อซินก็รู้ว่า ตอนนี้คุณปู่ถูกลุงใหญ่แย่งชิงอำนาจ และด้วยสไตล์การทำงานของลุงใหญ่ จะดักโอกาสในการโต้กลับทั้งหมดแน่นอน
ในสถานการณ์เช่นนี้ คุณปู่จะซื้อยาอายุวัฒนะได้อย่างไร…...
ยิ่งไปกว่านั้น เฟ่นเข่อซินก็ไม่มั่นใจ ไม่กล้ามั่นใจว่าเย่เฉินจะต้องนำยาอายุวัฒนะให้คุณปู่อย่างแน่นอน
ยังไงซะ ราคาของยาอายุวัฒนะนี้มันสูงเกินไปจริงๆ น้ำใจของคนเล็กๆ น้อยๆ ที่เธอสะสมมาก่อนหน้านี้ อาจจะน้อยเกินไป จนไม่สามารถทำอะไรได้
ในตอนที่เธอรู้สึกสับสน และไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร ประตูห้องวีไอพีก็ถูกเปิดออก มีร่างสูงเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว
เฟ่ยเข่อซินหันกลับมามอง และเห็นว่าคนที่มาคือเย่เฉินจริง ๆ ดังนั้นจึงรีบวิ่งไปตรงหน้าเขา ร้องไห้และคุกเข่าขอร้อง:"คุณเย่ ได้โปรดช่วยปู่ของฉันด้วย......ขอแค่คุณยอมช่วยเขา ฉันยอมรับใช้คุณตลอดชีวิตเพื่อตอบแทนความเมตตาของคุณ……"
เย่เฉินพยักหน้า และพูดว่า:"รีบเชิญท่านล่ายเข้ามา"
หลังจากนั้น ทหารนายนั้นของสำนักว่านหลงเชิญล่ายชิงหวาที่มีท่าทางกังวลเข้ามา
เย่เฉินถามอย่างสุภาพว่า:"ท่านล่าย ท่านมาที่นี่ได้อย่างไร?"
ล่ายชิงหวารีบพูดว่า:"เมื่อกี้ฉันเห็นเจี้ยนจงอาเจียนเป็นเลือดจนหมดสติไป ฉันไม่สบายใจ"
ขณะที่เขาพูด ก็รีบหันไปมองเฟ่ยเจี้ยนจงที่กำลังจะตาย และอดไม่ได้ที่จะถามว่า:"คุณเย่ สถานการณ์ในตอนนี้ของเจี้ยนจง คุณมีวิธีแก้ไหม?"
เย่เฉินเหลือบมองเฟ่ยเจี้ยนจง แล้วมองเฟ่ยเข่อซิน
เฟ่ยเจี้ยนจงในเวลานี้ ใกล้จะตายแล้ว และเหลือเพียงลมหายใจสุดท้ายเท่านั้น
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...