ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3847

ไม่กี่นาทีต่อมา เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายคนยกเปลหามด้วยความตื่นตระหนก ยกเฟ่ยเจี้ยนจงออกจากห้องวีไอพี เดินผ่านห้องโถงของการประมูลโดยตรง และออกจากห้องจัดเลี้ยงต่อหน้าต่อตาทุกคนอย่างรวดเร็ว

รปภ.รีบวิ่งไป และตะโกนไปด้วย:"รีบหลีกไป คนไข้ไม่ไหวแล้ว ต้องถูกส่งตัวไปที่โรงพยาบาลเพื่อรับการรักษาฉุกเฉินเดี๋ยวนี้!"

เฟ่ยเข่อซินรีบวิ่งตามข้างๆ ร้องไห้หนักมากตั้งนานแล้ว

ทุกคนที่งานประมูล จ้องมองพนักงานพาเฟ่ยเจี้ยนจงออกไปอย่างงงงัน และอดไม่ได้ที่จะพูดพึมพำ

เมื่อกี้เนื่องจากเฟ่ยเจี้ยนจงหมดสติกะทันหัน การประมูลทั้งหมดจึงหยุดชั่วคราว ไม่นึกเลยว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

หลังจากนั้น ขบวนรถที่เฉินจื๋อข่ายจัดไว้ ก็สั่งเฟ่ยเจี้ยนจงไปโรงพยาบาลทันที

สองปู่หลานเฟ่ยเจี้ยนจงไปแล้ว และเย่เฉินซึ่งอยู่ในห้อง VIP พูดกับล่ายชิงหวาว่า:"ท่านล่าย ถ้าลูกคนโตของตระกูลเฟ่ยพบว่าคุณท่านเฟ่ยและเฟ่ยเข่อซินหายตัวไป ไม่แน่พวกเขาอาจจะกดดันถามรายละเอียดกับท่าน ถึงตอนนั้นท่านคงต้องทนต่อแรงกดดัน"

ลายชิงหวาพูดด้วยรอยยิ้มว่า:"คุณชายเย่ไม่ต้องกังวล ไอ้สารเลวตระกูลเฟ่ยนั้นไม่กล้าทำอะไรกับฉันหรอก อีกอย่างฉันไม่ได้ตามไปโรงพยาบาล หลังจากที่พวกเขาไปโรงพยาบาลแล้วหายไป ถามฉันไปจะมีประโยชน์อะไร? ฉันไม่รู้อะไรเลย"

เย่เฉินยิ้มและพยักหน้า พูดว่า:"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นกระผมก็โล่งใจแล้วครับ"

ล่ายชิงหวายิ้ม และถามเขาว่า:"จริงสิ คุณชายเย่ ไม่รู้ว่าที่คุณไปสหรัฐอเมริกาครั้งนี้ จะไปไหนเหรอครับ?"

เย่เฉินตอบว่า:"ผมต้องพาภรรยาไปเรียนเพิ่มเติมที่พรอวิเดนซ์"

ล่ายชิงหวาร้องอุทานว่า:"พรอวิเดนซ์อยู่ฝั่งตะวันออก ฉันอยู่บนชายฝั่งตะวันตก และมีระยะทางมากกว่า 4,000 กิโลเมตร แต่ถ้าคุณชายเย่มีเวลา ยินดีต้อนรับมาเที่ยวลอสแองเจลิส และฉันจะดูแลอย่างดีแน่นอน!"

เย่เฉินส่ายหัว และพูดว่า:"ช่างเถอะ ไม่มีอะไรให้ดู แม้ว่าผมจะไม่รู้ว่าตระกูลอานเป็นศัตรูหรือมิตร แต่ผมรู้ว่าทั้งตระกูลอานค่อนข้างดูถูกพ่อของผมมาก ตอนแรกแม่ของผมไม่ลังเลที่จะตัดขาดกับตระกูล เพื่อแต่งงานกับเขา และหลายปีหลังจากนั้น ก็ไม่ค่อยมีความสัมพันธ์อะไรกับตระกูลอานมาก ดังนั้น ผมเดาว่าพวกเขาคงจะไม่ค่อยชอบผมเท่าไหร่ จะหาเรื่องให้ลำบากใจทำไม?"

ล่ายชิงหวาพูดอย่างจริงจังว่า:"ถ้าตระกูลอานรู้ความสำเร็จในปัจจุบันของคุณ คงจะไม่ได้ไม่ชอบคุณอย่างที่คุณพูดอย่างแน่นอน"

เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้มว่า:"หากเป็นเพราะยาอายุวัฒนะ หรือเหตุผลอื่นๆ ที่ทำให้พวกเขาเปลี่ยนมุมมองผมใหม่ และห่วงใยผม งั้นก็ไม่เจอเลยดีกว่า คำโบราณกล่าวว่า"ลำบากยากจนท่ามกลางความเจริญย่อมไร้คนถามถึง ร่ำรวยสูงศักดิ์ในป่าลึกย่อมมีมิตรสหาย" ผมไม่อยากให้สิ่งนี้เกิดขึ้นกับผม"

ล่ายชิงหวาครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า:"อานโฉงชิวมาเข้าร่วมการประมูลแบบไม่ปกปิดตัวตน คาดว่าคงจะมีใครในตระกูลอานมีปัญหาทางร่างกาย อาจเป็นคุณตาของคุณ ฉันกังวลว่าถ้าคุณไม่ยื่นมือ เผื่อคุณตาของคุณหรือคนอื่นๆ เกิดอะไรขึ้นมา คุณจะรู้สึกไม่สบายใจ……"

เย่เฉินโบกมือ:"ไม่มีอยู่จริงหรอก ตอนนั้นพวกเขาไม่เกรงใจพ่อของผมเลย และทำให้แม่ของผมลำบากในทุกวิถีทาง แม้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับพวกเขาจริงๆ ผมก็จะไม่รู้สึกไม่สบายใจ"

พูดไป เย่เฉินก็พูดนิ่งๆว่า:"นอกจากนี้ ถ้าคนใดคนหนึ่งในนั้น เกิดเหตุฉุกเฉินจริงๆ งั้นเขาจะมาด้วยตัวเองแน่นอน แทนที่จะขอให้น้าชายใหญ่ของผมมาซื้อยาอายุวัฒนะไป คิดๆ แล้ว ถ้าเกิดอะไรขึ้นจริงๆ สถานการณ์คงไม่วิกฤติเกินไป!"