ในมุมมองของเย่เฉิน ในเมื่อไม่รู้ว่าตระกูลอานศัตรูหรือมิตรอย่างชัดเจน งั้นตนก็ไม่จำเป็นต้องเปิดเผยตัวตนเอง
ส่วนมีใครในตระกูลอานต้องการยาอายุวัฒนะกันแน่ ตอนนี้เขาไม่อยากสืบหา
ล่ายชิงหวาก็รู้สึกว่าสิ่งที่เย่เฉินพูดนั้นสมเหตุสมผลมาก ในเมื่อตระกูลอานสามารถให้อานโฉงชิวมาหาความจริงได้ มันก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า ความต้องการยาอายุวัฒนะของพวกเขานั่น ไม่เร่งด่วนนัก
มิฉะนั้น คงจะมาด้วยตัวเองเหมือนเฟ่ยเจี้ยนจงแล้ว
ดังนั้น เขาจึงคำนับมือให้เย่เฉิน และพูดด้วยรอยยิ้มว่า:"คุณชายเย่ งั้นฉันกลับเข้างานก่อนนะ"
เย่เฉินพยักหน้า และกล่าวว่า:"ท่านกลับไปรอก่อน ผมจัดการบางอย่างเสร็จ ก็จะให้งานประมูลดำเนินต่อ"
จากนั้น ล่ายชิงหวากล่าวอำลา ออกจากห้องวีไอพีทันที
หลังจากที่ล่ายชิงหวาออกไป เย่เฉินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา และโทรหาเฮ่อจือชิว ที่รับผิดชอบบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัด พอรับสาย ก็ถามเธอโดยตรงว่า:"จือชิว ช่วงนี้มีเรือลำที่ไปตะวันออกกลางบ้างไหม?"
"มีค่ะ"เฮ่อจือชิวรีบพูดว่า:"อาหารชุดที่คุณสัญญาว่าจะให้ซีเรีย ชุดแรกได้บรรจุไว้ที่ท่าเรือเมืองไห่แล้วค่ะ และจะออกเดินทางในอีกสองวันข้างหน้า"
เย่เฉินพูดขึ้นทันทีว่า:"ตอนนี้เธอเลือกกัปตันและลูกเรือ รวมถึงเจ้าหน้าที่เครื่องยนต์ที่น่าเชื่อถือที่สุด ให้พวกเขาเริ่มเตรียมการตอนนี้ พยายามออกเรือคืนนี้ เดี๋ยวฉันจะขอให้ทหารของสำนักว่านหลงพาคนสองคนไป จากนั้นนำเรือลำนี้ไปตะวันออกกลาง ต้องทำหน้าที่รักษาความลับอย่างเคร่งครัด"
เฮ่อจือชิวได้ยินคำสั่งของเย่เฉิน ก็ไม่ถามรายละเอียดใดๆ และพูดทันทีว่า:"ได้ค่ะคุณเย่ ฉันจะเตรียมการเดี๋ยวนี้ และการเดินเรือคงจะออกเดินทางภายในสองชั่วโมงอย่างเร็วที่สุด ทางคุณจะส่งคนมาตอนไหนคะ?"
เย่เฉินดูเวลา และพูดว่า:"ฉันจะจัดเฮลิคอปเตอร์เพื่อส่งพวกเขาไปที่นั่น ถ้าเร็วล่ะก็ คงแค่ชั่วโมง สองชั่วโมง"
เฮ่อจือชิวพูดอย่างสบายๆ:"งั้นฉันจะจัดการเดี๋ยวนี้ ให้พวกเขาเตรียมออกเรือ นอกจากนี้ ฉันจะให้พวกเขาแยกพื้นที่ใช้งานของเรือออกสองส่วน และจะไม่ให้ใครไปยังพื้นที่นั้น"
พูดจบ จู่ๆ ก็นึกอะไรบางอย่างได้ และรีบถามว่า:"ต้องเตรียมหนังสือเดินทางไหม?"
หากผ่านด่านศุลกากร และออกนอกประเทศตามปกติ จะต้องเตรียมหนังสือเดินทาง ซึ่งจะใช้สำหรับเข้าและออกอย่างแน่นอน
แต่ว่า หากเดินทางออกนอกประเทศผ่านช่องทางที่ผิดปกติ หนังสือเดินทางนั้นก็ไร้ประโยชน์
เย่เฉินพูดว่า:"ไม่จำเป็นต้องเตรียมหนังสือเดินทาง พวกคุณทุกคนเดินทางโดยเรือข้ามคืน ทางนั้น ฉันจะให้ว่านพั่วจวินรอรับ"
"ได้ค่ะ คุณเย่!"ซูรั่วหลีพยักหน้าทันทีและพูดว่า:"ถ้าอย่างนั้นฉันจะไปจัดการเดี๋ยวนี้"
หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อย เย่เฉินจึงกลับห้องตรวจสิบ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...