ในห้องตรวจสอบ ณ เวลานี้ จะเห็นได้ว่าสถานที่ประมูลเงียบ และทุกคนต่างอดทนรอให้การประมูลกลับมาดำเนินการอีกครั้ง แต่เบอร์นาร์ด อาร์โนลต์กำลังเกาหัวอย่างใจร้อน
คืนนี้อารมณ์ของเขาขึ้นลงหลายครั้ง และในที่สุดก็ถึงจุดสูงสุด ในตอนที่เฟ่ยเจี้ยนจงประกาศขอสละสิทธิ์ แต่เมื่อเวลาผ่านไป อารมณ์ของเขาเริ่มรู้สึกกังวลอีกครั้ง เพราะกลัวว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นอีก
ในเวลานี้ ในที่สุดซ่งหวั่นถิงก็ได้รับคำสั่งจากเย่เฉิน และพูดใส่ไมโครโฟนว่า:"ทุกท่าน หมายเลข 035 ถูกส่งตัวไปที่โรงพยาบาลเพื่อรับการรักษาฉุกเฉินเนื่องจากเจ็บป่วยกะทันหัน ทำให้ตัวเขาเองประกาศขอสละสิทธิ์ การแข่งขันยาอายุวัฒนะเม็ดสุดท้ายนี้ เราจะให้โอกาสในการซื้อยาอายุวัฒนะนี้ โดยหมายเลข 016แทน"
เมื่อเบอร์นาร์ด อาร์โนลต์ได้ยินแบบนี้ เขากำหมัดแน่นด้วยความตื่นเต้นและชกสองสามครั้งกลางอากาศ
ถ้าไม่ใช่เพราะกลัวจะผิดกฎ เขาคงจะตะโกนหลายครั้งเพื่อแสดงความปิติยินดี
ทันใดนั้น ซ่งหวั่นถิงมองมาที่เขา และถามว่า:"หมายเลข 016 คุณยินดีซื้อยาอายุวัฒนะเม็ดสุดท้ายนี้ ด้วยราคา 72 พันล้านดอลลาร์หรือไม่?"
"ผมยินดี! ผมยินดี!"เบอร์นาร์ด อาร์โนลต์โพล่งออกมาอย่างตื่นเต้น:"กรุณาเอาโทรศัพท์มาให้ผม ผมจะจัดการการชำระเงินเดี๋ยวนี้!"
ซ่งหวั่นถิงพยักหน้า และพูดว่า:"หมายเลข 016 ในเมื่อคุณยืนยันแล้ว งั้นคุณจะเป็นตัวเลือกแรกในการซื้อยาอายุวัฒนะ"
เมื่อพูดถึงนี้ ซ่งหวั่นถิงก็พูดอีกว่า:"แต่ว่า เมื่อกี้เจ้าของยาอายุวัฒนะเพิ่งจะยืนยันบางอย่างกับฉันว่า ใครก็ตามที่ซื้อยาอายุวัฒนะนี้ จะต้องจ่ายในราคาของการประมูลสำเร็จ มีเพียงคุณเท่านั้น ที่จะต้องมีรอบการแจกจ่ายก่อนที่คุณจะสามารถซื้อยาอายุวัฒนะได้"
"แจกจ่ายอีกแล้วเหรอ? !" เบอร์นาร์ด อาร์โนลต์แทบทรุด เขาพูดด้วยสีหน้าเศร้าว่า:"ก่อนหน้านี้มีพนักงานสองคนให้ผมแจกจ่ายสินค้ามากกว่า 300 ล้านดอลลาร์สหรัฐแล้ว! ทำไมถึงให้ผมแจกจ่ายสินค้าอีกล่ะ?"
"นั่นสิ!"มีคนพูดขึ้นทันทีว่า:"เขาทำเงินได้หลายหมื่นล้านดอลลาร์ ผ่านระบบการรวมกลุ่มและการขายสินค้าที่หลอกลวง และวันนี้ก็ถึงเวลาที่เขาจะได้ลิ้มรสสิ่งที่ตัวเองทำบ้าง!"
ในเวลานี้ ซ่งหวั่นถิงเผชิญกับความประหลาดใจของเบอร์นาร์ด อาร์โนลต์ และพูดนิ่งๆว่า:"หมายเลข 016 ระบบการจัดจำหน่ายนั้นเป็นสิ่งที่ของคุณทำให้ก้าวไกลเอง แบรนด์มากมายภายใต้บริษัทของคุณใช้ระบบการจัดจำหน่ายอย่างมั่นใจ ไม่ว่าการตลาดจะต่อต้านคุณอย่างไร คุณก็เชื่อมั่นในการกระทำของตัวเอง อดทนให้สุด ดังนั้นเจ้าของยาอายุวัฒนะครั้งนี้ ก็บอกว่าจะดูแลคุณเป็นพิเศษแน่นอน"
ซ่งหวั่นถิงพูดอีกว่า:"นอกจากนี้ ก่อนหน้าให้คุณแจกจ่ายสินค้า ก็เพื่อให้มีคุณสมบัติในการเข้าร่วมงานประมูล และตอนนี้ให้คุณแจกจ่ายสินค้า ก็เพื่อซื้อยาอายุวัฒนะ นี่เป็นระดับที่แตกต่างกัน ไม่ควรพูดรวมกัน"
"ถ้าคุณอยากได้ยาอายุวัฒนะนี้ ก็ต้องยอมรับการแจกจ่าย มิฉะนั้น ยายาอายุวัฒนะจะแบ่งออกเป็นสี่ส่วน และดำเนินการประมูลต่อไปในงาน"
"และแน่นอน ในเวลานั้น คุณสามารถเข้าร่วมการประมูลต่อได้ แต่ฉันอยากเตือนคุณว่า ถ้าคุณประมูลสำเร็จ ก็ต้องกระจายสินค้าเช่นกัน!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...