ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3865

ในเวลานี้ อานโฉงชิวกำลังนั่งอยู่บนโซฟาในห้องพักของโรงแรม ในมือถือยันต์ขลังที่เย่เฉินเป็นคนทำขึ้นเองเอาไว้อยู่ จากนั้นก็มองไปที่ฉากยามค่ำคืนของจินหลิงนอกหน้าต่างและรู้สึกเศร้าใจ

การมาครั้งนี้ ไม่ได้ยาอายุวัฒนะกลับไปด้วย นี่ถือเป็นเรื่องที่น่าเสียดายอย่างยิ่งของเขา

ยิ่งไปกว่านั้น ก่อนที่เขาจะเข้าร่วมการประมูล เขาได้ลงทะเบียนโดยใช้ตัวตนของ "ฮั่วหย่วนเจิง" ผู้จัดงานประมูลได้ผูกเอาใบหน้าของเขาเข้าไว้กับตัวตนของ "ฮั่วหย่วนเจิง" อย่างแน่นหนา อีกทั้งยังถูกลิดรอนสิทธิ์ในการเข้าร่วมการประมูลยาอายุวัฒนะในปีหน้าอีกด้วย

แม้ว่าปีหน้าเขาจะกลับมาด้วยตัวตนอื่น แต่ใบหน้านี้ก็ไม่มีทางที่ผู้จัดงานจะไม่จดจำเอาไว้

กล่าวคือ จากนี้ไปเขาจะไม่มีสิทธิ์เข้าร่วมการประมูลอีกในอนาคต

หากในอีกไม่กี่ปี เขากำลังจะตายและต้องการยาอายุวัฒนะเพื่อต่อชีวิตเช่นกันขึ้นมา เขาก็ไม่มีทางมาเข้าร่วมการประมูลด้วยตนเองได้ ซึ่งนี่หมายความว่าไม่ว่ามีเงินจำนวนมากเท่าใดก็ไม่มีโอกาสได้รับยาอายุวัฒนะ

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็แทบอยากจะไปหาซ่งหวั่นถิงของซ่งซื่อกรุ๊ปคนนั้นอย่างยิ่ง และร้องขอต่อหน้าเธอให้เธอช่วยบอกต่อแก่เจ้าของยาอายุวัฒนะสักครั้ง

แต่เมื่อคิดว่าตนได้เสนอเงินสดมูลค่าสามแสนเจ็ดหมื่นล้านดอลลาร์ไปในงาน แต่เจ้าของยาอายุวัฒนะกลับยังคงไม่หวั่นไหว เขาก็ล้มเลิกความคิดที่จะหาเรื่องมาดูหมิ่นตนเองลง

หลังจากครุ่นคิดเกี่ยวกับมัน เขาก็ตัดสินใจเริ่มต้นจากเย่โจงฉวนเพื่อหาช่องว่าง

ท้ายที่สุดแล้ว ในครั้งนี้ตระกูลเย่ก็เป็นหนึ่งในผู้จัดงานประมูลยาอายุวัฒนะ อีกทั้งคุณท่านเย่ก็ได้รับเชิญให้เข้าร่วมในฐานะแขกวีไอพีและยังได้รับยาอายุวัฒนะครึ่งเม็ดต่อหน้าทุกคน ดังนั้นเขาจึงน่าจะคุ้นเคยกับเจ้าของที่อยู่เบื้องหลังยาอายุวัฒนะอย่างยิ่ง

ยิ่งไปกว่านั้น ตระกูลอานและตระกูลเย่เองก็เคยเกี่ยวดองกัน หากเย่โจงฉวนยังเห็นแก่ความสัมพันธ์ครั้งเก่าอยู่บ้างและช่วยพูดจากับเจ้าของยาอายุวัฒนะหน่อยก็ถือว่าเป็นประโยชน์

ดังนั้นเขาจึงพูดกับผู้ติดตามของเขาทันทีว่า "ไปถามข้อมูลติดต่อของเย่โจงฉวนมาทันที!"

สำหรับคนทั่วไปโดย หากคิดจะหาข้อมูลติดต่อของมหาเศรษฐีระดับท็อปอย่างเย่โจงฉวนก็คงจะเป็นเรื่องยากอย่างยิ่ง

อย่างไรก็ตาม สำหรับอานโฉงชิว การหาข้อมูลติดต่อของเย่โจงฉวนไม่ใช่เรื่องยากอะไร

ในไม่ช้าเขาก็ได้หมายเลขโทรศัพท์มือถือของเย่โจงฉวน

จากนั้นเขาก็เปิดลำโพงและถามว่า "คุณเป็นใครกัน"

อานโฉงชิวกล่าวอย่างนอบน้อม "ลุงเย่ ผมคืออานโฉงชิว อานเฉิงซีเป็นน้องสาวของผม"

"อา?" เย่โจงฉวนแสร้งทำเป็นประหลาดใจและถามว่า "นาย...นายเป็นพี่ชายของเฉิงซี?"

"ใช่ครับ" อานเฉิงซีรีบพูดขึ้น "พวกเรามีกันห้าพี่น้อง ผมเป็นคนที่สอง"

เย่โจงฉวนกระจ่างในทันใด "ที่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง...แล้วนายมีเบอร์โทรศัพท์ของฉันได้ยังไง?"

อานโฉงชิวเอ่ยอธิบาย "ฉันเป็นคนขอให้คนไปหาเบอร์โทรศัพท์ของคุณ จากนั้นก็โทรหาคุณ หากเป็นการละลาบละล้วงได้โปรดอย่าถือโทษผมเลยนะครับ”

"ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร" เย่โจงฉวนถอนหายใจ "ยังไงเสียเฉิงซีก็เป็นลูกสะใภ้ของตระกูลเย่เรา นายเป็นพี่ชายของเธอ อย่างนั้นก็คือญาติในตระกูลเย่ของเราเช่นกัน ไม่จำเป็นต้องสุภาพกับฉันมากนัก"