ซ่งหวั่นถิงถามอีกว่า:"อาจารย์เย่ คุณไม่คิดที่จะให้โอกาสเขาอีกสักครั้งเลยเหรอคะ?"
เย่เฉินพูดอย่างจริงจัง:"ตอนนี้ยังไม่ได้คิด ดังนั้นเธอให้เขาตายใจ มาจากไหนก็รีบไสหัวกลับไปทางนั้น"
"ฉันเข้าใจแล้วค่ะอาจารย์เย่"ซ่งหวั่นถิงพยักหน้า และถามอีกครั้ง:"อาจารย์เย่ งั้นคุณจะไปพบเขาด้วยกันไหมคะ?"
เย่เฉินส่ายหัวและยิ้มพูดว่า:"ฉันคงไม่ไปพบ ขอบอกตามตรงเลยนะ ชื่อจริงของเขาไม่ใช่ฮั่วหย่วนเจิง แต่ชื่ออานโฉงชิว และเขายังเป็นน้าชายใหญ่ของฉันอีกด้วย แต่ว่าบางทีในการรับรู้ของเขา ยังไม่รู้เลยว่าตอนนี้ฉันอยู่หรือตายไปแล้ว ฉันจึงยังไม่ได้คิดที่จะพบเขา"
ซ่งหวั่นถิงตกใจกับคำพูดของเย่เฉินจนพูดไม่ออก หลังจากนั้นไม่นาน เธออุทานออกมาว่า:"อาจารย์เย่ เขา…... เขาเป็นน้าชายใหญ่ของคุณจริงๆ เหรอ? !"
"ใช่"เย่เฉินพยักหน้าและพูดว่า:"น้องชายแท้ๆ ของแม่ฉัน"
ซ่งหวั่นถิงยิ่งตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก และโพล่งออกมาว่า:"แล้ว…...ถ้าอย่างนั้น…...เมื่อวานคุณยังให้ฉันไล่เขาออกจากงาน……"
เย่เฉินพูดนิ่งๆ:"ตอนนั้นฉันยังไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของเขา และแม้ว่าฉันจะรู้ ในสถานการณ์แบบนั้นก็ต้องไล่เขาออกไปอยู่แล้ว"
หลังจากนิ่งไป เย่เฉินก็พูดอีกครั้ง:"ที่ฉันจัดงานประมูลนี้ ไม่ได้ทำเพื่อให้ญาติของฉันใช้เส้นสาย แต่เพื่อให้คนรวยระดับสูงเหล่านี้ ไม่สนตัวตนและภูมิหลัง ก็ต้องเสนอราคาประมูลยาอายุวัฒนะตามกฎของฉันซะดีๆ ไม่อนุญาตให้พวกเขาใช้เงินมาเหนือกว่ากฎของฉัน และหากฉันเปิดทางนี้ คุณสมบัติของทั้งเรื่องจะเปลี่ยนไป"
ซ่งหวั่นถิงพยักหน้าเบา ๆ และพูดว่า:"ฉันเข้าใจแล้วค่ะอาจารย์เย่ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นฉันจะให้เลขาเชิญเขาไปที่ห้องรับรอง ฉันจะไปพบเขาที่ห้องรับรอง คุณอยู่รอที่นี่สักครู่นะคะ"
เย่เฉินลุกขึ้นยืน และพูดว่า:"ให้ฉันไปรอที่ห้องรับรองดีกว่า คุณเป็นประธานของซ่งซื่อกรุ๊ป เขามาหาคุณ แต่คุณกลับไม่เจอเขาที่ห้องทำงาน มันจะทำให้เขาคิดว่าห้องทำงานของคุณมีแขกคนสำคัญยิ่งกว่า และการประมูลเพิ่งจบลงเมื่อวาน เขาจะคิดเรื่องนี้ในใจอย่างแน่นอน"
ซ่งหวั่นถิงรีบพูดว่า:"อาจารย์เย่ คุณไปพักผ่อนที่ห้องข้างหลังฉันสิ"
ทันทีที่อานโฉงชิวเข้ามา ก็พูดอย่างนอบน้อมว่า:"สวัสดีครับ คุณซ่ง เราเจอกันอีกแล้ว"
ซ่งหวั่นถิงยิ้มอย่างสุภาพ ถือว่าเป็นคำทักทาย แล้วถามว่า:"คุณฮั่วมาหาฉันที่นี่ มีอะไรหรือเปล่าคะ?"
อานโฉงชิวรีบพูดว่า:"บอกตามตรง…...ก็ยังเป็นเรื่องของยาอายุวัฒนะ…... ในงานประมูลเมื่อวานนี้ ผมไม่มีสติพอจริงๆ ถึงสร้างปัญหาให้คุณซ่ง แต่ฉันอยากซื้อยาอายุวัฒนะจากใจจริง เลยอยากจะขอให้คุณซ่งช่วยอะไรหน่อย ช่วยผมถามเจ้าของยาอายุวัฒนะ ว่าเขาสามารถขายให้ผมเป็นการส่วนตัวได้ไหม และถ้าราคาที่ผมเรียกเมื่อวานยังไม่สูงพอ ผมสามารถเพิ่มได้อีก"
ซ่งหวั่นถิงส่ายหัวและพูดว่า:"ฉันขอโทษค่ะคุณฮั่ว อันที่จริง คนที่สั่งให้ไล่คุณออกเมื่อวานนี้ ก็คือเจ้าของยาอายุวัฒนะนั่นเอง เขาควบคุมทุกอย่างเบื้องหลังตลอดงานประมูล ฉันทำตามคำแนะนำของเขาทั้งหมด"
อายโฉงชิวถามด้วยความประหลาดใจ:"เมื่อวานเขาก็อยู่ในงานเหรอ? !"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...