ซ่งหวั่นถิงตระหนักได้ทันที
เดิมทีเธอคิดว่าชิ้นส่วนยาอายุวัฒนะที่เย่เฉินพูดถึง น่าจะเป็นเกมเล็กๆ ที่ฝังอยู่ในโปรแกรม หรือรางวัลเล็กๆ ของประสบการณ์การลงชื่อเข้าใช้
แต่ไม่นึกเลยว่า เย่เฉินวางแผนที่จะสร้างช่องทางการซื้อยาอายุวัฒนะชุดใหม่ สำหรับกลุ่มคนกลุ่มนี้ในโปรแกรมโดยตรง
สำหรับพวกเขา ช่องทางนี้มีโอกาสมากกว่าการประมูลมาก เพราะการประมูลโหดร้ายเกินไปจริงๆ พูดด้วยเงินทั้งนั้น และถ้าเงินไม่เพียงพอ ก็ได้แต่มองดูผู้อื่นประมูลยาอายุวัฒนะสำเร็จเท่านั้น
ในช่องทางได้รับใหม่นี้ เงินไม่ใช่สิ่งสำคัญจริงๆ สิ่งที่สำคัญคือ ใครสามารถแก้ปัญหาความต้องการที่แท้จริงของเย่
เฉินได้ดีที่สุด
สำหรับเย่เฉิน สิ่งนี้มีความยืดหยุ่นและหลากหลายมากยิ่งขึ้น
เขาสามารถใช้รูปแบบการประมูลเพื่อเปลี่ยนยาอายุวัฒนะให้เป็นเงิน และยังสามารถใช้ชิ้นส่วนยาอายุวัฒนะในโปรแกรมนี้ เพื่อเปลี่ยนยาอายุวัฒนะให้เป็นอะไรก็ได้ที่เขาต้องการ
เขาสามารถใช้ยาอายุวัฒนะแลกเปลี่ยนข้อมูล ใช้อายุวัฒนะทรัพยากรและแลกเส้นสาย ใช้ยาอายุวัฒนะแลกทุกอย่าง
ถึงขั้น ถ้าเขาจะต้องการ เขาสามารถใช้ยาอายุวัฒนะ ไปแลกกับชีวิตของคนอื่นได้
คราวนี้ประสิทธิภาพของยาอายุวัฒนะ ได้ถูกนำมาใช้อย่างเต็มรูปแบบ!
พูดไป เย่เฉินก็พูดอีก:"แม้ว่าการสะสมชิ้นส่วนยาอายุวัฒนะ มันอาจจะฟังดูยาก แต่ถ้ามีความพยายาม บางทีสองสามปี สิบกว่าปีก็ยังทำสำเร็จได้ สำหรับผู้ที่ยังอยู่ในช่วงวัยกลางคน หรือเพิ่งเข้าสู่วัยชรา ตอนนี้สามารถทำให้เป็นเป้าหมายระยะยาวไปค่อยๆ ทำให้เป็นจริง"
ซ่งหวั่นถิงพูดอย่างเห็นด้วยว่า:"ก็จริง พวกที่รีบร้อนและรวยมาก สามารถฝากความหวังในงานประมูลได้ ในขณะที่อีกส่วนหนึ่งรวยมากแต่ไปไม่ถึงจุดที่รวยที่สุด ฝากความหวังเพื่อลงทุนที่จินหลิงได้ และเข้าสู่โครงการอสังหาริมทรัพย์เพื่อสุขภาพระดับไฮเอนด์ของเรา สำหรับผู้ที่ไม่รีบร้อน และมีทรัพย์สินน้อยกว่า 2 แบบแรก สามารถค่อยๆ เก็บสะสมยาอายุวัฒนะสักเม็ดสำหรับตัวเองด้วยวิธีนี้ได้!"
"ใช่"เย่เฉินพยักหน้าและยิ้มพูดว่า:"นี่ก็คือผลลัพธ์ที่ฉันต้องการ"
หลังจากนั้น เย่เฉินพูดอีกว่า:"เธออย่าเพิ่งปล่อยข่าวเรื่องนี้ก่อน ให้คนพัฒนาโปรแกรมก่อน และหลังจากพัฒนาโปรแกรมแล้ว ก็อย่าเพิ่งเปิดฟังก์ชั่นของชิ้นส่วนยาอายุวัฒนะ ตอนไหนต้องการใช้ฟังก์ชันนี้ ก็เปิดการอนุญาตใช้สิทธิ์ในโปรแกรมโดยตรง และส่งกฎการเล่นให้กับพวกเขา"
ซ่งหวั่นถิงพูดขึ้นทันทีว่า:"ได้ค่ะ อาจารย์เย่ ฉันจะเริ่มเตรียมการเดี๋ยวนี้ และจะรักษาความลับอย่างดีแน่นอนค่ะ"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...