ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3881

พูดจบ ก็รีบพูดกับเย่เฉินว่า:"เย่เฉิน คนนี้คือเคลลี่ เวสท์ ไอดอลที่ฉันบอกกับคุณมาโดยตลอด"

เย่เฉินมองเคลลี่ เวสท์ และพูดอย่างสุภาพว่า:"สวัสดีครับ คุณเวสท์ ผมได้ยินชื่อเสียงคุณมานานแล้วครับ"

เคลลี่ เวสท์รีบเอื้อมมือออกไป และพูดว่า:"คุณเย่คุณสุภาพเกินไปแล้ว ตอนฉันอยู่ที่จินหลิง ฉันก็ชื่นชมชื่อเสียงของคุณมานานแล้วค่ะ"

แม้ว่าเคลลี่ เวสท์จะไม่รู้ว่าเย่เฉินเป็นใครมาจากไหน และมีภูมิหลังอย่างไรกันแน่ แต่เธอรู้ว่า นี่คือผู้ชายที่แม้แต่เฟ่ยเข่อซินก็อยากจะใช้ทุกวิถีทางเพื่อประจบ เพียงข้อนี้ ก็เพียงพอแล้วที่จะพิสูจน์ว่าคนๆ นี้ไม่ธรรมดา

ทั้งสองจับมือกัน และหลังจากคุยตามมารยาทอีกสองสามคำ เย่เฉินก็พูดอย่างสุภาพกับทั้งสองคนว่า:"พวกคุณคุยกันก่อน ผมจะไปทำเอกสารการเช็คอิน"

ทั้งสองพยักหน้าเล็กน้อย และเคลลี่ เวสท์ก็ถามเซียวชูหรันเสียงเบา:"ชูหรัน ทำไมช่วงสองวันนี้ถึงติดต่อเฟยเอ๋อร์ไม่ได้เลยล่ะ?"

เซียวชูหรันยังไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของเฟ่ยเข่อซิน และคิดว่าเพื่อนที่ดีของตนก็คือจานเฟยเอ๋อร์ที่เป็นเชื้อจีนชาวฝรั่งเศส

อันที่จริง ช่วงสองวันนี้เซียวชูหรันก็พยายามติดต่อเฟ่ยเข่อซิน แต่ก็เหมือนเคลลี่ เวสท์ โทรศัพท์ติดต่อของเฟ่ยเข่อซินปิดเครื่องและ และดูเหมือนจะหากไปจากโลก ไม่มีข่าวคราวเลย

ดังนั้นเธอจึงบอกกับเคลลี่ เวสท์อย่างตรงไปตรงมาว่า:"ความจริงแล้ว ช่วงสองวันนี้ฉันก็ติดต่อหล่อนไม่ได้เลย หรือว่าจะมีเรื่องด่วนอะไรจึงออกจากหัวเซี่ยไปแล้ว"

เคลลี่ เวสท์ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง พยักหน้าเล็กน้อย แล้วพูดว่า:"มันก็อาจจะเป็นไปได้เช่นกัน"

เคลลี่ เวสท์ไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นกับตระกูลเฟ่ยเลย ดังนั้นเธอจึงไม่รู้ว่าเฟ่ยเข่อซินและปู่ของเธอ ได้เริ่มต้นการเดินทางเพื่อหลบหนีแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น เพื่อไม่ให้ทิ้งร่องรอยให้ลุงใหญ่ ตอนไปเฟ่ยเข่อซินจึงไม่กล้าติดต่อทั้งสองคน

แต่ว่า เคลลี่ เวสท์ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก

ยังไงซะ เฟ่ยเข่อซินเป็นคุณหนูของตระกูลเฟ่ย และไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกับตน มีเรื่องอะไรที่ต้องจัดการก่อน ก็ไม่จำเป็นต้องบอกตน

"ค่ะ"เซียวชูหรันพยักหน้าเบา ๆ และไม่คิดอะไรมาก

เย่เฉินพาเซียวชูหรันไปที่ห้องเพรสซิเดนสูทชั้นบนสุด ทันทีที่เปิดประตูออก สิ่งที่ดึงดูดสายตาคือ ห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่ที่มีพื้นที่มากกว่า 100 ตารางเมตร

และเนื่องจากตึกสูงมาก อีกด้านหนึ่งของห้องนั่งเล่นเต็มไปด้วยหน้าต่างกระจกสูงจากพื้นจรดเพดาน จึงสามารถมองเห็นวิวมุมกว้างของเมืองพรอวิเดนซ์ทั้งเมืองได้ และยังสามารถเห็นทั้งโรงเรียนดีไซน์โรดไอแลนด์จากที่นี่ได้

ทันทีที่เห็นห้องนั่งเล่นนี้ เซียวชูหรันถึงกับอึ้งพูดไม่ออก และโพล่งออกมาว่า:"ที่รัก…...คุณ…...คุณจองห้องแบบไหนเนี่ย? ทำไมถึงใหญ่ขนาดนี้……"

เย่เฉินยิ้มพูดว่า:"นี่คือห้องเพรสซิเดนสูทของพวกเขา ใต้สุดของชั้นบนสุดทั้งหมด มีความเป็นส่วนตัวและสภาพแวดล้อมที่ดีกว่า"

เซียวชูหรันถามด้วยความประหลาดใจ:"คุณคงไม่ได้จองห้องเพรสซิเดนสูทนี้เป็นเวลาหนึ่งเดือนสินะ……"