ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3885
เมื่อคิดเช่นนี้ เย่เฉินก็มีความรู้สึกผสมปนเปกันในใจ
แม้ว่าเขาจะมีความสามารถขั้นสูงแล้วยังไงล่ะ
ยังคงสืบว่าเกิดอะไรขึ้นในปีนั้นไม่ได้อยู่ดี และมีความลับอะไรอยู่เบื้องหลังกันแน่
ถ้าเขาสามารถเอาชีวิตของพ่อแม่กลับคืนมาได้ เขาก็เต็มใจที่จะสละทุกอย่างที่เขามี แม้ว่าเขาจะมอบ"ตำราเก้าเสวียนเทียน"ออกไป เขาก็ไม่เสียใจ
น่าเสียดายที่โลกนี้ไม่ให้โอกาสตัวเองในการแลกเปลี่ยน
ในตอนที่ปลง จู่ๆ มือถือของเขาก็ดังขึ้น
เขาคิดว่ามันอาจเป็นข้อความจากบุคคลลึกลับ แต่เขาไม่คิดว่ามันจะเป็นเบอร์แปลก ที่ขึ้นต้นด้วย +1
เย่เฉินเก็บอารมณ์ กดปุ่มรับ และถามอย่างระมัดระวังว่า:"สวัสดีครับ นั่นใครครับ?"
เสียงของล่ายชิงหวาดังมาจากปลายสาย:"คุณชายเย่ นี่ฉันเอง ล่ายชิงหวา"
เย่เฉินตกตะลึงครู่หนึ่ง และถามด้วยน้ำเสียงเคารพ:"ท่านล่าย ดึกขนาดนี้แล้ว ท่านมีเวลาโทรหาผมได้ไง?"
ล่ายชิงหวารีบพูดว่า:"คุณชายเย่ ฉันมีเรื่องสำคัญที่ไม่กล้าเสียเวลา ดังนั้นจึงโทรหาคุณโดยเร็วที่สุด"
เย่เฉินรีบถามว่า:"ท่านล่าย มีเรื่องสำคัญอะไร เชิญท่านพูดโดยตรง"
ล่ายชิงหวาพูดอย่างเคร่งขรึม:"คุณตาของคุณ เมื่อกี้โทรมาถามฉันเรื่องยาอายุวัฒนะ"
"คุณตาของผม?"เย่เฉินขมวดคิ้วและถามว่า:"หลังจากน้าชายใหญ่ของผมกลับไป บอกเรื่องยาอายุวัฒนะกับเขาใช่ไหม?"
"ใช่"ล่ายชิงหวาพูดว่า:"คุณตาของคุณบอกว่าเขาอยากซื้อยาอายุวัฒนะ และหวังว่าฉันสามารถช่วยติดต่อได้"
หลังจากวางสายของล่ายชิงหวา เย่เฉินก็อดคิดไม่ได้ว่า:"น้าชายใหญ่มาซื้อยาอายุวัฒนะ ดูเหมือนว่าน่าจะเพื่อคุณตา และบวกกับทำนายของท่านล่าย สภาพร่างกายของคุณตาน่าจะเกิดอะไรขึ้น"
เมื่อคิดเช่นนี้ เย่เฉินก็มีความคิดอยู่ในใจว่า จะยืนยันสถานการณ์ของคุณตาสักหน่อยไหม และหากสถานการณ์วิกฤติ เขาควรจะให้ยื่นเข้าไปช่วยหรือไม่
แต่ว่า เมื่อนึกถึงคำถามที่เมื่กี้เขาคิดถึงพ่อแม่ เย่เฉินก็รู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยในใจ
ตระกูลอานแข็งแกร่งมาก ทำไมพ่อแม่เสียไป 20 ปีแล้ว ถึงไม่เคยค้นหาความจริงเกี่ยวกับการตายของพ่อแม่ล่ะ?
นอกจากนี้ เขายังจำได้ว่า ตอนที่เขาตามแม่กลับไปสหรัฐอเมริกาเพื่อเยี่ยมญาติ คุณตาของเขามักจะไม่เคยทำหน้าดีๆ ต่อแม่ของเขา
ทุกครั้งที่แม่ฝืนไถ่ถามทุกข์สุขกับคุณตา คุณยาย และญาติๆ เธอมักจะแอบร้องไห้เมื่อกลับถึงห้อง
ครอบครัวของคุณตามีท่าทางที่ไม่ดีต่อพ่อ ทุกครั้งที่กลับมาอยู่สองสามวัน คุณตาก็ไม่ค่อยพูดกับพ่อ
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...